Halverwege de jaren zeventig krijgt Bob Dylan weer de smaak van het toeren te pakken. Na succesvolle tournees met The Band en The Rolling Thunder Revue, reist Dylan in 1978 naar het verre oosten. Met dezelfde begeleidingsband als op het te promoten album Street Legal staat Dylan acht avonden in de Budokan Hall in Tokio.

Die concerten in Tokio waren de eerste tijdens de Aziatische tournee van februari/maart ’78. Naar verluidt zouden de shows beter worden naarmate de toer vorderde. Maar Dylan stond er op om de Budokan-optredens te gebruiken voor een nieuwe liveregistratie. Avond vier en vijf werden opgenomen om uiteindelijk de markt op te gaan.

Op Bob Dylan At Budokan staan totaal afwijkende arrangementen van zijn grootste hits. Nummers als Mr. Tambourine Man en All I Really Want To Do zijn totaal onherkenbaar geworden. Daarmee worden de nummers niet vernaggeld, maar toont het aan in wat voor creatieve setting de ‘golden oldies’ terecht zijn gekomen.

Dylan was zelf indertijd niet verantwoordelijk voor de nieuwe weergave van de nummers. Tijdens de repetities voor de tour kwam de zanger nauwelijks opdagen. De scheiding van Sara Dylan-Lownds zat in een afrondende fase, de film Renaldo & Clara was eindelijk klaar en de tekstdichter leek in een midlife-crisis te zijn beland.

Bassist Rob Stoner nam de leiding op zich tijdens de sessies. Omdat Dylan bijna nooit aanwezig was, gaf dat de nodige frustratie. Maar zijn afwezigheid leverde ook de kans om nieuwe arrangementen uit te proberen. Iets wat de bassist dan maar met overtuiging deed. Wanneer de zanger wel kwam opdagen, leek hij ongeïnteresseerd en ging hij zonder moeite akkoord met de ‘nieuwe’ liedjes.

Het publiek merkte niets van deze spanningen tussen de bandleden en Dylan. Zij waren getuige van een van de meest opmerkelijke tournees van hun idool. Later dat jaar volgde een Amerikaans vervolg op deze concertreeks. Tijdens die ‘tourleg’ ontmoette Dylan Jezus, in een hotelkamer. Maar dat is weer een ander verhaal.