Op 20 januari 1988 werd het album Infinity van de Amerikaanse rockband Journey uitgebracht op het Columbia-label. Het was het vierde album van de band en mede door de komst van nieuwe zanger Steve Perry werd de muzikale koers van de band drastisch gewijzigd, wat zich meteen uitbetaalde, want Infinity bracht de langverwachte doorbraak van de in 1973 opgerichte band uit San Francisco en omgeving.

De muzikanten die later Journey vormden werden door voormalig Santana-manager Herbie Herbert samengebracht. De bandnaam was in eerste instantie The Golden Gate Rhythm Section; deze band begeleidde diverse artiesten uit de zogenaamde Bay Area. Onder de muzikanten waren leadgitarist Neal Schon en toetsenist/zanger Gregg Rolie, die samen in Santana hadden gespeeld. De muziekstijl van de band veranderde toen de muzikanten besloten niet langer als begeleiders van anderen te fungeren; de nieuwe stijl was meer jazzfusion. Ze konden niet een geschikte bandnaam vinden, tot een van de roadies met de naam Journey op de proppen kwam, wat de mannen wel aanstond.

In 1975 kwam het eerste Journey album uit, simpelweg Journey getiteld. Look Into The Future was in 1976 de opvolger en in 1977 verscheen het album Next. Op al deze albums was Gregg Rolie de leadzanger; helaas waren de verkoopcijfers slecht en daarom pushte platenmaatschappij Columbia de mannen naar een andere leadzanger en een andere muziekstijl te zoeken. In Steve Perry werd de geschikte frontman gevonden en de muziek ging meer richting melodieuze hardrock, in de States doorgaans AOR (Adult Oriented Rock) genoemd, een genre waarin bands als Foreigner en Boston inmiddels groot waren geworden. Dat deze veranderingen een goed idee waren bleek al snel, toen de single Wheel In The Sky een hit werd en nummer 57 op de Billboard Hot 100 behaalde, terwijl in Canada nummer 45 op de hitparade werd bereikt.

De opnames voor Infinity werden in de periode oktober-december 1977 in de His Master’s Wheels Studio (San Francisco) en de Cherokee Studios (Los Angeles) gemaakt. Manager Herbert trok de Britse producer Roy Thomas Baker aan, die inmiddels zijn sporen ruimschoots verdiend had met zijn productiewerk voor maar liefst vijf Queen albums (waaronder A Night At The Opera) en met bands als Frank Zappa, The Rolling Stones, David Bowie, The Who, Nazareth, Santana, The Mothers Of Invention, Free en T. Rex. De opnametechnicus was Geoff Workman.

Na verschillende bezettingswisselingen was de line-up van Journey ten tijde van de opnames als volgt: Steve Perry (leadzang), Neal Schon (elektrische en akoestische gitaren, backing zang), Gregg Rolie (keyboards, backing en co-leadzang), Ross Valory (basgitaar, backing zang) en Aynsley Dunbar (drums, percussie).

Op Infinity staan tien songs, voornamelijk geschreven door de bandleden in verschillende samenstellingen en met enkele ‘buitenstaanders’, maar bij de meeste waren in elk geval Steve Perry en Neal Schon betrokken. Kant A opent met Lights (Steve Perry, Neal Schon), gevolgd door Feeling That Way (Steve Perry, Gregg Rolie, Aynsley Dunbar), Anytime (Gregg Rolie, Roger Silver, Robert Fleischman, Neal Schon, Ross Valory), Lă Do Dā (Perry, Schon), Patiently (Perry, Schon). Kant B: Wheel in the Sky (Neal Schon, Fleischman, Diane Valory), Somethin’ To Hide (Perry, Schon), Winds Of March (Matt Schon, Neal Schon, Robert Fleischman, Gregg Rolie, Steve Perry), Can Do (Steve Perry, Ross Valory) en afsluiter Opened The Door (Steve Perry, Gregg Rolie, Neal Schon). Van het album werden drie singles gehaald, in april 1978 was dat Wheel In The Sky/Can Do (zie boven), in juni Anytime/Lă Do Dā, dat nummer 83 haalde op de Billboard Hot 100 en in augustus Lights/Somethin’ To Hide, dat nummer 68 in de Billboard Hot 100 haalde. Lights is een van de bekendste songs van Journey, dat nog altijd veel gedraaid wordt op verschillende internationale radiozenders.

Infinity was de eerste echt succesvolle langspeelplaat van Journey. Op de Billboard 200 was nummer 21 de hoogste notering, in de VS kreeg de band er in 1989 voor de verkoop van drie miljoen exemplaren drie platina onderscheidingen voor. In Canada was nummer 22 op de RPM100 albumlijst de hoogste notering en werden er ruim 50.000 exemplaren van verkocht, goed voor een gouden plaat in 1980. In Zweden was nummer 37 op de albumlijst het hoogtepunt. In ons land werd de albumlijst niet gehaald.

Het album werd uitgebracht op vinyl, muziekcassette en 8-track cassette. In 1986 kwam de eerste cd-versie uit, in 1994 gevolgd door een geremasterde versie op het Sony-label (dat Columbia/CBS had overgenomen); in 2013 kwam er in Japan een door Bob Ludwig geremasterde cd-versie uit.

In 1987 verliet Steve Perry de band, om in 1995 terug te keren, waarna hij in 1998 opnieuw opstapte. Zijn eerste opvolger was Steve Augeri, die in 2006 het stokje overgaf aan Jeff Scott Soto, die een jaar later alweer vertrok. In 2007 werd de Filipijnse Arnel Pineda de nieuwe leadzanger, die deze functie nog steeds bekleedt.

In 2017 werd Journey opgenomen in de Rock And Roll Hall Of Fame; bij deze inhuldiging waren in elk geval Steve Perry, Neal Schon, bassist Ross Valory, toetsenisten Jonathan Cain en Gregg Rolie, en drummers Aynsley Dunbar en Steve Smith aanwezig. In 2011 kwam het recentste album uit, Eclipse getiteld. Journey toert nog steeds, samen met Def Leppard zijn ze op 19 januari aan een uitgebreide Amerikaanse tournee begonnen en de band gaat in maart naar Japan.