Vijf jaar nadat het Creedence-album Cosmo’s Factory de nummer 1-positie op de Amerikaanse Billboard albumlijst behaalde wordt in september 1975 de eerste soloplaat van de voormalige CCR-frontman onder eigen naam uitgebracht, in de States op het Asylum-label en begin oktober 1975 internationaal op Fantasy. Op zijn officiële website staat vreemd genoeg 1998 als jaar van release genoemd!

Het was overigens niet echt het eerste soloalbum van John Fogerty, want in april 1973 had hij al een plaat uitgebracht onder de ‘bandnaam’ The Blue Ridge Rangers. Hierop bespeelde hij alle instrumenten en verzorgde hij alle zangpartijen in de country-classics op deze plaat. Dit album leverde enkele hits op zoals Jambalaya (On The Bayou) en Hearts Of Stone.

Begin 1974 bracht hij een solosingle uit met twee rocksongs: Comin’ Down The Road (die de opener en titelsong werd van de live-dvd/cd die Fogerty in 2009 in de Londense Royal Albert Hall opnam) en het instrumentale Ricochet op de B-kant. Hoewel het volgens ondergetekende een prachtsong is (zij het iets te luid opgenomen) werd dit geen succes. Helaas staat deze song niet op het album

Het album John Fogerty wordt door hemzelf betiteld als Old Shep of The Shep Album, naar de naam van de herdershond die samen met hem op de hoesfoto staat. De opnames werden in de Wally Heider Studios in San Francisco gemaakt. Dat dit een echt soloalbum is geworden, is heel duidelijk: hij zingt en bespeelt alle instrumenten op het album, schreef alle songs met uitzondering van de drie coversongs en uiteraard deed hij ook de productie.

Het album bevat tien songs en opent met Rockin’ All Over the World, wat een bescheiden singlehit werd (nummer 27 in de Billboard Hit 100, alleen de tipparade in ons land), maar die pas echt bekend werd in de wereldwijde hit- en coverversie van Status Quo in 1977 (deze deed overigens niets in Amerika). Deze song staat ook standaard op de setlist van de Fogerty-concerten sinds hij in 1997 weer op tournee ging. Wellicht weet je nog dat Status Quo in 1985 Live Aid opende met Rockin’ All Over The World, wat volgens velen de perfecte opener van deze dag was. Ook Bruce Springsteen speelt deze song regelmatig tijdens zijn marathonconcerten (evenals diverse andere Fogerty-composities).

De eerste cover, You Rascal You (van Sam Theard), komt hierna, gevolgd door de eigen composities The Wall en Travelin’ High. De eerste plaatkant sluit met een cover van Lonely Teardrops (geschreven door Tyran Carlo, Gwen Fuqua en Berry Gordy, Jr.).

Kant B opent met Almost Saturday Night, een song die later gecoverd werd door onder meer Rick Nelson en Dave Edmunds; dit was de tweede single van het album, die helaas ook geen groot verkoopsucces werd. Where The River Flows is de tweede track en wordt gevolgd door de derde cover, Sea Cruise (van Huey “Piano” Smith). De laatste twee tracks zijn de Fogerty-composities Dream/Song en Flyin’ Away.

Ondanks de veelal lovende kritieken werd het album geen groot verkoopsucces. In de Amerikaanse Billboard albumlijst werd nummer 78 bereikt. In ons land wist het album de albumlijst (volgens het Albumdossier) niet te halen. Pas tien jaar later met opvolger Centerfield lukte dit Fogerty wel; dit album bereikte in ons land zelfs de top tien (nummer 7).

In 1987 werd de cd-versie voor het eerst uitgebracht op Fantasy. Enkele jaren geleden kwam de digipack-versie uit, met helaas nog steeds geen Comin’ Down The Road. Het album is onder de Nederlandse en Vlaamse Fogerty-fans de favoriete soloplaat, want in de vorig jaar samengestelde John Fogerty Top 10 zijn de nummer 1 en 2 respectievelijk Almost Saturday Night en Rockin’ All Over The World.