Vandaag vijftig jaar geleden werd de vierde langspeelplaat van The Beatles, onder de titel Beatles For Sale, uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk en de rest van Europa op het Parlophone-label, onderdeel van EMI. Het album kwam, zoals dat in die tijd vrij gebruikelijk was, niet in Amerika uit, want daar werd Beatles ’65 uitgebracht, met daarop een deel van de songs van For Sale, aangevuld met andere songs (zie verderop). Op 12 december kwam de lp de Britse albumlijst binnen en een week later werd A Hard Day’s Night van de eerste plaats verdrongen door Beatles For Sale, waar ie zeven weken bleef staan. Op 27 februari 1965 kwam de plaat opnieuw op nummer 1, waarbij The Rolling Stones werd verslagen. 

Wij zijn gewend dat een album vaak wordt voorafgegaan door een single, die op dat album staat. In 1964 was dit niet het geval. The Beatles zetten hun singles juist niet op een langspeelplaat, vandaar dat je deze vooral op de beroemde rode en blauwe verzamelaars kunt vinden. Wel was kort voor de albumrelease de single I Feel Fine/She’s A Woman uitgekomen, die al in heel wat hitlijsten aanvoerde. Uiteindelijk werden meerdere songs van Beatles For Sale op single en/of op ep uitgebracht, zoals Eight Days A Week (de zevende nummer 1 hit voor de band in Amerika!). In 1965 verscheen de ep Beatles For Sale, met daarop vier songs, met als opener Rock And Roll Music.

De opnames voor het album werden tussen 14 augustus en 26 oktober 1964 in (uiteraard) de Londense Abbey Road Studios gemaakt, met George Martin als producer en Norman ‘Hurricane’ Smith als opnametechnicus. De opnamen begonnen twee maanden na de release van A Hard Day’s Night en omdat de band al sinds begin 1963 tot over hun oren in het werk zat waren de mannen erg moe en hadden ze maar weinig tijd gehad om nieuwe songs te schrijven. John en Paul werkten in deze periode steeds intensiever samen bij het songschrijven, nadat John verantwoordelijk was voor het leeuwendeel van de songs op A Hard Day’s Night.

Om tot een volledig album te komen werd besloten om naast de acht door Lennon en McCartney geschreven songs ook zes coversongs op te nemen. Hierbij gaat het om songs die de band in hun Cavern periode veelvuldig speelde, die er dus nog goed in zaten en dus konden ze vrij snel worden opgenomen. Deze covers zijn: Rock And Roll Music (Chuck Berry), Mr. Moonlight (Roy Lee Johnson), de medley Kansas City (Jerry Leiber/Mike Stoller)/Hey Hey Hey (Richard Penniman a.k.a. Little Richard), Words Of Love (Buddy Holly) en twee Carl Perkins composities: Honey Don’t en Everybody’s Trying To Be My Baby. Bijzonder is dat de legendarische Carl Perkins zelf in de studio aanwezig was toen Ringo zijn song Honey Don’t opnam.

De meeste songs werden door John en Paul samen gezongen, Paul zong What You’re Doing alleen en John deed dat op Rock And Roll Music, Mr. Moonlight en Eight Days A Week. George Harrison leverde geen eigen song aan, maar zong wel de afsluiter Everybody’s Trying To Be My Baby.  De teneur op het album is minder vrolijk dan op de voorgaande drie langspeelplaten, wat ongetwijfeld komt doordat de mannen in de voorafgaande periode vrijwel geen tijd hadden voor zichzelf en ze in feite geleefd werden (optreden, reizen, interviews, reizen, etc.).

Dat de songs op het album serieuzer waren dan op de voorgangers, is ook te zien aan de hoesfoto. Deze werd op een herfstdag in Hyde Park gemaakt door Robert Freeman, waarop de fab four vermoeid ogen. Toen het album in Australië werd uitgebracht, was dat met een andere hoes: kanariegeel met vier foto’s van de bandleden in actie tijdens een optreden down under. Hoewel de Beatles hier niet blij mee waren, bleven de Aussies deze hoes gebruiken, tot de release op cd in 1988, toen de originele hoes werd gebruikt.

In de Verenigde Staten werd de plaat niet uitgebracht. Daar kwam half december 1964 (net voor de belangrijke kerstperiode) de lp Beatles ‘65 uit, met daarop acht van de songs op Beatles For Sale, aangevuld met I’ll Be Back (van de Britse versie van A Hard Day’s Night) en de beide kanten van de single I Feel Fine/She’s A Woman. De overige zes songs, Kansas City/Hey, Hey, Hey, Hey!, Eight Days A Week (begin 1965 een Amerikaanse nummer 1 hit), What You’re Doing, Words Of Love, Every Little Thing, en I Don’t Want to Spoil the Party (de b-kant van Eight Days a Week) komen op de lp Beatles VI, die later in 1965 werd uitgebracht. Beatles ’65 was in 1964 de snelstverkopende langspeelplaat van het jaar in de States. Het waren dan ook de hoogtijdagen van de Amerikaanse Beatlemania!