Op 14 november 1995 werd het zevende album van Meat Loaf uitgebracht, onder de titel Welcome To The Neighbourhood, op het MCA label in Amerika en Virgin in Europa. Het is de opvolger van de succesvolle Bat Out Of Hell II: Back Into Hell uit 1993.

De opnames werden in drie verschillende studio’s gemaakt: Power Station en Right Track in New York en A&M Studios in Los Angeles. Het album werd geproduceerd door Ron Nevison, Sammy Hagar, ‘Little’ Steven Van Zandt en Meat Loaf (Marvin Lee Aday) zelf. Wanneer de opnames precies gemaakt zijn is niet bekend, maar aannemelijk is dat dit in 1994 en/of 1995 is geweest.

Het conceptalbum vertelt het verhaal van een liefdesrelatie gedurende meerdere jaren door middel van de twaalf songs, waarvan er twee zijn geschreven door Jim Steinman, maar deze werden niet voor dit album geschreven, want stonden al op eerdere soloalbums. Drie songs zijn van Diane Warren, waaronder de twee hitsingles I’d Lie For You (And That’s The Truth) (duet met Patti Russo) en Not A Dry Eye In The House. Twee songs schreef Sammy Hagar voor het album en ook Tom Waits leverde een song aan: Martha. De twaalf songs variëren in lengte tussen 1:06 en 6:41 en de totale speelduur is 58:56.

De muzikanten op het album zijn, naast Meat Loaf als leadzanger, zijn band The Neverland Express: Pat Thrall-elektrische gitaren, Kasim Sulton-akoestische gitaren en backing vocals, Steve Buslowe-bass guitar, Mark Alexander-piano, John Miceli-drums en Patti Russo-leadzang en Meat’s dochter Pearl Aday-backing vocals. Daarnaast deden diverse vaker met Meat Loaf werkende studiomuzikanten mee: Tim Pierce en Eddie Martinez-gitaren, Paul Jacobs-piano, Jeff Bova-keyboards, Hammond B3, Kenny Aronoff-drums en Rory Dodd en Curtis King-backing vocals.

Speciaal gasten zijn Sammy Hagar (duetzang met Meat Loaf en gitaren op het door hem geschreven Amnesty Is Granted), Steven Van Zandt (gitaren op Amnesty Is Granted), Susan Wood (leadzang op 45 Seconds Of Ecstasy) en Elaine Caswell (backing vocals).

De hoes en die in het boekje lijken veel op die van voorpagina’s van detectiveboekjes uit de jaren vijftig. Per song is een (fake) boek-cover toegevoegd, waarvan die van afsluiter Where Angels Sing wel heel veel lijkt op de filmposter van Stanley Kubrick’s film Lolita uit 1962.

Het album was een groot succes voor Meat Loaf: platina zowel in de States als in het Verenigd Koninkrijk. In ons land werd nummer 29 op de albumlijst bereikt. Drie singles werden uitgebracht: I’d Lie for You (And That’s The Truth), Not A Dry Eye In The House en Runnin’  For The Red Light (I Gotta Life). De eerste twee bereikten respectievelijk nummer 2 en 7 in de Britse hitlijst, terwijl de derde daar nummer 21 bereikte. I’d Lie For You (And That’s The Truth) bereikte in ons land nummer 10 op de Top 40.

In 2011 werd een Collector’s Edition uitgebracht, op drie cd’s. Op de eerste disc het originele album, plus een viertal bonustracks (allemaal ‘b-kanten’ van de singles), waaronder twee Beatles-covers (Let It Be en Come Together). Disc 2 is een live-album dat in het New Yorkse Beacon Theatre opgenomen werd in 1995 en de derde schijf is een dvd met twee videoclips, twee Top Of The Pops-opnames en een interview.