Tussen 11 en 20 januari 1985 werd in de Braziliaanse hoofdstad Rio de Janeiro de eerste editie van het groots opgezette Rock In Rio-festival georganiseerd, door de rijke reclameman Roberto Medina. Tien dagen lang speelden diverse topbands uit die tijd, zoals headliners Queen, Yes, AC/DC en Rod Stewart; al deze headliners traden op twee verschillende dagen op. Het festivalterrein was in de wijk Jacarepaguá van Rio. De naam van het terrein werd The City of Rock gedoopt en was zo’n 250.000 vierkante meters. In totaal ongeveer 1,38 miljoen muziekliefhebbers bezochten de tien concerten. Het was voor het eerst dat in Zuid-Amerika een dergelijk grootschalig evenement werd georganiseerd, na tientallen jaren van dictatuur in onder meer Brazilië.

Vrijdag 11 januari konden de Braziliaanse rockliefhebbers concerten zien van Queen, Iron Maiden (vanwege verplichtingen elders hun enige optreden op het festival), Whitesnake en enkele lokale bands en artiesten: Baby Consuelo e Pepeu Gomes, Erasmo Carlos en Ney Matogrosso. Tijdens het concert van Iron Maiden botste zanger Bruce Dickinson tijdens de song Revelations tegen gitarist Dave Murray op en haalde daarmee zijn gezicht open toen hij Murray’s gitaar raakte. Dickinson bleef dapper doorzingen, ondanks dat hij hevig bloedde. Iron Maiden trad evenals Queen voor zo’n 350.000 mensen op. Voorafgaand aan het optreden van Queen werd Freddie Mercury geïnterviewd door een reporter van de Braziliaanse televisie (je hebt dit fragment vast wel eens gezien), die hem vroeg hoe het voelde om voor ruim 200.000 mensen op te treden. Freddie antwoordde gevat: ‘Don’t know, haven’t done it yet!’

Zaterdag 12 januari: niet echt wat je noemt een line-up met rockbands, want opgetreden werd door George Benson, James Taylor, Al Jarreau, Gilberto Gil, Elba Ramalho en Ivan Lins. Omdat het optreden van James Taylor nogal uitliep, begon George Benson veel later te spelen dan de bedoeling was. Hij was daar nogal boos over en besloot om de rollen bij het tweede concert (maandag de veertiende) om te draaien, zodat hij niet meer hoefde te wachten tot Taylor eindelijk klaar was.

Zondag 13 januari: Headliner Rod Stewart sloot deze dag af, voorafgegaan door The Go-Go’s, Nina Hagen, Blitz, Lulu Santos en Os Paralamas do Sucesso.

Maandag 14 januari: Zoals hierboven uitgelegd was James Taylor de headliner op deze dag en werd hij voorafgegaan door George Benson, Alceu Valença en Moraes Moreira.

Dinsdag 15 januari: Een line-up om je vingers bij af te likken (althans de laatste twee acts): AC/DC, Scorpions, Barão Vermelho, Eduardo Dusek en Kid Abelha e os Abóboras Selvagens.

Woensdag 16 januari: Rod Stewart opnieuw headliner en voor hem (lijkt een beetje een vreemde eend in de bijt) Ozzy Osbourne en daarvoor Rita Lee, Moraes Moreira en Os Paralamas do Sucesso.

Donderdag 17 januari: Ook een enigszins vreemde combinatie, naast headliner Yes namelijk Al Jarreau, Elba Ramalho en Alceu Valença.

Vrijdag 18 januari: Evenals op de eerste festivaldag eindigde deze dag met een concert van Queen, die ontzettend populair was in heel Zuid-Amerika, maar vooral in Brazilië. Beide concerten van de band werden gefilmd en op de Braziliaanse televisie uitgezonden èn in nog zo’n 60 andere landen; er schijnen zo’n 200 miljoen mensen naar deze uitzendingen gekeken te hebben. Van beide Rock In Rio concerten van Queen werd een compilatie gemaakt, die in Amerika door het pas gestarte MTV werd uitgezonden en daarna eerst op videoband en (veel) later op dvd werd uitgebracht. De andere bands op deze dag waren The Go-Go’s (na dit optreden viel de band uiteen om in 1990 een comeback te maken), The B-52’s (Chris Frantz en Tina Weymouth van Talking Heads deden het grootste gedeelte van het B-52’s concert mee) en lokale acts Lulu Santos, Eduardo Dusek en Kid Abelha e os Abóboras Selvagens. Beide Queenconcerten trokken tussen de 350.000 en 500.000 bezoekers en daarmee de best bezochte festivaldagen van de tien. Queen was niet alleen de beroemdste band op het festival, ook de duurste: voor beide optredens kreeg de band 600.000 Amerikaanse dollars. Freddie Mercury was dusdanig onder de indruk van het luidkeels meezingen door het publiek tijdens Love Of My Life, dat hij besloot dit massale ‘koor’ te dirigeren.

Zaterdag 19 januari: Het leek wel Monsters Of Rock: AC/DC, Scorpions, Ozzy Osbourne, Whitesnake en Baby Consuelo e Pepeu Gomes.

Zondag 20 januari: De laatste dag van het festival werd besloten door Yes, The B-52’s (het was het laatste concert met gitarist Ricky Wilson, die later dat jaar aan aids overleed), Nina Hagen (die er zelf voor gezorgd had dat ze mocht optreden, ook al kreeg ze er geen cent voor), Blitz, Gilberto Gil, Barão Vermelho en Erasmo Carlos. De tweede editie van Rock In Rio was in 1991.

Rock In Rio is sinds 1985 nog vier keer georganiseerd in Rio De Janeiro, de volgende (6e) editie is van 18-27 september a.s. met in de line-up onder meer Katy Perry, System Of A Down, A-Ha, John Legend en Queens Of The Stone Age. Het festival heeft de afgelopen jaren ook edities buiten Brazilië gehad, zoals in Lissabon (Portugal) en Madrid (Spanje). Dit jaar komt er ook een editie in het Amerikaanse Las Vegas.