14 april 1980 is een belangrijke datum voor veel heavy metal-fans, want op deze dag wordt de debuut-lp van Iron Maiden uitgebracht, simpelweg Iron Maiden getiteld. Het album wordt uitgebracht via EMI, de platenmaatschappij waar de band ook nu nog bij zit.

Iron Maiden werd rond kerst 1975 opgericht door bassist Steve Harris nadat zijn eerste bands, Gypsy’s Kiss en Smiler, geen interesse hadden in zijn zelfgeschreven materiaal en ook niet te spreken waren over zijn actieve rondrennende houding op het podium, iets wat hij nu nog steeds doet. Een paar maanden na de oprichting volgde gitarist Dave Murray zijn voorganger Dave Sullivan op, sindsdien is hij vast lid. In 1977 werd eerste zanger Paul Day vervangen door Dennis Wilcock, die  verantwoordelijk wordt gehouden voor het ontstaan van een vroege versie van bandmascotte Eddie. Wilcock gaf zelf toe dat hij niet meer in de band wilde blijven en werd in 1978 vervangen door zanger Paul Di’Anno. Op 31 december 1978 werden vier songs opgenomen. Drie van de vier werden als de The Soundhouse Tapes in 1979 op een 7″ single uitgebracht. Deze werd 5.000 keer verkocht, maar de band zei dat er 15.000 verkocht waren, zodat het meer indruk maakte. Vooral het nummer Running Free was populair, dit werd dan ook de single van het album, die in februari 1980 werd uitgebracht, met Burning Ambition op de achterkant. De band bestond ten tijde van het debuutalbum uit Paul Di’Anno (zang), Steve Harris (basgitaar), Dave Murray (gitaar), Dennis Stratton (gitaar) en Clive Burr (drums).

Het allereerste optreden van Iron Maiden buiten Groot-Brittannië vond plaats in België. Dit was op 5 april 1980 te Kortrijk op het Wheel Pop Festival. Headliner was toen Nazareth. Op 5 oktober 1980 speelde Iron Maiden voor het eerst in Nederland in de Groenoordhallen in Leiden, als voorprogramma van KISS.

Het originele album bevat acht songs en duurt in totaal 37:35. Voor zeven van de acht songs is Steve Harris verantwoordelijk voor de tekst en compositie. Remember Tomorrow en Running Free schreef hij samen met Paul Di’Anno, terwijl Charlotte The Harlot door Dave Murray werd geschreven. Op het album staan verschillende inmiddels klassieke Maidensongs die nog regelmatig op de setlist staan, zoals Running Free, Phantom Of The Opera en titelsong Iron Maiden. Op de cd-versie uit 1998 is de song Sanctuary toegevoegd, die in mei 1980 als tweede single werd uitgebracht. Op de Amerikaanse release van het album is deze song wel opgenomen, maar deze kwam dan ook pas een paar maanden later uit.

In het najaar van 1980 werd Dennis Stratton vervangen door Adrian Smith, een goede vriend van Dave Murray. In 1981 bracht Iron Maiden zijn tweede album uit: Killers. Die plaat bevat materiaal dat al vóór het debuutalbum was geschreven en twee nieuwe nummers, de titelsong en Murders In The Rue Morgue. Killers bevatte de eerste hits van de band en zorgde voor een kleine doorbraak in de Verenigde Staten. Tijdens de Killers World Tour deed de band ook Japan aan. Live-opnames die de band daar maakte werden uitgebracht onder de naam Maiden Japan.

Tegen het einde van 1981 werd zanger Paul Di’Anno vervangen door ex-Samson zanger Bruce Dickinson, vooral vanwege Di’Anno’s overmatige drugs- en drankgebruik. Hij werd door bandleider Steve Harris ontslagen. De stem van Dickinson bleek ook beter bij de steeds epischere heavy metalsound van de band te passen, dan de meer schreeuwerige stem van Di’Anno, al zijn er nog altijd fans die hem liever horen zingen dan Dickinson.