Op 19 januari 1981 wordt Paradise Theatre van de Amerikaanse progressieve hardrockband Styx uitgebracht op het A&M-label. Deze tiende studio-lp was een zogenaamd conceptalbum, een in die tijd populair fenomeen.

De opvolger van Cornerstone (1979) werd in 1980 opgenomen in de Pumpkin Studios, Oak Lawn, Illinois, Verenigde Staten. Als producer staat Styx vermeld, m.a.w. de bandleden zelf. De band bestond toen uit: Dennis DeYoung-keyboards, zang, Chuck Panozzo-basgitaar, John Panozzo-drums, percussie, Tommy Shaw-gitaren, zang, vocoder en James Young-gitaar, zang. Verder werkten zes blazers mee aan de opnames.

De inhoud
Het album telt elf tracks. Geschreven door voornamelijk Dennis DeYoung en Tommy Shaw en enkele keren in combinatie met andere bandleden. Kant A opent met het instrumentale A.D. 1928, geschreven en gezongen door Dennis DeYoung. Deze wordt gevolgd door Rockin’ The Paradise geschreven door Dennis DeYoung (die het ook zingt), James Young en Tommy Shaw (die de leadgitaar bespeelt). Hierna Too Much Time On My Hands, geschreven en gezongen door Shaw (ook hier leadgitaar). Dan Nothing Ever Goes As Planned, geschreven en gezongen door Dennis DeYoung; de gitaarsolo in het begin is van James Young, die in het midden van Tommy Shaw. Afsluiter van deze plaatkant is The Best Of Times, geschreven en gezongen door Dennis en de leadgitaar is van Tommy.

Kant B opent met Lonely People, geschreven en gezongen door Dennis DeYoung, met twee gitaarsolo’s eerst van Tommy en daarna van James. De volgende song is She Cares, gezongen en geschreven door Tommy Shaw, die ook de leadgitaar speelt. Hierna volgt Snowblind, gescheven door  Young en DeYoung en gezongen door Shaw en Young, die ook de leadgitaar speelt. Daarna Half-Penny, Two-Penny, geschreven door Young en Ray Brandle en gezongen door James Young en de leadgitaar was van Tommy Shaw. Vervolgens A.D. 1958, geschreven en gezongen door DeYoung en op leadgitaar James Young. Het album wordt afgesloten met State Street Sadie, geschreven door DeYoung, die piano speelde. Op verschillende songs zijn saxofoonsolo’s te horen, bespeeld door Steve Eisen.

Conceptalbum
Het centrale thema van het album is het Paradise Theatre, maar dit was een vertaling van de algemene toestand in de Verenigde Staten, aldus Dennis DeYoung in een interview. Een groots land in verval, zo blijkt uit de teksten. Na het intro A.D. 1928 volgt Rockin’ The Paradise. Dit nummer is optimistisch van aard, zoals de leden van Styx de VS in hun jeugd kenden. Too Much gaat over de tijd die Tommy Shaw moest doorbrengen tussen zijn huis en de studio, 2 uur heen en 2 uur terug rijden. Deze song kwam pas tot stand toen het album bijna af was. Nothing Ever Goes As Planned is het tegenovergestelde van Crystal Ball. The Best Of Times is het hoogtepunt. Lonely People gaat over de sociale uiteenval van de VS. Snowblind gaat over cocaïneverslaving. Het is een aanklacht tegen het gebruik van harddrugs, maar werd zelf onderwerp van discussie. Er zouden verborgen teksten in het nummer zitten, die bij achterwaarts afspelen duivels zouden zijn. Uiteraard ontkende schrijver James Young dit categorisch. Half-Penny, Two Penny dateert nog uit de tijd voordat Styx platen opnam. Dit leverde een strijd om royalties op, want Ray Brandle, de medeschrijver van de  song, werd in eerste instantie niet bij de credits genoemd. A.D. 1958 gaat over het sluitingsjaar van het theater. State Street Sadie is de instrumentale afsluiter.

Paradise Theatre is het enige album van Styx dat de nummer 1-positie in de Billboard Album Top 200 haalde. Of dit nu het resultaat of juist de oorzaak was van een hele rij singles die van het album werden afgehaald, is niet helemaal duidelijk. Er kwam in de Verenigde Staten een uitgebreide mediacampagne aan te pas om het album te verkopen. In Nederland was het juist minder populair dan voorganger Cornerstone, met hitsingles als Boat On The River en Babe. Het album haalde drie weken notering met een hoogste plaats nummer 23 in de albumlijst. In tegenstelling tot de Verenigde Staten haalde geen van de singles een notering in ons land. In het Verenigd Koninkrijk haalde het album nummer 8, alleen The Best Of Times haalde daar een singlenotering.