Op 20 juni 1980 werd het album Emotional Rescue van The Rolling Stones uitgebracht op het Rolling Stones-label, gedistribueerd door Atlantic Records. Emotional Rescue is de vijftiende Britse en zeventiende Amerikaanse langspeelplaat van de band en de opvolger van Some Girls (1978).

De productie werd gedaan door Mick Jagger en Keith Richards, oftewel The Glimmer Twins, in samenwerking met Chris Kimsey, die tevens de opnametechniek deed. De opnames vonden plaats in vijf verschillende periodes: 5 januari-2 maart, 23 augustus-6 september 1978, 18 januari-12 februari, 10 juni-19 oktober en in november en december 1979. De gebruikte studio’s zijn Compass Point in Nassau op de Bahama’s en de Pathé Marconi Studio in Parijs. Overdubs werden eind 1979 in een New Yorkse studio opgenomen.

Emotional Rescue was het eerste Rolling Stones-album dat werd opgenomen nadat Keith Richards was vrijgesproken na zijn arrestatie wegens drugsbezit in Toronto, die hem jarenlang achter de tralies had kunnen brengen. Na het uitbrengen van Some Girls in 1978 werkten Richards en Jagger met de andere Stones door diverse nieuwe songs, waarvan sommige later op Tattoo You (1981) terechtkwamen, slechts tien daarvan kwamen op Emotional Rescue terecht.

Op kant A van de lp staan Dance (Pt. 1), Summer Romance, Send It to Me, Let Me Go en Indian Girl. Kant B bevat Where The Boys Go, Down In The Hole, Emotional Rescue, She’s So Cold en All About You. Alle songs zijn geschreven door Mick en Keith, alleen opener Dance (Pt. 1) is mede geschreven door Ron Wood.

Op een groot deel van de songs op Emotional Rescue werd alleen door de echte Stones gespeeld, dus door Jagger, Richards, Ronnie Wood, Charlie Watts en Bill Wyman. Later speelden toetsenisten Nicky Hopkins en mede-Stones-oprichter Ian Stewart, saxofonist Bobby Keys en mondharmonicaspeler Sugar Blue samen met de Stones op Emotional Rescue. Zowel Keith als Ronnie speelden basgitaar op één song: Keith op All About You en Ronnie op Emotional Rescue. Deed Bill Wyman dan niets op die songs? Jawel, hij bespeelde de synthesizer!

Zoals gemeld kwamen meerdere opgenomen songs op het hierna verschenen album Tattoo You terecht: Black Limousine, Hang Fire, Little T&A en No Use In Crying. Think I’m Going Mad werd in 1984 uitgebracht als de b-kant van de single She Was Hot. Een door Keith gezongen cover song We Had It All  werd in 2011 op de 2011 deluxe-uitvoering van Some Girls uitgebracht.

Het album bereikte, ondanks vrij veel niet al te positieve kritieken, de eerste plaats in de albumlijsten in zowel het Verenigd Koninkrijk als in de Verenigde Staten. Dit was sinds Goats Head Soup in 1973 niet meer gebeurd. Het album stond ook bovenaan de albumlijsten in Canada, Frankrijk en Nederland. Nummer 2 werd bereikt in Oostenrijk, West-Duitsland en Nieuw-Zeeland. De band ontving een gouden plaat voor het album in Frankrijk, Spanje, Nederland en het VK. In de States werd de dubbel-platina positie bereikt.

Tegelijk met het album werd de disco-achtige titelsong als single uitgebracht (wellicht met het succes van de hit Miss You in gedachten), wat meteen een grote hit werd. Nummer 3 in de VS werd bereikt en nummer 9 in het VK en in ons land was nummer 8 de hoogste notering. Ook She’s So Cold werd als single uitgebracht en bereikte aan beide kanten van de oceaan de top 30. Later werd Dance (Pt. 1) als single een hit in de Amerikaanse Billboard Dance Chart, waar nummer 9 werd bereikt.

De hoes werd ontworpen door Peter Corriston en bestaat uit een aantal ‘thermografische’ foto’s, gemaakt door de Britse in Parijs wonende Roy Adzak, die een thermocamera gebruikte, een apparaat dat warmte/hitte registreert. De originele release kwam uit verpakt in een grote kleurenposter met daarop nog meer thermo-foto’s van de band, waarin het album zelf in een plastic tas was verpakt. De video voor de single Emotional Rescue bevat soortgelijke shots terwijl je de band ziet optreden.

In 1994 werd Emotional Rescue geremasterd en opnieuw uitgebracht door Virgin Records (waar het Rolling Stones label een onderdeel was) en later in 2009 nogmaals door Universal Music. In 2011 bracht Universal Music Enterprises alleen in Japan een SHM-SACD versie uit.