Op 12 september 1975, vandaag veertig jaar geleden, werd het negende Pink Floyd-album Wish You Were Here uitgebracht op het Harvest-label (onderdeel van EMI) in het Verenigd Koninkrijk en Europa en een dag later op Columbia in de States (het eerste Pink Floyd-album op dat label). Zoals bekend is dit een van de succesvolste, populairste en beste platen van de band.

De opnames van de opvolger van het grote succesalbum The Dark Side Of The Moon vonden, met onderbrekingen vanwege tournees, plaats tussen januari en juli 1975 in de EMI Studios aan Abbey Road. Alan Parsons, die zo belangrijk was geweest voor de sound op Dark Side, wilde niet meewerken aan de opnames. Als opnametechnicus werd daarom voor Brian Humphries gekozen, die al eerder met de band had gewerkt. De productiecredits van het album worden toegeschreven aan de vier bandleden, Roger Waters, David Gilmour, Richard Wright en Nick Mason.

Het basismateriaal voor het album werd tijdens live-optredens, soundchecks en repetities verzameld. Gepland voor het album waren Shine On You Crazy Diamond, You Gotta Be Crazy en Raving And Drooling, maar die laatste twee haalden het album niet, twee jaar later werden deze op Animals uitgebracht als respectievelijk Dogs en Sheep. Maar tijdens de mixsessies bleek dat Shine On You Crazy Diamond te lang was (bijna 26 minuten in totaal) voor een enkele plaatkant van een lp en moest daarom in twee delen gesplitst worden. Roger Waters schreef drie nieuwe songs die tussen beide delen van Shine On werden geplaatst. Deze songs hebben alle drie te maken met de omstandigheden van en rond de band in de periode na The Dark Side Of The Moon.

Het album opent op kant 1 met Shine On You Crazy Diamond, deel I-V (met pas na bijna 9 minuten de zang) en sluit op kant 2 met de delen VI-IX. Zoals halverwege de jaren zeventig vaker gebeurde met conceptalbums, gaan ook op dit album alle songs in elkaar over, dus geen ‘witjes’ tussen de tracks. Op cd kun je bijna drie kwartier onafgebroken luisteren, op vinyl moet je de plaat na ruim 21 minuten (na Welcome To The Machine) omdraaien. Het schijnt dat Roger Waters zijn eigen zangkunsten niet vertrouwde en daarom werd Roy Harper gevraagd om Have A Cigar in te zingen. Harper was verderop in Abbey Road bezig zijn soloalbum HQ op te nemen. De titeltrack werd door Waters samen met Gilmour geschreven, Shine On You Crazy Diamond door Waters, Gilmour en Wright en de andere twee dus door Waters alleen. David Gilmour zingt op Welcome To The Machine en Wish You Were Here, Roger Waters op Shine On.

Tijdens de opname van Wish You Were Here begonnen de spanningen tussen de bandleden op te lopen. Dit album is ook voorlopig het laatste van Pink Floyd waarop Richard Wright credits kreeg voor het meeschrijven aan het resultaat. Roger Waters zou bij de volgende albums steeds meer de output van de band gaan bepalen.

Het album is opgedragen aan voormalig zanger-gitarist Syd Barrett, die zoals bekend wegens overmatig drugsgebruik uit de band was gezet. De naam van Syd Barrett komt ook terug in de titel van de langste track van dit album: (S)hine on (y)ou crazy (d)iamond. Toen ze bezig waren met de eindmix van Shine On… kwam een dikke kale man de controlekamer binnen die een verwarde indruk maakte en in eerste instantie door niemand herkend werd vanwege zijn Hare Krishna-uiterlijk. Het was Syd Barrett, aan wie de plaat nota bene was opgedragen. De bandleden hadden Barrett ongeveer vier jaar niet gezien en zagen hem hierna ook niet meer.

Aan het album werken naast de vier Pink Floyd-bandleden de volgende muzikanten mee: Dick Parry op saxofoon en Venetta Fields en Carlena Williams (The Blackberries) achtergrondvocalen op Shine On You Crazy Diamond en Roy Harper, zang op Have A Cigar. In een van de andere studioruimten in Abbey Road waren twee wereldberoemde violisten aan het werk, de klassieke Yehudi Menuhin en jazz-violist Stéphane Grappelli. Het schijnt dat deze laatste iets gespeeld heeft op de titelsong, maar dat deze opname heel ver in de mix verstopt is. Ondergetekende heeft alle hem ter beschikking staande versies (lp, cd, quadrafonische mix en verschillende surround mixen) beluisterd, maar nergens ook maar iets dat op een viool lijkt kunnen ontdekken.

Het hoesontwerp is van de hand van Storm Thorgerson van Hipgnosis. De lp was aanvankelijk verpakt in een kartonnen hoes die op zijn beurt was verpakt in zwarte krimpfolie. Pas bij het verwijderen van de krimpfolie werd de eigenlijke hoes zichtbaar, met daarop een foto van twee mannen die handen schudden terwijl de man rechts in brand staat. De krimpfolie werd later weggelaten.

Het album werd meteen een groot commercieel succes: binnen twee weken werd de eerste plaats in de Britse albumcharts behaald. De nummer 1-positie werd ook behaald in onder meer de VS, Frankrijk en Nieuw-Zeeland. In ons land en Noorwegen en Oostenrijk werd nummer 2 bereikt. De band ontving uit diverse landen gouden, platina en zelfs diamanten onderscheidingen voor de grote verkoopaantallen.

Wish You Were Here is op diverse manieren opnieuw uitgebracht op cd, audio-dvd en audio-blu-ray en recentelijk ook weer op 180 grams vinyl. Het blijft een van de grootste succesalbums van Pink Floyd. Zowel Roger Waters als David Gilmour speelt tijdens hun concerten in elk geval de titelsong.