Op 18 juli 1968 werd het album Anthem Of The Sun van de Amerikaanse rockband The Grateful Dead uitgebracht op het Warner Brothers-Seven Arts Records label. Het was de opvolger van debuutalbum The Grateful Dead uit 1967 en bestaat uit zowel studio- als live-opnames. Het was de eerste langspeler van de in 1965 in de stad Palo Alto in de Bay Area van San Francisco, Californië, opgerichte band met drummer Mickey Hart, die in september 1967 tot de band toetrad.

Het maken van de opnames begon ook pas nadat Hart was ingewerkt. In eerste instantie was David Hassinger, die het debuutalbum had geproduceerd, bij de opnames betrokken, ook toen men van San Francisco was verkast naar New York. Maar omdat hij steeds meer gefrustreerd raakte door het langzame en te relaxte werken van de band, trok hij zich terug. De opnames werden tussen september 1967 en 31 maart 1968 gemaakt in diverse studio’s en tijdens concerten. Studio’s: RCA Victor Studio A, Hollywood, Californië in september 1967, American Recording Company, Studio City, Californië in oktober 1967, Century Sound Studio, New York, New York in december 1967 en Olmstead Sound Studios, New York, New York in december 1967.

Concertlocaties: Shrine Exposition, Los Angeles, Californië, 10-11 november 1967, Eureka Municipal Auditorium, Eureka, Californië, 20 januari 1968, Eagles Auditorium, Seattle, Washington, 26-27 januari 1968, Crystal Ballroom, Portland, Oregon, 2-3 februari 1968, Carousel Ballroom, San Francisco, Californië, 14 februari, 15-17 en 29-31 maart 1968 en Kings Beach Bowl, Lake Tahoe, Californië, 22-24 februari 1968. Het schijnt dat de songs op het album vaak bestaan uit onderdelen van verschillende opnames die naderhand warden samengevoegd.

De muzikanten in The Grateful Dead tijdens deze opnames waren: Jerry Garcia (leadgitaar, akoestische gitaar, kazoo, vibraslap, leadzang, co-leadzang op That’s It for the Other One en Born Cross-Eyed), Mickey Hart (drums en diverse percussieinstrumenten en geprepareerde piano), Bill Kreutzmann (drums en diverse percussie-instrumenten en geprepareerde piano), Phil Lesh (basgitaar, trompet, harpsichord, kazoo, piano, timpani, zang), Ron ‘Pigpen’ McKernan (Hammond en Vox orgels, celesta, claves, zang, lead zang op Alligator en Caution), Bob Weir (slaggitaar, 12-snarige gitaar, akoestische gitaar, kazoo, zang, lead zang op New Potato Caboose en co-lead zang op That’s It For The Other One en Born Cross-Eyed). Zij werden bijgestaan door Tom Constanten (geprepareerde piano, piano en ‘electronic tape’). De productie en de arrangementen werden verzorgd door The Grateful Dead, geassisteerd door producer David Hassinger en hoofdopnametechnicus Dan Healy, die werd bijgestaan door zijn assistent Bob Matthews.

Het album bevat vijf vrij lange songs, met als uitzondering het 2:04 durende Born Cross-Eyed. In totaal duurt het originele album bijna 39 minuten. Alle bandleden zijn verantwoordelijk voor de songs, in verschillende samenstellingen. Kant A opent met het uit vier delen bestaande That’s It For The Other One (geschreven door Jerry Garcia, Bill Kreutzmann, Phil Lesh, Ron McKernan, Bob Weir, Tom Constanten), de vier delen zijn: I. Cryptical Envelopment (Garcia), II. Quadlibet For Tenderfeet (Garcia, Kreutzmann, Lesh, McKernan, Weir), III. The Faster We Go, The Rounder We Get (Kreutzmann, Weir) en IV. We Leave The Castle (Constanten). Verder New Potato Caboose (Lesh, Robert Petersen) en Born Cross-Eyed (Weir). Kant B bevat twee lange tracks: Alligator (Lesh, McKernan, Robert Hunter) en Caution (Do Not Stop On Tracks) (Garcia, Kreutzmann, Lesh, McKernan, Weir).

Het album bereikte de 87e plaats op de Amerikaanse Billboard Pop Albums lijst. Op de meest recente lijst van 500 beste albums van het blad Rolling Stone stond de plaat op nummer 288. In 1971 kwam een vernieuwde versie van het album op de markt, die onder supervisie van Phil Lesh was geremixt en in sommige gevallen andere versies bevatte. Deze versie was ook degene die sindsdien vrijwel overal werd uitgebracht. Het album werd zowel in stereo als in mono op vinyl uitgebracht en daarnaast ook op 4-sporen 7-inch ‘reel-to-reel’ tape. In 1987 bracht Warner Brothers de eerste cd-versie uit, van de remix-versie uit 1971. Zowel in 2001 als in 2003 kwam er een uitgebreidere cd-uitgave uit, met drie live-versies van Alligator, Caution (Do Not Stop On Tracks) en Feedback plus de single-versie van Born Cross-Eyed. Ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van Anthem Of The Sun is op 13 juli een dubbelcd uitgebracht, met op disc 1 de originele 1968 mix en de 1971 remix en op disc 2 een live-opname (zeven tracks) van 22 oktober 1967 uit de beroemde Winterland in San Francisco.