Op 26 en 27 mei 1995 kon je The Rolling Stones in het Amsterdamse Paradiso live in concert zien, toen de band daar twee dagen na elkaar optrad om beide concerten op te nemen voor wat later het album Stripped werd. De band had de poptempel vier dagen lang afgehuurd en verbleef, zoals gebruikelijk, in het Amstelhotel.

Het was al bekend dat de band op het Pinkpopterrein in Landgraaf en het Goffertpark in Nijmegen zou optreden in het kader van de Voodoo Lounge Tour. Een kleine week eerder lekte uit dat ze naar Paradiso zouden komen, al werd dat eerst in alle toonaarden door zowel Paradiso als platenmaatschappij Virgin ontkend, maar uiteindelijk bevestigd. De concerten waren binnen de kortste keren volledig uitverkocht, mede omdat de platenmaatschappij in opdracht van de Stones flink wat kaarten achterhield.

Volgens de officiële Rolling Stones-fanclub waren per avond 900 mensen bij de concerten aanwezig. Een groot deel daarvan heeft nogal wat moeite moeten doen om een ticket te bemachtigen omdat er geen kaarten via de gebruikelijke kanalen te koop waren. Vele honderden (zo niet meer dan duizend) liefhebbers waren naar Paradiso gekomen omdat ze dachten dat dáár de kaartverkoop begon. Overigens, in 1995 waren mobieltjes nog niet zo ver verbreid als tegenwoordig, dus diegenen die zo’n ding hadden waren zeker in het voordeel.

Toen ineens bekend werd dat de tickets uitsluitend bij De Melkweg verkrijgbaar waren, volgde er een ware volksverhuizing van Stonesfans die zo snel mogelijk de ca. 500 meter tussen Paradiso en De Melkweg wilden overbruggen. Daar aangekomen bleek dat je géén ticket (eigenlijk: polsbandje plus ticket) voor een ander kon kopen; de polsbandjes werden direct omgedaan en dus kon je die niet zomaar aan een ander doorgeven zonder het polsbandje stuk te maken (en dan was ie niet meer geldig).

De media waren in volle sterkte uitgerukt om verslag te doen van de ticketverkoop en dus konden de kijkers van het acht uur journaal de hectiek bekijken en zo’n beetje alle actualiteitenrubrieken en dagbladen besteedden er uitgebreid aandacht aan. Volgens de berichten renden de fans dwars door het verkeer en tussen rijdende auto’s en trams door om zo snel mogelijk bij de oude melkfabriek te komen.

Omdat er veel meer mensen een ticket wilden hebben dan er plaatsen waren, werd besloten om het tweede concert, van 27 mei, buiten Paradiso op het Museumplein, grote videoschermen te plaatsen waarop het concert te volgen was, de grote zaal was immers al omgebouwd tot televisiestudio voor de op te nemen concertregistratie. Daar waren natuurlijk slimmeriken aanwezig met opnameapparatuur om dit vast te leggen. Op het Museumplein waren volgens meerdere berichten zo’n 60.000 mensen aanwezig om het concert te volgen. Waarschijnlijk zullen er ook wel video’s van zijn (op YouTube staat het e.e.a.), maar in elk geval is er een dubbel-cd verschenen onder de titel Marvellous Micky Jagger & His Guys met daarop alle 24 gespeelde songs.

Voor de tv-opnames was het voor (met name) Jagger belangrijk dat getoond kon worden dat de band nog altijd jonge mensen aantrok en dus werd als het ware een blik jonge fotomodellen en/of mooie dames opengetrokken die op strategische plekken, dus vooral vooraan, werden neergezet. Overigens was ook onze huidige koning, toen nog kroonprins Willem Alexander, met toenmalige vriendin Emily, aanwezig bij een van de optredens.

Stripped
Hoewel de bootlegopnames aantonen dat de (uitgebreide) band in uitstekende vorm was, hebben de Stones uiteindelijk maar twee in Paradiso opgenomen songs op het album Stripped gezet: Street Fighting Man en Dead Flowers. Vier andere live songs, Like A Rolling Stone, Shine A Light, Let It Bleed en Angie, werden in Parijs opgenomen en de rest van het album bestaat uit in studio’s in Lissabon en Tokio opgenomen songs. En dat terwijl er van tevoren was geroepen dat het een unplugged live-album zou worden; publieksgeluid is niet te horen, applaus na de songs werd ingekort en weggefaded en het schijnt dat er naderhand ook flink aan de opnames is gesleuteld in de studio…

In totaal staan er op Stripped veertien van de gespeelde 24 songs, allemaal min of meer akoestische versies van Stones-klassiekers en covers als Little Baby van Willie Dixon. Sommige cd-versies werden uitgebracht met diverse extra’s die alleen op de computer af te spelen waren, zoals beelden van repetities en interviews met de vier bandleden. Beide avonden waren de eerste vier songs identiek: Not Fade Away, It’s All Over Now, Live With Me en Let It Bleed. Daarna blijkt de volgorde niet meer gelijk te zijn geweest en het blijkt uit de beide setlijsten dat het optreden van 27 mei drie songs meer telt.

Naast Mick, Keith, Charlie en Ronnie waren Darryl Jones op bas, Chuck Leavell op piano en orgel en achtergrondzanger Bernard Fowler van de partij en verder Lisa Fischer op backing vocals, Bobby Keys en Andy Snitzer op sax, Michael Davis op trombone, Kent Smith op trompet en Don Was op Hammond B3-orgel.

Diezelfde Don Was en Mick en Keith (a.k.a. The Glimmer Twins) deden de productie van het album, dat op 25 november 1995 werd uitgebracht op Virgin Records. Zowel in de Verenigde Staten als het Verenigd Koninkrijk werd het album met platina bekroond en behaalde in beide landen nummer 9 op de albumlijsten. In Australië, Noorwegen en Zweden werd nummer 1 op de albumlijst bereikt, in ons land, Oostenrijk en Frankrijk werd nummer 2 bereikt.

De van het album gehaalde single Like A Rolling Stone (jawel, die van Bob Dylan) behaalde nummer 16 op de Amerikaanse Mainstream Chart en nummer 12 op de Britse Top 75. Ondanks veel airplay werd in ons land slechts de veertiende plaats in de Top 40 gehaald en stond de single daar maar vier weken in. Begin 1996 werd Wild Horses op single uitgebracht, maar die wist amper een hitlijst te behalen.

De in Paradiso gemaakte beelden werden geregisseerd door Jim Gable en in 1995 in de VS eerst als tv-documentaire en later als dvd uitgebracht onder de titel Stripped 95. Deze bevat de 55 minuten durende tv-special plus diverse extra’s als live-opnames van andere ‘clubshows’ en videoclips.