Op 5 juni 1981 werd het album Somewhere In England van ex-Beatle George Harrison uitgebracht op het Dark Horse-label, op vinyl en muziekcassette. Het is de negende studio-soloplaat van Harrison en de opvolger van het in 1979 uitgebrachte album George Harrison.

Somewhere In England was tevens het eerste album van een voormalige Beatle na de moord op John Lennon op 8 december 1980 en het bevat in All Those Years Ago een eerbetoon aan Lennon, waarop de overige twee Beatles, Paul McCartney en Ringo Starr meezongen, samen met Linda McCartney en ex-Wings/Moody Blues-zanger Denny Laine.

Kort na de release van voorganger George Harrison begon George in oktober 1979 aan de opnames van de opvolger, daarvoor opnieuw gebruikmakend van zijn eigen F.P.S.H.O.T. Studio (= Friar Park Studio) op zijn landgoed in Henley-on-Thames, Oxfordshire. Zoals gebruikelijk deed hij het rustig aan en was er geen druk van bovenaf, want hij had immers zijn eigen platenlabel (Dark Horse), ook al werd de distributie door Warner Brothers verzorgd. Bijna een jaar later, in september 1980, presenteerde hij de banden aan Warner, maar helaas was men daar niet tevreden over de songs. Ze weigerden de plaat uit te brengen, eerst moest hij een viertal songs laten vallen (Tears Of The World, Sat Singing, Lay His Head en Flying Hour), omdat ze die ‘te downbeat’ vonden. Ook het door George aangeleverde hoesontwerp werd afgekeurd. Hierop was hij in profiel te zien, staand voor een landkaart van Groot Brittannië.

Het nooit uitgebrachte album telt de volgende songs: Hong Kong Blues; Writing’s On The Wall; Flying Hour (geschreven door George Harrison en Bad Company’s Mick Ralphs)  *bonus track op het iTunes album; Lay His Head *geremixt als B kant van de Got My Mind Set On You-single; Unconsciousness Rules; Sat Singing; Life Itself; Tears Of The World *bonus track op de 2004 remaster van het album Thirty Three & 1/3; Baltimore Oriole; Save The World.

Uiteindelijk gaf George toe aan Warners en begon hij in november 1980 opnieuw aan het album te werken, wat uiteindelijk tot in februari 1981 duurde. De plaat werd door George zelf geproduceerd, samen met Ray Cooper, die velen zullen kennen als de jarenlange vaste percussionist van Elton John. Ray speelt ook diverse instrumenten op het album: keyboards, synthesizers, percussie en drums en daarnaast is hij ook verantwoordelijk voor het idee van het uiteindelijke hoesontwerp.

Op Somewhere In England staan tien songs, waarvan acht door George Harrison zelf zijn geschreven. En de andere twee, Baltimore Oriole en Hong Kong Blues, zijn geschreven door Hoagy Carmichael. Kant A opent met Blood From A Clone, gevolgd door Unconsciousness Rules, Life Itself en All Those Years Ago. Afsluiter is Baltimore Oriole. De B-kant opent met Teardrops, gevolgd door That Which I Have Lost, Writing’s on the Wall, Hong Kong Blues en tenslotte Save The World, met aan het eind een stukje van George’s Crying, dat op zijn debuutalbum Wonderwall Music uit 1968 staat.

Muzikanten
Onder andere de volgende muzikanten doen mee op het album: George Harrison: leadzang, gitaren, keyboards en synthesizers; Gary Brooker (Procol Harum), Al Kooper, Mike Moran en Neil Larsen: keyboards, synthesizers; Willie Weeks: basgitaar; Jim Keltner, Dave Mattacks en Ringo Starr: drums. Op All Those Years Ago verzorgen Paul McCartney, Linda McCartney, Denny Laine en Ringo Starr de backing vocals.

Het album was een redelijk succes, uiteraard in de verste verte niet te vergelijken met de verkoopresultaten van The Beatles. In Noorwegen werd nummer 2 op de albumlijst behaald, in ons land nummer 42, in het Verenigd Koninkrijk nummer 13, op de Amerikaanse Billboard 200 nummer 11. De single All Those Years Ago werd een behoorlijke hit, zo werd nummer 1 bereikt op de Canadese hitparade, nummer 2 in de VS en Noorwegen, nummer 4 in Ierland en (slechts) nummer 43 in ons land. De bijbehorende videoclip bestaat uit een soort diaserie met zowel bewegende als stilstaande beelden.

Tien jaar na de originele release kwam het album op cd uit. In 2004 kwam een geremasterde versie van Somewhere In England op cd uit (zowel ‘losstaand’ als in de boxset The Dark Horse Years 1976–1992), via EMI/Parlophone. Veel fans hoopten dat de vier indertijd door Warner Brothers geweigerde songs hierop zouden staan, maar helaas…