In de volgende decennia zou Aerosmith nog veel groter worden, maar dankzij het vandaag precies veertig jaar oude album Toys In The Attic brak de Amerikaanse hardrockband definitief door. Logisch ook, met ijzersterke songs als Sweet Emotion en Walk This Way!

Tegen de tijd dat Toys In The Attic verscheen, had de band al twee prima albums uitgebracht: het debuut Aerosmith (1973) en opvolger Get Your Wings (1974). Beide bezorgden Steven Tyler en co. echter niet de sterstatus van andere heavy acts, zoals Led Zeppelin of Deep Purple. Dat veranderde met deze derde plaat. Joe Perry noemde Toys In The Attic in een interview met Ultimate Guitar ‘onze eerste echte studioplaat’. “De eerste twee albums die we maakten waren gevuld met songs die we tot dan toe in clubs hadden gespeeld”, verklaarde de gitarist. “Toys was de eerste plaat waarvoor we alle nummers nog moesten schrijven.”

En wat voor een songs! Van de snelle riffrocker Toys In The Attic tot de powerballad You See Me Crying (waarbij het bij Tylers zang op sommige momenten moeilijk is om niet aan Donald Duck te denken): het niveau zakt geen moment in en het is dan ook geen wonder dat veel fans deze plaat als de beste van Aerosmith beschouwen. Maar hoe goed nummers als Uncle Salty en Adam’s Apple ook zijn, natuurlijk ging de meeste aandacht naar de twee singles: Sweet Emotion en Walk This Way.

Sweet Emotion was – raar maar waar – nooit echt een hit in Nederland, terwijl het nummer in Amerika gezien wordt als een van dé classic rock-krakers. Daar betekende de single het eerste grote succes voor Aerosmith. Naar verluidt schreef Steven Tyler de tekst naar aanleiding van de onderlinge spanningen tussen hem en Joe Perry’s toenmalige vriendin Elissa. Overigens behaalde Sweet Emotion destijds niet eens zo’n heel hoge notering in de charts: de single bleef steken op nummer 36. Dat zegt weinig, want bezoekers van de Amerikaanse website Ultimate Classic Rock riepen de song uit tot beste classic rock-nummer aller tijden.

Dan die andere all-time favorite: Walk This Way. De rond een verslavende riff gebouwde rocksong was in eerste instantie zelfs in Amerika geen succes. Pas na een heruitgave van de single in 1977 bereikte het nummer daar de top tien. Hier in Nederland was daar een compleet nieuwe versie voor nodig. In 1986 maakten Steven Tyler en Joe Perry samen met rapgroep Run DMC een uiterst succesvolle remake, waarmee de enigszins in het slop geraakte carrière van Aerosmith nieuw leven ingeblazen werd.

Toys In The Attic kwam in Amerika net buiten de top 10 in de albumcharts, maar in de afgelopen veertig jaar zijn er zo veel exemplaren verkocht dat de plaat de meest succesvolle is van de band op Get A Grip (1993) na. Hoewel Aerosmith in de tweede helft van de jaren tachtig en in het decennium daarna nog veel meer radiosuccessen boekte, gelden Toys In The Attic en opvolger Rocks (1976) als het beste werk van de nog immer actieve hardrockformatie. En inderdaad, tegen songs van dit niveau kan geen Love In An Elevator of I Don’t Want To Miss A Thing op!

Bekijk ook onze lijst met de beste albums uit het jaar 1975!