In november 1969 wordt de vierde langspeelplaat van Creedence Clearwater Revival, Willy And The Poor Boys, wereldwijd uitgebracht. In Amerika op het Fantasy label, bij ons op Liberty.

De albumtitel komt uit de opener van de plaat, het inmiddels klassiek geworden Down On The Corner, waarin het bandje Willy And The Poor Boys wordt genoemd. De bandleden worden in de tekst stuk voor stuk voorgesteld en (daar is goed over nagedacht) op de hoes staan de vier CCR-leden als een bandje dat op de hoek van de straat staat te spelen voor wat kinderen. We zien v.l.n.r. John Fogerty (als Willy, met mondharmonica), Stu Cook (als Blinky met ‘washtub bass’, ongeveer wat in ons land ‘theekistbas’ wordt genoemd), Doug Clifford (als Rooster, met wasbord) en Tom Fogerty (als Poorboy, met akoestische kalamazoo-gitaar).

De opnames voor het album werden in de loop van 1969 gemaakt in de Fantasy Studios in Berkeley, California, met (uiteraard) John Fogerty als producer en arrangeur. Hij schreef ook alle songs, met uitzondering van de twee covers Cotton Fields (geschreven door Huddie Ledbetter, beter bekend als Leadbelly) en de traditional The Midnight Special (waarvan de eerste versie in 1911 is geregistreerd).

De songs op het originele album (totale speelduur 34:31) zijn: Down On The Corner, rocker It Came Out Of The Sky (sinds jaren ook de naam van een fanatieke groep Nederlands/Belgische fans), Cotton Fields, de instrumental Poorboy Shuffle (die perfect past bij de hoesfoto’s), Feelin’ Blue en op de B-kant zijn dat Fortunate Son (over het feit dat de jongemannen die naar de Vietnamoorlog werden gestuurd bijna allemaal uit de lagere regionen van de Amerikaanse samenleving kwamen, terwijl de zonen uit de hogere regionen veelal de dans ontsprongen), de mooie countrysong Don’t Look Now (It Ain’t You Or Me), de prisonsong The Midnight Special (naar de versie van Leadbelly, gearrangeerd door John Fogerty), de tweede instrumental Side O’ The Road en afsluiter Effigy. Down On The Corner, Fortunate Son en The Midnight Special staan nog bij vrijwel elk concert van de veelvuldig toerende John Fogerty op de setlist, waarbij het publiek bij de laatste uit volle borst meezingt.

Voorafgaand aan de release van het album was in oktober 1969 de single met dubbele A-kant Down On The Corner/Fortunate Son uitgebracht. In Amerika werd nummer drie in de Billboard Hot 100 bereikt (N.B.: andere bronnen vermelden dat nummer zeven de hoogste notering was.). Fortunate Son kwam tot nummer veertien; korte tijd later werd besloten om singles met dubbele A-kanten niet meer als aparte singles te beschouwen maar samen als één. Down On The Corner is door veel artiesten en bands gecoverd, met Bryan Adams als meest recente, op zijn album Tracks of My Years.

Eind 2008 kwam de zogenaamde 40th Anniversary Edition cd uit met drie  bonus tracks: Fortunate Son (Live in Manchester, 1 september 1971), It Came Out Of The Sky (Live in Berlijn, 16 september 1971), beide versies gespeeld door de driemansformatie van CCR voor het later uitgebrachte album Live In Europe. Als laatste Down On The Corner, een jam met Booker T. & the M.G.’s in de Fantasy Studios in 1970.

Toen de bandleden bijna klaar waren met de opnamen, gingen ze samen met fotograaf Basul Parik (die ook de hoesfoto’s van Bayou Country en Green River had gemaakt) naar de hoek van Peralta Street en Hollis Street in Oakland, California, waar ze de foto’s maakten voor de voor- en achterkant van de hoes, terwijl ze als bandje aan het spelen waren buiten de Duck Kee Market. In het boekje bij de geremasterde cd-versie van het album uit 2008 staan nog eens tien andere foto’s uit deze fotosessie.

Het album kreeg lovende recensies in de toonaangevende muziekbladen in Amerika en Europa. In tenminste zes landen werd de album top 50 behaald, waaronder nummer 1 in Frankrijk, nummer 2 in Canada en Noorwegen, nummer 3 in de Billboard 200 albumlijst en 28 in de Billboard R&B lijst; in ons land werd nummer 7 bereikt en in het Verenigd Koninkrijk nummer 10. In de States werden binnen anderhalve maand al 500.000 exemplaren verkocht, wat een gouden plaat betekende. Zo’n twintig jaar later, in 1990, kreeg het album de dubbelplatina status, toen er ruim twee miljoen exemplaren waren verkocht.

Willy And The Poor Boys is overigens ook de naam van een Duitse CCR coverband. En Rolling Stones-bassist Bill Wyman (eigenlijk William Perks) bracht met zijn hobbyband Willie And The Poor Boys het gelijknamige album in 1983 uit. Hierop staat overigens geen enkele CCR-song.