11 februari 1985 was de releasedatum van het debuutalbum van de Britse superband The Firm, met in de bezetting zanger Paul Rodgers (Free, Bad Company), gitarist Jimmy Page (Led Zeppelin), fretless bassist Tony Franklin (voordien vrijwel onbekend, later in o.m. Blue Murder, Quiet Riot en Whitesnake) en drummer Chris Slade (Uriah Heep, later in o.m. Manfred Mann’s Earth Band en Asia, maar vooral bekend van AC/DC, waarin hij afgelopen weekend tijdens de Grammys te zien was). Het album kreeg als titel de bandnaam mee en is daarmee een, zoals de Engelstaligen zeggen, selftitled (wij noemen dat gewoon ‘gelijknamig’) plaat. 

NB: Zowel het album als de band moet je niet verwarren met het album The Firm (ook bekend als The Album) van de Amerikaanse hiphopgroep The Firm uit 1997, maar met de hierboven genoemde line-up zal niemand dat doen.

De opnames vonden plaats gedurende 1984 in de Sol Studios in Cookham, Berkshire, Engeland, waar ook de mix werd gedaan. Gordon Vicary deed de mastering in The Townhouse, Londen. De productie werd gedaan door Paul Rodgers en Jimmy Page, voor de techniek trokken ze Stuart Epps aan. Steve Privett werkte mee als tape operator en (heel belangrijk) als degene die thee en alcoholische versnaperingen verzorgde. Tenslotte werd het artwork voor de hoes verzorgd door Steve Maher.

Vijf van de negen songs op het album werden geschreven door Paul Rodgers en Jimmy Page, drie door Paul alleen plus een cover van de klassieker You’ve Lost That Lovin’ Feeling van Barry Mann, Phil Spector en Cynthia Weil (uit 1964), die vooral bekend is in de versie van The Righteous Brothers. Aan deze opname is goed te horen dat Rodgers toen al bezig was met soulvolle blues, zoals op zijn recentste soloalbum The Royal Sessions, dat vorig jaar uitkwam.

Naast de vier bandleden werkten de volgende sessiemuzikanten mee aan de opnames van het album: Steve Dawson, Paul ‘Shilts’ Weimar, Willie Garnett en Don Weller, allen op saxofoon in de  song Closer en de drie achtergrondzangeressen Sam Brown, Helen Chappelle en Joy Yates op You’ve Lost That Lovin’ Feeling en Midnight Moonlight.

Van het album werden drie singles gehaald: Radioactive (die nummer 1 op de Billboard Top Rock Tracks behaalde), Closer (die op diezelfde lijst tot 19 kwam) en Satisfaction Guaranteed (die nummer 4 op die lijst behaalde). In de ‘gewone’ Billboard lijst kwamen deze singles (behalve Closer) tot respectievelijk nummer 28 en 73. Het album bereikte ook diverse albumlijsten: nummer 15 op de UK Albums Chart, 21 op de Zweedse albumlijst, 16 op de Canadian RPM Top 100 Chart, nummer 17 op de US Billboard 200 en in ons land werd nummer 51 op de albumlijst behaald. Zowel in Canada als in de VS werd de gouden status (resp. 50.000 en 500.000 verkochte exemplaren) behaald.

Een jaar later, in februari 1986, werd opvolger Mean Business uitgebracht op het Atlantic-label. Dit bleek al snel geen succes, mede door de matige tot vernietigende recensies. Vandaar dat Page en Rodgers al snel besloten om de band op te heffen.