Op 19 mei 1978 werd de single Sultans Of Swing van de Engelse band Dire Straits uitgebracht op het Vertigo-label in het Verenigd Koninkrijk en Europa en Warner Brothers in de Verenigde Staten en Canada. Het was de debuutsingle van de band.

De band Dire Straits (= de Engelse benaming voor ‘platzak’) werd in 1977 opgericht door de gitaarspelende broers Mark en David Knopfler uit de stad Newcastle in het noordoosten van Engeland en bassist John Illsley en drummer Pick Withers, die beide uit het graafschap Leicester in het midwesten van Engeland afkomstig zijn. Withers is de oudste van de vier en ook de meest ervaren muzikant. Hij was al ruim tien jaar als sessiedrummer actief bij onder meer Dave Edmunds en Gerry Rafferty (ex-Stealers Wheel). Hij speelde ook in de folkrockgroep Magna Carta en met die band speelde hij op 8 april 1977 in café De Kienstobbe in het Drentse Tweede Exloërmond. Ook werkte hij mee aan het album Took A Long Time (ook bekend als Putting It Back Together) uit 1976.

De song Sultans Of Swing werd geschreven en gecomponeerd door zanger/gitarist en bandleider Mark Knopfler, in het dagelijks leven docent aan een kunstacademie. Hij schreef de song op zijn National-gitaar (die jaren later op de hoes van het album Brothers In Arms uit 1985 werd vereeuwigd) in een open stemming. De inspiratie voor de song kwam van een optreden van een jazzband die Mark Knopfler zag spelen in een hoekje van een vrijwel verlaten pub in Deptford in het zuiden van Londen. Aan het eind van het optreden zei de zanger dat ze de Sultans Of Swing heetten, wat Knopfler nogal amusant vond gezien het slordige optreden, de bijzondere locatie en de daarom niet echt toepasselijke bandnaam.

Aanvankelijk vond Knopfler het maar een saai liedje, tot hij het op zijn rode Fender Stratocaster ging spelen. Toen viel het kwartje. Mark Knopfler speelde op een rode Stratocaster uit 1962 met andere gitaarelementen. Het nekelement was een Dimarzio Fs-1, het middelste element en het brugelement waren van een oud Fenderelement type Fender vintage 57/62. Hij gebruikte een Roland Jazz Chorus JC-120, een transistorversterker.

Knopflers gitaarspel wordt vaak vergeleken met dat van (met name) J.J. Cale en dat is zéker het geval op Sultans Of Swing. In juli 1977 namen de bandleden de song op in de Pathway Studios in noord Londen; ze verzorgden zelf de productie en brachten de song in eigen beheer op single uit. Het lied werd veel gedraaid op de lokale BBC radiozender Radio London (niet te verwarren met de gelijknamige zeezender uit de jaren zestig), wat veel interesse opleverde en uiteindelijk resulteerde in een platencontract bij Vertigo Records, een sublabel van Phonogram (tegenwoordig Universal Music). Volgens de overlevering heeft de band dit te danken aan Chris Simpson van Magna Carta, die toen onder contract stond bij Phonogram en zijn platenbaas adviseerde Dire Straits te tekenen nadat hij de single gehoord had.

In februari 1978 nam de band een nieuwe versie op in de Basing Street Studios (tegenwoordig SARM Studios) in de wijk Notting Hill van Londen, met als producer Muff Winwood, de broer van Steve. In die studio werd het hele debuutalbum, simpelweg Dire Straits getiteld, opgenomen. Vertigo wilde een minder gepolijste versie van de song voor op de radio hebben en dus werd er in april 1978 een derde versie opgenomen in de Pathway Studios. Deze versie kwam op single uit in onder meer het Verenigd Koninkrijk en West-Duitsland.

In ons land was het vooral de VPRO Radio die de single veelvuldig draaide en het succes van de single hier komt mede door het harde werken van radioplugger Willem van Schijndel, die je zou kunnen kennen als de kleine van het carnavalsduo De Deurzakkers.

Sultans Of Swing werd een behoorlijke hit, zeker voor een debuutsingle van een onbekende band. In het Verenigd Koninkrijk werd nummer acht in de Singles Chart behaald, op de Amerikaanse Billboard Hot 100 nummer vier en in ons land nummer elf in de Nederlandse Top 40. De single leverde Dire Straits in het VK een zilveren plaat op, in Canada een gouden en in Italië zelfs platina! Naderhand werd de song steeds populairder, ook door de live-uitvoeringen op live-albums als Alchemy Live en Live At The BBC. Sultans Of Swing zorgde ook voor de goede verkoop van het eerdergenoemde gelijknamige debuutalbum, dat in oktober 1978 werd uitgebracht.