Op 1 december 1967 werd de tweede langspeelplaat van The Jimi Hendrix Experience uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk en Europa, onder de titel Axis: Bold As Love, op het Track-label. Contractueel moest de band in 1967 twee langspeelplaten uitbrengen en hiermee was aan deze verplichting voldaan. In de Verenigde Staten werd het album pas in februari 1968 uitgebracht, omdat de platenmaatschappij bang was dat het te kort na de release van debuutalbum Are You Experienced? was en dat dit een negatief effect zou hebben op de verkoop van die lp.

De opnames werden in de maanden mei en juni en oktober 1967 gemaakt in de Olympic Studios in Londen, met opnieuw Hendrix’ ontdekker en manager Chas Chandler als producer. De opnametechniek was in handen van Eddie Kramer samen met tweede technicus George Chkiantz. Ook werkten technici Andy Johns en Terry Brown mee. Tussen 4 en 10 mei werden de eerste opnames gemaakt, waarna de band een kleine maand door Europa ging toeren. Op 5 juni waren ze terug in de studio om verder te werken aan de opnames. Op 18 juni trad de band op het Monterey Festival in Amerika op, wat voor de Amerikaanse doorbraak van Jimi Hendrix zorgde. Ze werden door promotor Bill Graham meteen geboekt voor vijf concerten in de Fillmore in San Francisco. Omdat ze toch in Californië waren, boekte Chas Chandler de Houston Studios in Los Angeles voor drie dagen (28-30 juni) om daar verder te gaan met opnemen. Het bleek niet de state of the art studio te zijn als beweerd was, maar meer een soort veredelde repetitieruimte, waardoor ze de daar gemaakte opnames niet konden gebruiken.

Eenmaal terug in Londen wilde Hendrix meerdere partijen van diverse songs opnieuw opnemen, omdat hij niet tevreden was. Veel songs kregen dan ook veel verschillende (soms tientallen) takes, waarbij het later vaak bleek dat de beste take één van de eerste versies was. Zowel Eddie Kramer als Noel Redding ergerden zich vaak aan het te ver doorgevoerde perfectionisme van Hendrix. De geplande releasedatum werd bijna niet gehaald, omdat Jimi de mastertape met de kant en klare songs voor kant A in een taxi had laten liggen, wat voor Chandler en Kramer de reden was om heel snel een nieuwe remix te maken. Hendrix was inmiddels ook erg bedreven geraakt in het werken met het mengpaneel in de studio en zowel hij als Mitch Mitchell waren het vaak niet eens met de keuzes die met name Chandler maakte. Het is daarom ook geen verrassing dat Jimi voor de volgende plaat, Electric Ladyland, zelf de productie ging doen.

De muzikanten
Op het album zijn de leden van The Jimi Hendrix Experience te horen: Jimi Hendrix (zang, elektrische gitaar, piano, recorder (fluit), glockenspiel op Little Wing, de stem van “Mr. Paul Caruso” op EXP), Mitch Mitchell (drums, backing zang, “interviewer” op “EXP”) en Noel Redding (backing zang, basgitaar (vier en acht-snaren), stampvoeten op If 6 Was 9, lead zang op She’s So Fine). Daarnaast enkele gasten: Gary Leeds (stampvoeten op If 6 Was 9), Graham Nash (stampvoeten op If 6 Was 9, backing zang op You Got Me Floatin’), Trevor Burtop (backing zang op You Got Me Floatin’) en Roy Wood (backing zang op You Got Me Floatin’).

Het album
Op Axis: Bold As Love staan in totaal dertien songs, op één na allemaal geschreven en gecomponeerd door Jimi Hendrix. Kant A opent met het korte EXP, gevolgd door Up From The Skies, Spanish Castle Magic, Wait Until Tomorrow, Ain’t No Telling, Little Wing en If 6 Was 9. Kant B: You Got Me Floatin’, Castles Made Of Sand, She’s So Fine (geschreven en gezongen door Noel Redding), One Rainy Wish, Little Miss Lover en afsluiter Bold As Love.

Het hoesontwerp is gemaakt door David King en Roger Law n.a.v. een foto van Karl Ferris. Hendrix was zeer ontevreden over deze hoes, omdat hij vond dat zijn Afro-Amerikaanse afkomst niet getoond werd. Donald Silverstein maakte de foto aan de binnenkant van de klaphoes.

De muziekpers was positief over de plaat, vooral de variatie in muziekstijlen als hardrock, rhythm & blues en jazz werd gewaardeerd. Het publiek was ook enthousiast, want het album bereikte in het VK nummer vijf op de albumlijst en bleef zestien weken in deze lijst staan. In de VS werd nummer drie op de albumlijst bereikt. In ons land werd de albumlijst niet bereikt, volgens het Albumdossier.

Het album werd in eerste instantie in mono uitgebracht in het VK en de VS, later kwam de stereoversie uit. In veel landen kwam de plaat op het Polydor-label uit, i.p.v. op Track Records. De eerste oplage kwam uit met een klaphoes, volgende releases vaak als enkele hoes. Naast op vinyl kwam het album (de stereoversie) ook uit op viersporen recordertape (7 inch), op 8-trackcassette en op muziekcassette. In 1986 had Japan de primeur van de eerste cd-versie, op Polydor. Een jaar later waren de VS (op Reprise Records) en Europa (op Polydor) aan de beurt. In 1989 kwam er een geremasterde cd uit op Reprise en Polydor en sindsdien meerdere keren op verschillende labels, zoals MCA, Geffen, Universal, Legacy en Experience Hendrix (= het label van de familie Hendrix). In 2010 kwam het album uit met een dvd in de VS, op Experience Hendrix. De afgelopen jaren kwamen er ook re-releases uit op vinyl, zowel in mono als in stereo, op labels als Music On Vinyl en Experience Hendrix.