Op 16 januari 1968 werd het debuutalbum van de Amerikaanse heavy bluesrockband Blue Cheer uitgebracht op het Philips-label, onder de titel Vincebus Eruptum. Het is het album met de grote (en enige) hit van de band, een cover van Eddie Cochrans Summertime Blues. Blue Cheer wordt vaak genoemd als een van de eerste heavy metal-bands en deze plaat wordt beschouwd als het eerste album van dit genre.

De band werd begin 1967 opgericht door zanger/bassist Dickie Peterson die samen met zanger/gitarist Leigh Stephens en drummer Eric Albronda de eerste bezetting vormde. Ten tijde van de opnames van dit debuutalbum was Albronda alweer vervangen door Paul Whaley. De bandnaam was tevens de naam van een bepaalde vorm van LSD. De albumtitel lijkt uit het Latijn te komen, maar dat is het niet. Er zijn verschillende ‘vertalingen’ van Vincebus Eruptum, waaronder ‘het losbreken uit de kettingen’ en ‘in de voetsporen treden’.

De opnames werden in 1967 gemaakt in de Amigo Studios in North Hollywood, California, met Abe “Voco” Kesh als producer. Kesh was een bekende radio-dj van de populaire rockzender KSAN Radio, daarnaast produceerde hij onder meer Chuck Berry en het gospelkoor (van de gisteren overleden) Edwin Hawkins Singers. John MacQuarrie was als opnametechnicus betrokken bij de opnames. De bandfoto op de hoes is van de hand van de Amerikaanse fotograaf John Van Hamersveld. Hij was later ook betrokken bij de hoezen van Magical Mystery Tour van The Beatles, Exile On Main Street van The Rolling Stones, Hotter Than Hell van Kiss, Eat To The Beat van Blondie en Get Hurt van The Gaslight Anthem.

Op Vincebus Eruptum staan zes songs, drie ervan zijn covers en de andere drie geschreven door Dickie Peterson. Kant A opent met Summertime Blues (Eddie Cochran, Jerry Capehart), gevolgd door Rock Me Baby (B.B. King, Joe Josea) en Doctor Please (Dickie Peterson). Kant B: Out Of Focus (Peterson), Parchment Farm (Mose Allison) en afsluiter Second Time Around (Peterson).

Het album kreeg goede kritieken en werd een groot succes in de VS; nummer elf was de hoogst behaalde positie op de albumlijst van Billboard. Over verkoopresultaten in andere landen is helaas niets bekend. In ons land was er in 1968 nog geen betrouwbare albumlijst.

Summertime Blues werd op single uitgebracht; het wordt beschouwd als de eerste heavy metal-single die de hitparade behaalde, daarmee Born To Be Wild van Steppenwolf en In-A-Gadda-Da-Vida van Iron Butterfly verslaand. De single bereikte in de VS nummer veertien op de Billboard Hot 100 en nummer drie in Canada. In ons land werd de single zelfs een nummer één hit! Door het succes van de single ging de verkoop van het album ook flink omhoog in de States.

Het album werd zowel in mono als in stereo op vinyl uitgebracht en op 8-track cassette en viersporen ‘reel to reel’ tape. In de loop van de jaren zeventig en tachtig werd het (vinyl) album meerdere keren opnieuw uitgebracht op verschillende labels, zoals Mercury. In 1991 kwam de eerste cd-versie uit, op het Linam Records label. In 1994 kwam er een geremasterde cd uit op het Repertoire Records label. In 2017 kwam via Mercury en Audio Fidelity een hybride SACD-versie op de markt. In datzelfde jaar bracht Mercury het album opnieuw op vinyl uit.

Blue Cheer werd na het overlijden van Rickie Peterson in 2009 definitief opgeheven. Tussen begin jaren ’70 en 2009 waren er meerdere bezettingswisselingen en werden er in totaal elf albums uitgebracht. In de jaren ’80 was de band vooral in Europa actief, Peterson was daarvoor naar Duitsland verhuisd, waar hij jarenlang woonde, tot in de negentiger jaren. Blue Cheer was een van die Amerikaanse bands die vooral door Duitsland toerden; andere namen: Mountain, Outlaws, Iron Butterfly en Molly Hatchet.