26 juni 1974 was de officiële releasedatum van het gelijknamige debuutalbum van de Britse bluesy hardrockband Bad Company, die een jaar eerder was opgericht door vier mannen die hun sporen al hadden verdiend in de internationale muziekwereld. 

Paul Rodgers (zang) en Simon Kirke (drums) zongen en speelden voorheen in Free (die vaak onterecht als The Free wordt genoemd, maar dat was een Nederlandse soulband uit Rotterdam!), vooral bekend van de hit All Right Now, Mick Ralphs (gitaar) kwam uit Mott the Hoople en Boz Burrell (bas) speelde in 1971-72 in King Crimson. Je zou dus alleen al vanwege de bezetting van ‘supergroep’ kunnen spreken!

De lp was de eerste release op het eigen label van Led Zeppelin, Swan Song Records, hoewel het album in het Verenigd Koninkrijk op het Island-label verscheen en in ons land op CBS. De opnames vonden plaats met Ronnie Lane’s Mobile Studio in November 1973 in Headley Grange, East Hampshire in Engeland. In slechts negen dagen werd het album opgenomen. De productie werd door de bandleden zelf gedaan.

Dat de plaat in het vinyltijdperk uitkwam, is vooral te zien aan het beperkte aantal songs (acht) en de relatief korte speelduur van 34:45. Vijf van de acht songs zijn geheel of gedeeltelijk geschreven door Paul Rodgers; hetzelfde geldt voor Mick Ralphs. Simon Kirke wordt als medecomponist van Rodgers opgevoerd van de titelsong. Ready For Love is de enige coversong, geschreven door Mick Ralphs en oorspronkelijk een Mott the Hoople-track van het album All The Young Dudes uit 1972.

Het album opent met het geweldige Can’t Get Enough, geschreven door Mick Ralphs, dat niet alleen een flinke singlehit werd maar ook een instant klassieker! In de diverse internationale hitlijsten kwam de single op nummer 3 in de Canadian RPM Top Singles, nummer 1 in de U.S. Cashbox Top 100, nummer 5 in de andere Amerikaanse hitlijst (de U.S. Billboard Hot 100) en in de UK Singles Chart werd nummer 15 bereikt. Ondanks airplay werd de single geen hit in ons land.

Het album deed het in ons land wel goed; in de albumhitlijst werd nummer 37 bereikt. In de Amerikaanse Billboard 200 charts kwam Bad Co op nummer 1. Sindsdien heeft het album maar liefst 5x platina gehaald in de States en was het de nummer 46 op de lijst van bestverkochte albums in de seventies. In Groot-Brittannië stond de plaat maar liefst 25 weken in de UK Albums Chart, kwam binnen op nummer 10 en bereikte een week later al de hoogste positie, nummer 3.

Naast Can’t Get Enough werden ook Rock Steady, Bad Company en Ready For Love (nog altijd) veel gedraaide songs op de diverse classic rock-radiozenders. De mooie afsluiter Seagull werd vorig jaar door Joe Bonamassa gespeeld tijdens zijn akoestische concerten.

In 2006 verscheen een limited edition 24K Gold cd. Men heeft er meer dan een jaar over gedaan om de originele mastertapes te vinden. Deze analoge masters werden daarna door een bepaalde A/D converter gehaald.

Volgende maand, juli dus, brengt Rhino Records Bad Company plus opvolger Straight Shooter uit op 180 grams vinyl.

Bad Company bestaat anno 2014 nog steeds en toert deze zomer samen met Lynyrd Skynyrd door Amerika. Wie er nu precies in de band zitten, is niet helemaal duidelijk, maar volgens de laatste informatie zijn dat in elk geval Paul Rodgers, Mick Ralphs en Simon Kirke. Boz Burrell overleed in 2006