Op 15 oktober 1987 werd Surfing With The Alien, het tweede album van de Amerikaanse rockgitarist Joe Satriani (‘Satch’ voor vrienden en fans), uitgebracht op het Relativity-label. Het was de opvolger van debuutplaat Not Of This Earth uit 1986, al bracht hij in 1984 een mini-album uit met zijn naam als titel. Satriani had al langer naam gemaakt als innovatieve gitarist met een bijzondere techniek en als gitaarleraar van later bekende gitaristen als Kirk Hammett (Metallica) en Steve Vai. Dit album werd zijn grote doorbraak en is (voor zover bekend) zijn bestverkochte langspeler.

Voor de opnames betrok hij de Alpha & Omega Recording en Hyde Street Studios in San Francisco. Joe produceerde het album zelf, samen met John Cuniberti. De muzikanten op de plaat waren, naast Joe zelf op gitaren, basgitaar, sitar, keyboards, drum programmering: “Bongo” Bob Smith (drum programmering, percussie, sound design) en Jeff Campitelli (drums, percussie). Joe arrangeerde en componeerde alle songs.

Op Surfing With The Alien staan tien instrumentale songs, die in lengte variëren van 1:42 tot 5:37. Het album opent met de titeltrack Surfing With The Alien, gevolgd door Ice 9, Crushing Day, Always With Me, Always With You, Satch Boogie, Hill Of The Skull, Circles, Lords Of Karma, Midnight en afsluiter Echo.

De plaat werd op cd, vinyl en muziekcassette uitgebracht, eerst door Relativity, later ook door Epic, Legacy, CBS en Food For Thought Records. In 1997 bracht Epic een geremasterde versie op cd uit. Toen het album twintig jaar oud was, in 2007 dus, kwam er een speciale editie uit op Epic en Legacy, met naast het geremasterde album ook een dvd met daarop elf songs: Ice 9, Memories, Midnight, Rubina, Circles, Lords Of Karma, Bass solo, Echo, Hordes Of Locusts, Always With Me, Always With You en Satch Boogie. Verder twee videoclips en allerlei bonusmateriaal. In 2010 bracht Music On Vinyl het album opnieuw op (180 grams) vinyl uit.

In 1988 bracht hij een tweede mini-album (of: EP) uit, onder de titel Dreaming # 11 en in 1989 het ook veelgeprezen derde volledige album Flying In A Blue Dream, waarop hij op een aantal songs zingt, iets wat hij verderop in zijn carrière bleef doen.

Surfing With The Alien werd goed ontvangen door de muziekpers en de heavy gitaarliefhebbers. Zo kreeg Joe Satriani verschillende prijzen voor het album: gouden plaat in Australië (35.000 exemplaren), zilver in het Verenigd Koninkrijk (60.000 exemplaren) en platina in de Verenigde Staten (1 miljoen stuks).

Joe Satriani’s naam was hiermee in één klap gevestigd en dus werd hij ook regelmatig gevraagd om mee te spelen bij verschillende bands. Zo verving hij Ritchie Blackmore na diens vertrek uit Deep Purple (dit was tijdelijk, hij wilde niet vast bij de band blijven maar met zijn solocarrière verder) en toerde hij met Mick Jagger. Hij was de initiator van de jaarlijkse G3-concerttournees, met andere grote gitaristen als Steve Vai, Steve Lukather, Robert Fripp, John Petrucci (Dream Theater) en Yngwie J. Malmsteen. Een paar jaar geleden richtte hij de band Chickenfoot op, met voormalig Van Halen-zanger Sammy Hagar en bassist Michael Anthony en drummer Chad Smith van Red Hot Chili Peppers (tijdens één tournee vervangen door Kenny Aranoff).

Op 12 januari 2018 komt zijn inmiddels zestiende (!) soloalbum uit op Sony/Legacy: What Happens Next getiteld. Met Def Leppard’s Phil Collen en John Petrucci start in januari een nieuwe G3 tournee door de VS.