Op 24 september 1975 werd het derde album van het Canadese progressieve rocktrio Rush uitgebracht onder de titel Caress Of Steel, op het Anthem-label in Canada en Mercury in de rest van de wereld. Het album is de opvolger van Fly By Night, dat in februari 1975 werd uitgebracht en behoorlijk succesvol was. Caress Of Steel is het tweede album waaraan drummer en tekstschrijver Neil Peart meedoet.

De opnames werden in de maanden juni en juli 1975 gemaakt in de Toronto Sound Studios in Toronto, Canada, onder productionele leiding van de drie bandleden Geddy Lee, Alex Lifeson en Neil Peart én Terry Brown, die ook de techniek deed; met z’n vieren zijn zij ook verantwoordelijk voor de arrangementen. Opvallend op dit album zijn de twee lange epische stukken, al had de band op Fly By Night daar al een voorproefje van gegeven in de vorm van de song By-Tor And The Snow Dog die 8:37 duurt.

Op Caress Of Steel, dat in totaal bijna drie kwartier speelduur heeft, staan in totaal vijf volledige songs. De volgende instrumenten werden bespeeld door de drie muzikanten: Geddy Lee op basgitaar en zang (nog geen toetsen dus), Alex Lifeson op 6- en 12-snarige elektrische en akoestische gitaren, klassieke gitaar en steel gitaar en Neil Peart op drums en percussie.

Het album opent met Bastille Day (4:39), waarin de Led Zeppelin-invloeden van het debuutalbum nog steeds goed hoorbaar zijn, gevolgd door het korte I Think I’m Going Bald (3:42) en daarna Lakeside Park (4:10). I Think I’m Going Bald was geschreven voor collega-muzikant Kim Mitchell, frontman van de eveneens Canadese rockband Max Webster, die bevriend was met de bandleden. Deze song was geïnspireerd door de song Goin’ Blind van Kiss, de band waarvoor Rush in de beginjaren vaak als voorprogramma had gespeeld.

Lakeside Park is een park in Port Dalhousie, St. Catharines, Ontario, waar drummer en tekstschrijver Neil Peart opgroeide en waar hij in zijn tienerjaren in de zomervakantie werkte. Kant A sluit met het uit drie delen bestaande The Necromancer (12:34), waarvan deel 3, Return Of The Prince, als eerste single werd uitgebracht. The Necromancer is geïnspireerd door schrijver J.R.R. Tolkien en dan met name door het karakter Sauron in de Hobbit.

Op kant B staat het bijna twintig minuten durende The Fountain Of Lamneth, bestaande uit zes delen. Dit epos gaat over de zoektocht van een man naar de fontein van Lamneth, een vergelijkbaar verhaal als de latere epossen 2112 en Cygnus-X.  Alle teksten op het album zijn geschreven door Neil Peart en de muziek door Geddy Lee en Alex Lifeson; alleen de delen IV Panacea en V Bacchus Plateau zijn door Geddy Lee alleen geschreven.

De illustratie op de voorkant van de hoes van Caress Of Steel zou zilverkleurig worden om het ‘staal’-effect te benadrukken. Maar door een drukfout kreeg het een koperachtige kleur, wat niet werd aangepast. Ook de volgende drukken van het album, ook op cd, hebben geen zilverkleur. Het hoesontwerp is van AGI, terwijl de letters door Hugh Syme zijn ontworpen.

Helaas verkocht het album niet zo goed en waren de critici ook nog eens verdeeld. De platenmaatschappij liet weten erg teleurgesteld te zijn en drong er bij de band op aan om kortere songs te gaan schrijven. De bandleden zagen dat niet zo zitten en gingen gewoon door met wat ze zelf wilden. Dit resulteerde uiteindelijk in het doorbraakalbum 2112, dat op 1 april 1976 werd uitgebracht. Dat album opent met de titeltrack, die 20:34 duurt. De Caress Of Steel-tournee in 1975-1976 was ook niet zo’n succes als verwacht en gehoopt en werd door de band de “Down The Tubes”-tour genoemd.

In de documentaire film Rush: Beyond The Lighted Stage uit 2010 gaf Geddy Lee toe dat volgens hem de drie bandleden ‘pretty high’ waren tijdens het maken van Caress Of Steel. Het album is altijd een wat ondergeschoven kindje geweest in de uitgebreide discografie van de band, al zijn er uiteraard ook fans die het album het beste of een van de beste van Rush vinden.

In 1997 verscheen de geremasterde versie op cd, als onderdeel van de Rush Remasters-serie. In 2011 werd Caress Of Steel opnieuw geremasterd, nu door Andy VanDette voor de Sector box sets, waarin alle opnieuw uitgebrachte Rush-albums op Mercury werden samengevoegd. Caress Of Steel is onderdeel van de Sector 1-set. Het album werd geremasterd voor vinyl in 2015 door Sean Magee in de Abbey Road Studios als onderdeel van de officiële “12 Months of Rush” promotie. De high definition master die voor deze release werd gemaakt kwam ook beschikbaar als 24-bit/96kHz en 24-bit/192kHz formaten, die via diverse high-resolution audio online muziekwinkels verkrijgbaar zijn. Deze remasters hebben overduidelijk hoorbaar minder compressie dan de 1997 remasters en de “Sector”-remasters van Andy VanDette.

Het album wist uiteindelijk de gouden status te behalen in zowel Canada (50.000 exemplaren) als de VS (500.000 stuks), maar dat was pas in 1993. In de Billboard-albumlijst werd in 1975 nummer 148 als hoogste positie bereikt. De beide singles The Necromancer: Return Of The Prince en Lakeside Park wisten de hitlijsten niet te bereiken. Zowel het album als de singles werden dan ook als een regelrechte flop beschouwd en sommige mensen dachten dat het afgelopen was met de band. Maar we weten allemaal dat dit juist niet het geval was!