1965 was een druk jaar voor de 24-jarige Bob Dylan. Behalve dat de liedjessmid met zijn akoestische gitaar de wereld over trok, maakte hij tussen de bedrijven door twee nieuwe albums. Beide gaven zijn nieuwe muzikale richting aan, maar daar had het publiek in de concertzalen nog geen weet van. Het eerste elektrische Dylan-album, Bringing It All Back Home, is vandaag 50 jaar oud.

Na vier akoestische albums vindt Bob Dylan het tijd om elektrische muziek te gaan maken. Na een ontmoeting met The Beatles in 1964, en het succes van House Of The Rising Sun door The Animals, is hij om. Hij besluit de studio in te gaan met een band.

Producer Tom Wilson regelt die begeleidingsband en in drie dagen tijd (13, 14 en 15 januari 1965) nemen de muzikanten Dylans vijfde studioalbum op. Het gaat zoals Dylan het bij de vorige opnames ook heeft gedaan: de man communiceert niet met zijn nieuwe makkers, maar begint gewoon met het opnemen van een nieuw nummer.

Dat het dan niet altijd gelijk even vlot gaat, is ook te horen op Bringing It All Back Home. De valse start van Bob Dylan’s 115th Dream is meegenomen op de plaat. Het nummer is de afsluiter van kant A, de elektrische helft van het album. Op deze kant staan overigens wel rustige nummers als She Belongs To Me en Love Minus Zero/No Limit. De B-kant bestaat uit akoestische nummer, soms met subtiele begeleiding van een basgitaar, zoals in It’s All Over Now, Baby Blue.

De titel Bringing It All Back Home is een verwijzing naar het werk van The Beatles, die de Amerikanen hun eigen erfenis in de rockmuziek laten herontdekken. De hoes telt een aantal visuele grappen en verwijzingen. De vrouw in de rode jurk is Sally Grossman, de echtgenote van Dylans manager Albert Grossman. Achter haar ligt de lp Another Side Of Bob Dylan. En de machetten van Dylan’s overhemd waren cadeautjes van Joan Baez.

Met Bringing It All Back Home was Dylan een van de grondleggers van de folkrockmuziek. Maar dat moest zijn publiek in die dagen erg aan wennen. Het zou nog ruim een jaar duren voordat Dylan ook live zijn gitaar inplugde – op het Newport Folk Festival van 1966. Dáár bracht Dylan zijn nieuwe muziek thuis.