Op 24 maart 1972 wordt het eerste live-album van de populaire Britse glamrockband Slade uitgebracht op het Polydor-label. Het is de opvolger van het debuutalbum Play It Loud uit 1970 en de Duitse verzamelaar Coz I Luv You.

Slade werd in 1970 opgericht door vier muzikanten uit Wolverhampton/Walsall in de West-Midlands in Engeland. Voordien (sinds 1969) heette de band Amrose Slade (met ska-achtige muziek, waarbij de bandleden als skinheads oftewel vrijwel kaalgeschoren door het leven gingen) en dáárvoor was het een mod-band onder de naam The ’N Betweens, die in 1966 ontstond. In 1970 werd de band ontdekt door Chas Chandler (ex-The Animals), die daarvoor ontdekker en manager van Jimi Hendrix was. Sinds zijn komst en de drastische wijziging van de muziekstijl naar heavy bluesy hardrock, nam het succes van de band snel toe.

Dat er een live-album van Slade zou komen was geen verrassing, want de band werd vooral bekend door de opwindende live-concerten (naast, uiteraard, de populaire hitsingles) en dus besloot manager/producer Chas Chandler samen met de band om een optreden op te nemen en op plaat uit te brengen. Er werd geen ‘gewoon’ optreden vastgelegd, maar er werden drie speciale optredens voor een select publiek georganiseerd in de Command Theatre Studio in de wijk Piccadilly in Londen, op 19, 20 en 21 oktober 1971. Uit de opnames van de drie concerten werden de beste versies geselecteerd (de meeste van het tweede optreden) voor het album. De band had in 1971 grote hits met de singles Get Down And Get With It (nummer 16 in het VK), Coz I Luv You (nummer 1 in het VK), Look Wot You Dun (nummer 4 in het VK) en Take Me Bak ‘Ome (nummer 1 in het VK). Alleen de eerst genoemde song staat op Slade Alive!, de andere hits dus niet. De opnametechnicus was Barry Ainsworth, het album werd gemixt in de Londense Olympic Studio door Alan O’Duffy en de productie was in handen van Chas Chandler.

Het album
Slade Alive! bevat in totaal zeven songs en duurt 39 minuten. Twee van de songs zijn geschreven door zanger Noddy Holder, gitarist Dave Hill, bassist/violist Jim Lea en drummer Don Powell en eentje door Holder, Lea en Powell. De rest zijn covers van o.m. Ten Years After, The Lovin’ Spoonful en Steppenwolf. Kant A begint met Hear Me Calling (Alvin Lee), gevolgd door In Like A Shot From My Gun (Noddy/Jim/Don), Darling Be Home Soon (John Sebastian) en Know Who You Are (Noddy/Jim/Dave/Don). Kant B opent met de Slade-compositie Keep On Rocking, waarna de doorbraakhit Get Down With It (Bobby Marchan) volgt. De plaat besluit met de Steppenwolf-hit Born To Be Wild (Mars Bonfire). Ondanks dat de lp in een studio werd opgenomen klinkt het allemaal toch echt live, al hoor je (als je goed luistert) wel dat er af en toe is geknipt in de aankondigingen en in sommige gevallen klinkt het alsof er applaus is toegevoegd waar dat er origineel niet was. Maar goed, dat is niet uitzonderlijk bij ‘live’-platen.

Slade Alive! kreeg positieve recensies in popbladen als Melody Maker en New Musical Express en de plaat kwam tot nummer twee op de Britse albumlijst, waarin het album maar liefst 58 weken te vinden was. In Australië werd nummer één bereikt en daar stond de plaat ruim drie jaar in de albumlijst. Down Under was het album het bestverkochte album na Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band van The Beatles! In de Billboard Album Top 200 was nummer 158 de hoogste notering. Ondanks de grote populariteit van de singles wist het album de Nederlandse albumlijst niet te halen.

Zoals in 1972 gebruikelijk kwam het album op vinyl (soms als klaphoes, soms als enkele hoes) uit en op muziekcassette en 8-track cassette. De eerste uitgave op cd verscheen in 1991 op Polydor. De opnames werden door Jim Lea digitaal geremasterd. Slade maakte in zijn bestaan meerdere live-albums, de tweede volgde in 1978 op het Barn-label en Polydor en was getiteld Slade Alive Vol. Two. Ook dit album werd door Chas Chandler geproduceerd. De opnames op deze lp (bijna 41 minuten lang) werden gemaakt tijdens een Amerikaanse tournee in de herfst van 1976 en tijdens een Britse tournee in de lente van 1977. Volgens de hoes zijn alle songs geschreven door Noddy Holder en Jim Lea, maar My Baby Left Me is toch echt van Arthur Crudup en werd bekend door de uitvoering van Elvis Presley…

In 1982 kwam de derde liveplaat uit, Slade On Stage getiteld, op het RCA-label. Slade Alive! en Slade Alive Vol. Two (samen disc 1) plus Slade On Stage aangevuld met live-opnames van het Reading Festival van 1980 (die in dat jaar als dubbele vinylsingle werden uitgebracht) kwamen als dubbel-cd uit in 2006 op het Salvo-label. Ook werd er in 2009 een dubbel-cd op Salvo uitgebracht met daarop opnames uit het BBC-archief. Als je al deze live-opnames beluistert kun je alleen maar concluderen dat Slade een geweldige live-band was. De bezoekers van het Lochem Festival in 1981 zullen daar ongetwijfeld mee eens zijn, na het overdonderende optreden dat de band daar in volledig daglicht midden op de dag gaf, via YouTube zijn daar meerdere opnames van te zien.