Arc Of A Diver, het tweede soloalbum van Steve Winwood, kwam op 31 december 1980 uit op het Island-label. Deze plaat kan met recht een soloalbum genoemd worden, want Winwood bespeelde ALLE instrumenten zelf én hij deed de opnametechniek en de productie zelf. En uiteraard schreef hij alle songs, veelal samen met Will Jennings of anderen.

Het eerste soloalbum van Winwood, simpelweg Steve Winwood getiteld, kwam in 1977 uit, drie jaar na het uiteenvallen van de band Traffic. Dit album was helaas geen groot succes, ondanks de medewerking van een aantal bekende en beroemde muzikanten als Jim Capaldi en Willie Weeks. Misschien dat hij daarom besloot om zijn tweede soloplaat helemaal in zijn eentje te maken, zodat hijzelf alle controle en verantwoordelijkheid had over het eindresultaat.

Wanneer de opnames voor Arc Of A Diver precies plaatsvonden, hebben we niet kunnen achterhalen, maar het is in elk geval in het jaar 1980 geweest. Het album kwam tot stand in zijn eigen thuisstudio, Netherturkdonic Studios, op zijn boerderij in Gloucestershire, Engeland. Voor de verdere techniek kreeg Winwood assistentie van John ‘Nobby’ Clarke. Zoals gemeld bespeelde hij alle gebruikte instrumenten: akoestische en elektrische gitaren, mandoline, basgitaar, drums, percussie, drum machines, keyboards, synthesizers, orgel en uiteraard lead en backing vocals.

Het album bevat elf songs en opent op kant 1 met de hit While You See A Chance, gevolgd door de titelsong Arc Of A Diver (Winwood, Vivian Stanshall), Second-Hand Woman (Winwood, George Fleming) en Slowdown Sundown. Op kant 2 staan Spanish Dancer, Night Train en afsluiter Dust (Winwood, George Fleming). De totale speelduur van het album is 40:02 minuten.

De single While You See A Chance (met als B-kant Vacant Chair) werd een bescheiden hit in het Verenigd Koninkrijk, want daar werd de 45e plaats op de hitparade bereikt. In Canada was nummer 3 de hoogste notering, in de Amerikaanse Billboard Hot 100 nummer 7 en in ons land was het nummer 10 in de Top 40.

De plaat kreeg lovende kritieken in de internationale muziekpers. Het album bereikte in de Billboard 200 de nummer 3-positie, in Canada zelfs nummer 1 en in beide landen ontving Winwood een platinaplaat voor de verkoop. In Groot Brittannië werd nummer 13 op de albumlijst bereikt, in Frankrijk en Nieuw-Zeeland nummer 3; in Australië nummer 5 en tenslotte in ons land nummer 2.

In 2012 werd het album opnieuw uitgebracht in een 2cd ‘deluxe’ editie, met op disc 2 de (ingekorte) Amerikaanse singleversie van Arc Of A Diver, de instrumentale versie van Night Train, de 2010-versie van Spanish Dancer en tenslotte een lange (56:33) BBC Radio 2-documentaire: ‘The Steve Winwood Story’.

Twee jaar later kwam de volgende, derde, soloplaat van Steve Winwood uit, Talking Back To The Night getiteld. Opnieuw zong en bespeelde Steve alle instrumenten zelf en deed hij de productie. Dit album was niet echt een succes te noemen.