29 januari 1990 was de releasedatum van Vigil In A Wilderness Of Mirrors, het eerste soloalbum van voormalig Marillion-zanger Fish, die in het dagelijks leven Derek William Dick heet. Fish was in september 1988 na zeven jaar met ruzie uit Marillion gestapt en ging al snel bezig met de voorbereidingen voor dit album.

Het album was qua sound, opzet en stijl niet ver verwijderd van zijn werk met Marillion, vooral ook omdat hij wilde laten zien/horen hoe belangrijk hij voor de sound van die band was geweest. Het schijnt dat minstens vijf songs nog geschreven zijn voor Marillion. De teksten verschenen op dit album, de muziek op Seasons End (eerste album van Marillion zonder Fish). Het album is de best verkochte plaat van Fish als soloartiest. Het haalde de vijfde plaats in de Britse albumlijst. In Nederland, waar vanaf het begin van Marillion een fanatieke fanclub gevestigd is, stond het 27 weken in de albumlijst, met nummer 20 als hoogste notering. De albumtitel: ‘Vigil’ staat voor onschuld, ‘Wilderness of mirrors’ is afkomstig uit het gedicht ‘Gerontion’ van de Amerikaans-Britse dichter T.S. Eliot; de term werd later gezien als een metafoor voor het lekken van disinformatie in de spionagewereld.

De opnames werden in het eerste halfjaar van 1989 gemaakt in de Townhouse Studios in Londen. Voor de productie vroeg hij Jon Kelly, die bekend is als producer van onder Chris Rea, The Damned, Kate Bush, The Beautiful South, Prefab Sprout, Deacon Blue, Heather Nova, The Levellers en Lynsey De Paul. Aan het album werkte een groot aantal min of meer bekende muzikanten mee, naast zijn (hierna) jarenlange partner Frank Usher, met wie hij ook voor Marillion al samenwerkte kreeg Fish hulp van onder meer Hal Lindes (Dire Straits) op toetsen, Janick Gers (Iron Maiden) op gitaar, John Giblin (Brand X, Kate Bush) op basgitaar, Mickey Simmonds (Mike Oldfield) op  toetsen en drumprogramming, Mark Brzezicki (Big Country) op drums en de achtergrondzangeressen Carol Kenyon en Tessa Niles.

In juni 1989 was het album in feite klaar, maar helaas voor Fish werd de release van het album door platenmaatschappij EMI uitgesteld tot begin 1990, omdat deze het nieuwe Marillion-album (met nieuwe zanger Steve Hogarth) Seasons End in september 1989 wilde uitbrengen. EMI hield Fish aan zijn handtekening onder het contract dat hij indertijd als lid van Marillion had ondertekend. Daarin stond onder meer dat dit niet alleen voor de toen huidige band gold, maar ook voor ex-bandleden. Fish was daar niet blij mee en deed er alles aan om het contract te ontbinden, wat uiteindelijk gedeeltelijk lukte.

Vigil In A Wilderness Of Mirrors is het enige album dat EMI en Fish samen uitbrachten. De plaat verscheen verschillende keren opnieuw, verspreid over de diverse (niet zo  succesvolle) sololabels van Fish, maar nog wel gelieerd aan EMI. Die heruitgaven bevatten soms bonustracks bestaande uit de B-kanten van de singles, die niet op het album stonden of demo’s. Van het album zijn vier singles getrokken: Big Wedge, State Of Mind, A Gentleman’s Excuse Me en The Company. Songs die ook nu nog vaak tijdens concerten van Fish gespeeld worden, evenals opener Vigil. Alle songs op het album zijn geschreven door Fish en Mickey Simmonds, bij drie songs werkte ook Hal Lindes mee.

Het album heeft wel een centraal thema maar is geen conceptalbum, hoewel meerdere songs veel met elkaar te maken hebben, qua thema’s. Centraal staat de song The Hill, een verzameling rommel als teken van onze consumptiemaatschappij, die vreet en vervolgens afval als berg achterlaat. The Hill is terug te vinden op de hoes, die net zoals diverse albums van Marillion ontworpen is door Mark Wilkinson. In de stapel rommel zijn ook foto’s terug te vinden van, naast Fish zelf, onder anderen Marillion-toetsenist Mark Kelly en Marillion’s toenmalige manager John Arnison. Andere teksten gaan over misbruik binnen het gezin (Family Business) en de overvloed aan informatie (The Voyeur; I Like To Watch).

Fish maakte op zijn facebookpagina en zijn websites (hij heeft er meerdere!) bekend dat hij in 2017 stopt met muziek maken en dat hij dan met zijn huidige Duitse geliefde naar Baden-Württemberg verhuizen en heeft daarom zijn huis met studio te koop gezet. Hij gaat binnenkort werken aan zijn autobiografie en blijft vooralsnog toeren en albums uit zijn solocarrière re-releasen op zijn huidige eigen label Chocolate Frog Records.