Op 5 juli 1968 werd het gelijknamige debuutalbum van de Amerikaanse rockband Creedence Clearwater Revival uitgebracht op het Fantasy Records-label in de VS en Liberty in west-Europa. De plaat is vooral bekend geworden door de hits Suzie Q en I Put A Spell On You.

De band Creedence Clearwater Revival (hierna als CCR vermeld) was de opvolger van de bands (Tommy Fogerty and) The Blue Velvets en The Golliwogs die al sinds 1959 actief waren en in januari 1968 werd de uiteindelijke bandnaam aangenomen. De band werd door vier vrienden opgericht in de plaats El Cerrito in Californië: Tom Fogerty (slaggitaar en zang), zijn jongere broer John Fogerty (zang, sologitaar), Stu Cook (basgitaar, zang) en Doug Clifford (drums).

De band had een platencontract bij het jazzlabel Fantasy Records uit Berkeley, Californië, dat kort daarvoor was overgenomen door Saul Zaentz, later vooral bekend als filmproducent. Als The Golliwogs hadden de vier muzikanten al verschillende singles uitgebracht, die echter amper werden verkocht. De laatste single was de door John Fogerty geschreven song Porterville, deze kwam in november 1967 uit. Saentz wilde dat de bandnaam gewijzigd zou worden, want vond The Golliwogs helemaal niks. De nieuwe bandnaam werd Creedence Clearwater Revival, een samenvoeging van drie woorden: Creedence was een verbastering van de naam van ene Credence Newball, een vriend van Tom Fogerty, Clearwater kwam van een reclame voor een frisdrank (‘clear water’) en Revival staat voor het nieuwe begin van de band.

De opnames voor het album werden in de maanden januari en februari 1968 gemaakt in de studio van Coast Recorders in San Francisco, Californië, met Saul Zaentz als producer. Alleen Porterville werd eerder opgenomen, in oktober 1967, onder de naam The Golliwogs. De albumhoes werd ontworpen door Laurie Clifford, de vrouw van Doug.

Op het debuutalbum staan acht songs, waarvan de meeste door John Fogerty werden geschreven, die zich al geruime tijd als songwriter had gemanifesteerd. Kant A opent met I Put A Spell On You van Screamin’ Jay Hawkins, gevolgd door The Working Man en het 8:37 durende Suzie Q (ook als Susie Q geschreven), dat werd geschreven door Dale Hawkins en Robert Chaisson (ook werden Eleanor Broadwater en Stanley Lewis als co-writers genoemd, maar dit was een rechtenkwestie). In een verkorte versie (in feite in twee delen geknipt) werd deze song op single uitgebracht, met part 1 op de A kant en part 2 op de flipside. Kant B: Ninety-Nine And A Half (Won’t Do), geschreven door Steve Cropper, Eddie Floyd en Wilson Pickett, gevolgd door Get Down Woman, Porterville, Gloomy en Walk On The Water (een remake van Walking On The Water, een single van The Golliwogs uit 1966), geschreven door John en Tom Fogerty. De totale speelduur van het album is ruim 33 minuten.

Als eerste single werd Suzie Q uitgebracht, op 15 juni 1968, dit werd de eerste CCR-hitsingle, die in de VS nummer elf op de Billboard Hot 100 bereikte. De tweede single was I Put A Spell On You, deze kwam tot nummer 58 in de Billboard Hot 100. Na het uiteenvallen van CCR werd de single in ons land uitgebracht, waar nummer drie op de Veronica Top 40 werd bereikt. Niet alle critici waren overtuigd van de kwaliteit van het album, het blad Rolling Stone schreef ‘Het enige lichtpuntje in de groep is John Fogerty, die gitaar speelt en zingt. Hij is een meer dan gemiddelde zanger (zeer geloofwaardig in Wilson Picketts Ninety-Nine And A Half, en een interessante gitarist. Maar verder is er niets. De drummer is monotoon, de baspartijen zijn erg eentonig en de slaggitaar is amper hoorbaar.’ Toch verkocht het album goed, zeker voor een debuutplaat. Nummer 52 werd bereikt op de Amerikaanse albumlijst. In de VS werden ruim een miljoen exemplaren verkocht, goed voor een platina onderscheiding. In ons land werd de albumlijst niet gehaald.

Het album werd uitgebracht op vinyl (in stereo), 4-Track cassette, 8-Track cassette, muziekcassette en ‘reel-to-reel’ tape. De eerste cd-versie kwam in 1989 in Japan uit, onder de titels Suzie Q en Susie Q. In Europa kwam in 1994 de eerste cd-versie onder de oorspronkelijke titel uit op het Carrere label. Sindsdien werd de cd, evenals de andere CCR albums, verschillende keren opnieuw uitgebracht. In 2008 werd de 40th Anniversary Edition uitgebracht, met vier bonustracks: Call It Pretending (B-kant van de single Porterville), Before You Accuse Me (1968 outtake), geschreven door Bo Diddley, Ninety-Nine And A Half (Won’t Do) en Suzie Q, beide live-opnames uit de Fillmore West in San Francisco, Californië op 14 maart 1969. Het album werd ook uitgebracht op SACD en in het kader van het 50-jarig bestaan gaat er ook het e.e.a. gebeuren. Zo is er een videoclip gemaakt van de song Fortunate Son (van de lp Willy & the Poor Boys uit 1969) en schijnt er dit najaar iets bijzonders uitgebracht te worden, al is nog niet bekendgemaakt wat.

In januari 1969 kwam de tweede langspeler van CCR uit, Bayou Country getiteld. Hierop staat de wereldhit Proud Mary en album en single betekenden de doorbraak van de band. CCR was een van de allergrootste namen in de popmuziek tussen 1968 en 1972. Op 16 oktober 1972 werd bekendgemaakt dat de band uit elkaar was gevallen, nadat eerst Tom Fogerty al was opgestapt in 1971, hij overleed in 1990. Tegenwoordig treedt John Fogerty nog altijd veelvuldig op met zijn soloband, de komende tijd vooral in Las Vegas. De andere CCR-muzikanten, Stu Cook en Doug Clifford treden al sinds 1995 regelmatig op, vooral in de VS, onder de naam Creedence Clearwater Revisited.