De door Stephen Stills opgerichte band Manassas bracht op 12 april 1972 het gelijknamige debuutalbum uit.  De groep wordt ook wel Stephen Stills/Manassas genoemd er zijn ook bronnen die het album als soloproject van de zanger/gitarist beschouwen, maar zover willen wij niet gaan Hoewel het dus een debuutplaat was, werd het meteen als dubbelalbum op de markt gebracht, op het Atlantic Records-label.

Stephen Stills kennen we allemaal als lid van Crosby, Stills, Nash & Young (en zonder Young) en Buffalo Springfield. Toen CSNY na het zeer succesvolle album Déjà Vu en de daaropvolgende wereldtournee in 1971 uit elkaar gingen, mede door de drugsverslaving van Stills en het feit dat hij vaak niet te genieten was (hij gedroeg zich vaak als een soort dictator), maakte hij in 1971 zijn tweede soloplaat, die simpelweg Stephen Stills 2 getiteld was.

Nadat hij door de VS had getoerd om dit album te promoten besloot hij een nieuwe band te beginnen. Met bevriende muzikanten als gitarist Chris Hillman (bekend van The Byrds en The Flying Burrito Brothers), gitarist Al Perkins (ook uit The Flying Burrito Brothers) en Dallas Taylor (die tijdens de CSNY-concerten meespeelde, evenals op Déja Vu) richtte hij de band Manassas op. De groep, tegenwoordig zouden we het waarschijnlijk een project noemen, maakte in zijn bestaan twee studioalbums, Manassas en de opvolger Down The Road (1973), waarna het al weer over was. Op de hoes staan de bandleden op het perron van het treinstation in de stad Manassas in de staat Virginia, onder het bord waarop de plaatsnaam staat.

De opnames werden eind 1971 in slechts enkele weken gemaakt in de Criteria Sound Studios in Miami, Florida. Naast de eerder genoemde muzikanten vroeg Stills de muzikanten uit zijn tourband om mee te spelen: violist Byron Berline (die ook bij de Burritos speelde), drummer Dallas Taylor, bassist Calvin “Fuzzy” Samuels, toetsenist Paul Harris en percussionist Joe Lala. Andere muzikanten die aan de opnames meewerkten zijn onder meer Sydney George (mondharmonica), Jerry Aiello (diverse toetseninstrumenten), Bill Wyman (basgitaar), Roger Bush (contrabas) en Jerry Garcia van The Grateful Dead schijnt ook meegespeeld te hebben (op pedal steel-gitaar), al staat hij niet officieel vermeld, wellicht om contractuele redenen. De productie werd gedaan door Stephen Stills, Chris Hillman en Dallas Taylor, voor Gold Hill Enterprises.

Americana
Was het album in deze tijd gemaakt, dan was het ongetwijfeld in het hokje ‘Americana’ geplaatst, want de muziekstijlen op de plaat zijn typisch Amerikaans: country(rock), bluegrass, blues(rock), folk, rock & roll en latin (met name door het gebruik van de percussie). Stills had hiervoor de juiste muzikanten aangetrokken, want zij konden al deze stijlen perfect spelen.

Het dubbelalbum bestaat uit vier delen (je zou ze ‘suites’ kunnen noemen), wat inhoudt dat elke plaatkant een eigen titel en thema heeft: kant A heet The Raven, kant B The Wilderness (vooral country en bluegrass), kant C heeft Consider als titel en kant D tenslotte Rock & Roll Is Here To Stay. De meeste songs zijn door Stephen Stills alleen geschreven en de rest samen met enkele van de andere muzikanten. Opvallend is dat de track The Love Gangster, op Consider, is geschreven door Stills en Rolling Stones-bassist Bill Wyman, die ook meespeelt. Het schijnt dat Wyman in deze periode overwoog om uit de Stones te stappen en tot Manassas toe te treden, maar dat toch maar niet heeft gedaan. Gezien de korte levensduur van Manassas is dat een verstandig besluit geweest.

Het is een zeer gevarieerd en evenwichtig album geworden, dat in totaal 71:57 duurt. Twee songs van The Wilderness zijn ook vrij bekend geworden: Colorado en So Begins The Task evenals Rock & Roll Crazies van The Raven, die ook op single zijn uitgebracht, maar die de hitlijsten niet haalden. De afsluitende song op het album is getiteld Blues Man en is opgedragen aan de recent overleden muzikanten Jimi Hendrix, Al Wilson en Duane Allman.

De langspeler werd uiteraard op vinyl uitgebracht, omdat het een dubbelalbum was dus in een klaphoes gestoken. Zoals in 1972 gebruikelijk kwam het album ook uit op 8-track cassette, reel-to-reel tape en muziekcassette. In 1988 kwam het album op cd uit, eerst in de VS, daarna in Europa. Een geremasterde HD-cd werd in 1996 uitgebracht en in 1998 de geremasterde ‘gewone’ cd. In 2011 kwam het album, geremasterd, opnieuw op vinyl uit en in 2013 kwam er een nieuwe HD-cd uit.

De pers was zeer enthousiast over het debuutalbum en lovende recensies verschenen wereldwijd. Op de Amerikaanse Billboard albumlijst werd in juni 1972 de vierde plek als hoogste notering bereikt. Op een gegeven moment stond Manassas tegelijkertijd in de Amerikaanse album top tien met Harvest van Neil Young en het gezamenlijke eerste album Graham Nash/David Crosby van deze mannen. Dus alle vier de leden van CSNY stonden die week samen in de top tien!

Manassas ging kort voor de release toeren en deed onder meer ons land aan, waar op 22 maart 1972 het Amsterdamse Concertgebouw werd aangedaan. Er was voor de release al veel publiciteit rond de band geweest, met name Muziekkrant OOR was laaiend enthousiast (overigens was de redactie dat over de meeste countryrock-achtige bands van die tijd) en de VPRO maakte er radio-opnames, die vele jaren later op een bootleg terechtkwamen. Zoals gemeld maakte Manassas twee studioalbums. In 2000 kwam het live-album (met opnames uit 1973) From Bull Run To Culpepper uit en in 2009 het verzamelalbum Pieces.