Op 12 februari 1981 wordt Moving Pictures, het achtste studioalbum van het Canadese progrocktrio Rush, uitgebracht op het Anthem-label in Canada, Atlantic in Japan en Mercury in de rest van de wereld. Het is de opvolger van Permanent Waves uit 1980 en laat een ‘commerciëlere’ en ‘radiovriendelijkere’ sound horen, wat tot gevolg had dat dit het best verkochte album van de band is. Moving Pictures werd uitgebracht op vinyl en muziekcassette (de cd was in 1981 nog niet op de markt).

De opnames voor het album werden in oktober en november 1980 gemaakt en gemixt in Le Studio, Morin Heights, Quebec, Canada met Rush en Terry Brown als producers. Zoals gebruikelijk sinds het tweede Rush-album werden alle teksten geschreven door drummer Neil Peart (en in het geval van Tom Sawyer samen met Pye Dubois) en de muziek door gitarist Alex Lifeson en zanger-bassist-toetsenist Geddy Lee.

Moving Pictures telt zeven songs, duurt ongeveer 40 minuten en opent op kant 1 met Tom Sawyer, dat in oktober 1981 als tweede single werd uitgebracht en een aardige hit werd (nummer 44 in de US Hot 100, nummer 8 in de US Mainstream Rock-lijst en nummer 25 in het Verenigd Koninkrijk), gevolgd door Red Barchetta, de instrumental YYZ en de eerste single Limelight (die ook in februari verscheen en nummer 55 in de US Hot 100 en nummer 4 in de US Mainstream Rock lijst behaalde).

Kant 2 opent met de langste track (11:01), The Camera Eye, dat uit twee gedeelten bestaat: 1 New York en 2 London. Hierna komt Witch Hunt (Part III Of “Fear”) en de afsluiter is Vital Signs, dat in het Verenigd Koninkrijk op single werd uitgebracht en daar nummer 41 in de hitlijst behaalde. Al deze songs zijn regelmatig door de band live uitgevoerd en stonden ook recent nog op de setlist. Tijdens de Exit… Stage Left Tour (1981-1983) werd vrijwel het hele album gespeeld. Op de videoband/laserdisc/dvd én de live-dubbellp en -cd met dezelfde titel staan Limelight, Red Barchetta, The Camera Eye en YYZ (met daarin de drumsolo van Neil Peart). Moving Pictures werd voor het eerst in z’n geheel live gespeeld tijdens de Time Machine Tour in 2010-2011, als opener van de tweede set.

In 1990 werd het album op cd uitgebracht. De eerste persingen (nu veel geld waard) missen de eerste ‘beat’ van Tom Sawyer, wat al snel werd hersteld. In 1992 kwam er via Mobile Fidelity Sound Lab een zogenaamde Gold CD Remaster uit en een remaster op Mercury Records in 1997, als onderdeel van de Rush Remasters-serie. In 2011 werd het album opnieuw geremasterd, door Andy VanDette voor de Sector-boxsets, waarin alle Mercury-albums werden uitgebracht; Moving Pictures is onderdeel van de Sector 2-set. Daarin niet alleen de geremasterde stereo cd, maar ook een in 5.1 Dolby Surround en DTS gemixte audio-dvd of een blu-ray audioschijf.

In 2015 werd Moving Pictures geremasterd voor vinyl, als onderdeel van de officiële “12 Months Of Rush”-promotie. Ook werd een high definition master in 24-bit/48kHz digitaal format gemaakt, die via diverse downloadsites beschikbaar is. In september 2010 werd de dvd/blu-ray 2112 / Moving Pictures uitgebracht in de Classic Albums-serie, waarop (zoals gebruikelijk in deze serie documentaires) de drie bandleden en andere betrokkenen worden geïnterviewd over deze twee albumklassiekers.

De hoes is ontworpen en uitgevoerd door de vaste hoesontwerper van de band, Hugh Syme, die op Witch Hunt ook synthesizer speelt. Bewegende beelden van de voor- en achterkant (waarop een filmcrew te zien is) waren in latere jaren te zien tijdens verschillende Rush-tournees.

Het album was een internationaal groot verkoopsucces voor de band en het is het best verkochte Rush-album in de Verenigde Staten. Nummer 1 werd bereikt in de Canadian Albums Chart, nummer 3 in de Amerikaanse Billboard 200, ook nummer 3 op de Britse albumlijst en in ons land was nummer 24 de hoogste notering. De lp stond hier tien weken in die lijst. De plaat behaalde 4x platina (4.000.000 exemplaren) in de VS, 4x platina (400.000) in Canada en zilver (60.000) in het Verenigd Koninkrijk.