Het had zo mooi kunnen zijn: na het grote succes van het Whitenake-album 1987 ging ‘onze eigen’ Adrian Vandenberg aan de slag met zanger David Coverdale voor materiaal voor de opvolger. Maar helaas, de gitarist raakte geblesseerd aan zijn pols en werd vervangen door de Amerikaanse virtuoos Steve Vai. Het resultaat Slip Of The Tongue werd echter een betere plaat dan sommige mensen ons willen doen geloven.

Adje Vandenberg had met frontman Coverdale alle songs voor het achtste Whitesnake-album geschreven, met uitzondering van de re-take van Fool For Your Loving. De Nederlandse gitaarheld had al de solo gespeeld in de uiterst succesvolle heropname Here I Go Again, afkomstig van het vorige album Whitesnake (ook simpelweg bekend als 1987), dus het lag voor de hand dat hij nu ook een heel album mocht inspelen bij de populaire cockrockband.

Dat liep toch anders. In een interview met metalblad Aardschok vertelde Vandenberg enkele jaren geleden dat zijn polsblessure een gevolg was van een auto-ongeluk waar hij in 1981 bij betrokken was. Naar eigen zeggen liep hij een whiplash op. Doordat er een zenuw bekneld zat, ging hij onbewust op een andere manier gitaarspelen en kreeg de rocker steeds meer last van zijn pols. Tegen de tijd dat Slip Of The Tongue opgenomen moest worden, was het zo erg geworden dat hij vervangen moest worden.

De keuze viel op Steve Vai en dat was natuurlijk ook niet bepaald een kluns op de gitaar. De maffe Amerikaan werd getraind door Joe Satriani, kreeg begin jaren tachtig zijn eerste belangrijke klus als ‘stunt guitarist’ in de band van Frank Zappa, speelde heel even bij hardrockformatie Alcatrazz (met Rainbow-zanger Graham Bonnet) en brak door dankzij zijn wervelende spel in de soloband van David Lee Roth. Iemand met zo’n CV past een uitbundige hardrockband als Whitesnake als gegoten, zou je zeggen…

Ondanks zeer acceptabele verkoopresultaten werd Slip Of The Tongue gezien als een teleurstelling na het behoorlijk goede album uit 1987. Niet alleen omdat het songmateriaal minder sterk zou zijn, maar ook omdat Vai’s gitaarstijl niet bij de vertrouwde bluesy Whitesnake-sound past. Voor dat laatste valt inderdaad wat te zeggen: de solo’s zijn dan nog zo virtuoos en spectaculair (en in technisch opzicht veel uitdagender dan wat Vandenberg doorgaans laat horen), Vai paste toch een heel stuk beter bij de sound van David Lee Roth.

Dat gezegd hebbende, Slip Of The Tongue bevat wel degelijk ijzersterke songs. De titeltrack, de semi-ballad Now You’re Gone, het heavy Judgment Day en de prachtige afsluiter Sailing Ships hadden makkelijk op de voorganger kunnen staan, terwijl de nieuwe versie van Fool For Your Loving een hitje werd in Amerika. Naast Coverdale en Vai zijn op deze plaat verder nog bassist Rudy Sarzo en drummer Tommy Aldridge te horen, terwijl onder anderen Glenn Hughes en Don Airey gastrollen vervullen. De productie was mede in handen van Mike Clink, bekend van zijn werk met Guns N’ Roses op o.a. het knallende debuut Appetite For Destruction.

Overigens was Adje Vandenberg wel gewoon van de partij tijdens de tournee ter promotie van Slip Of The Tongue. Hij deelde de gitaarpartijen toen met Vai, die kort daarna zijn vernieuwende soloplaat Passion & Warfare uitbracht. Dat het resultaat tijdens de tour vaak spectaculair was, spreekt eigenlijk voor zich.