Na het debuut On Through The Night van de Engelse rockband Def Leppard verschijnt een jaar later de follow-up, getiteld High ’n Dry. Het album werd geproduceerd door Robert John “Mutt” Lange.

High ’n Dry is de laatste Leppard-plaat waarop gitarist Pete Willis full-time te horen is en met nummers zoals Another Hit And Run, On Through The Night en No No No is het tevens het hardste album van het gehele Def Leppard-oeuvre. High ’n Dry is een echte hardrockplaat, met een duidelijk aanwezige AC/DC-invloed en dat heeft natuurlijk alles te maken met producer Mutt Lange.

Def Leppards tweede studio album was een commercieel succes, want High ’n Dry piekte in Amerika (Billboard 200) op plaats 38 en in Engeland zelfs op plek 26 (UK Album Charts). Van de lp werden drie singles uitgebracht: Let It Go (1981), Bringin’ On The Heartbreak (1981) en Bringin’ On The Heartbreak Remix (1984).

High ‘n Dry bevat tien nummers en het openingsnummer Let It Go zet de trend voor het hele album; een lekkere uptempo hardrocktrack met vette riffs en een hoog meezinggehalte; deze eerste single van het album behaalde trouwens plaats 34 in de mainstream rock charts.

De tweede single Bringin’ On The Heartbreak, een heerlijke hardrock/hairmetal-ballad deed het trouwens commercieel nog beter en werd daarom drie jaar later nog eens als remix uitgebracht. De beste drie nummers en ook de drie ‘hardste’ springen er toch wel bovenuit en behoren waarschijnlijk tot het beste wat Def Leppard ooit uitgebracht heeft. Another Hit And Run bevat naast een zeer catchy refrein bovendien een heftige gitaarsolo, On Through The Night, het langste nummer van High ’n Dry, is een uptempo rocker met vette riffs en een sprankelende gitaarsolo en No No No hakt er ook lekker in; dit is Def Leppard op hun best.

Vreemde eend in de bijt is misschien wel de instrumentale song Switch 625, maar toch is het zeker geen albumopvuller, hoewel het niet kan tippen aan de andere nummers.

High ’n Dry is wat mij betreft het sterkste Def Leppard-album vanwege de sterke composities, de uitstekende productie van Lange en het feit dat hier een jonge en hongerige band (Elliot (zang), Clark (gitaar), Willis (gitaar), Savage (basgitaar) en Allen (drums)) te horen is die er vol voor gaat.

In 1984 werd High ’N Dry opnieuw uitgebracht met daarop twee bonustracks, te weten: Me & My Wine en een remix van het succesvolle Bringin’ On The Heartbreak.

High ’n Dry is een must in elke rockcollectie en waarschijnlijk een vergeten parel in de carrière van deze legendarische band uit Sheffield. Niet vergeten bij het beluisteren: afspelen op maximum volume!