Op 13 mei 1966 werd de single Paint It Black van The Rolling Stones uitgebracht in het Verenigd Koninkrijk op het Decca-label en een week eerder, op 7 mei, op het ABKCO-label in de Verenigde Staten. Wanneer de single bij ons in de winkels lag, hebben we niet kunnen achterhalen, maar het ligt voor de hand dat dit niet lang na 13 mei is geweest.

Het grootste deel van de song werd op 8 maart 1966 opgenomen in de RCA Studios in Hollywood, met Andrew Loog Oldham als producer. Zoals gebruikelijk waren Mick Jagger en Keith Richard(s) verantwoordelijk voor tekst en muziek, al brachten de andere Stones muzikanten ook eigen ideeën in. Zo kwam Brian Jones met het specifieke sitarspel in het intro, wat de song een bijzonder karakter gaf. Brian was geïntrigeerd door de sitar nadat hij George Harrisons sitarspel had gehoord op de Beatles-single Norwegian Wood. Bovendien was Brian een beetje uitgekeken op het gitaarspel dat hij bij de Stones geacht werd te spelen. Op Paint It Black bespeelt hij dan ook geen gitaar, alleen sitar en percussie. Bill Wyman bespeelde niet alleen de basgitaar, ook baspedalen en een Hammond B3 orgel. Charlie Watts beperkte zich tot drummen, terwijl Keith zowel akoestische als elektrische gitaar speelde en achtergrondzang verzorgde. Mick deed uiteraard de zang.

Paint It Black had in het VK als B-kant de song Long Long While, terwijl de Amerikaanse flipside Stupid Girl bevatte. Het was de openingstrack van de Amerikaanse versie van het album Aftermath. Door een fout bij platenmaatschappij Decca was de titel fout gespeld op de eerste versies van de singlehoes en -label. Daarop stond namelijk Paint It, Black. Met komma dus. Dit werd snel hersteld; toch was er veel controverse over de foutieve titel, omdat verscheidene mensen hierin racisme vermoedden. Het schijnt dat de eerste versie van Paint It Black een meer bluesy-/soulachtig nummer was.

De single was al snel een wereldwijd groot succes. In de Billboard Hot 100 stond ie maar liefst elf weken op nummer één, in de Britse hitparade was dat tien weken het geval, terwijl de nummer 1-positie in de Veronica Top 40 drie weken lang werd vastgehouden. In Canada werd ook de hoogste plaats op de hitparade bereikt en nummer twee in o.m. West-Duitsland, Finland, Ierland en Finland. In 1990 kwam Paint It Black, na het succes van de tv-serie Tour Of Duty (het was de openingssong van alle afleveringen) opnieuw op single uit en bereikte in ons land opnieuw nummer 1, die vier weken werd vastgehouden. In het VK was nummer 61 de hoogste notering van deze rerelease. De Britten brachten de single in 2007 nogmaals uit; toen werd nummer 70 bereikt.

Paint It Black staat op vrijwel alle verzamelalbums met Rolling Stones-hits, zoals Hot Rocks 1964-1971 (1971), 30 Greatest Hits (1977), The Singles Collection: The London Years (1989), Forty Licks (2002) en GRRR! (2012). Liveversies staan op de live-albums Flashpoint (1991), Live Licks (2004), Shine A Light (2008) en Sweet Summer Sun: Hyde Park Live (2013). De song stond de afgelopen veertig jaar vrijwel altijd op de setlist van Stones concerten. Overigens werd de song niet gespeeld tijdens de Stripped-concerten in Amsterdam, Parijs en Londen in 1995, zoals te zien is aan de tracklisting van de nieuwe Stones cd/dvd-release Totally Stripped. Wel werd Paint It Black op 25 maart gespeeld tijdens het concert in Havana, Cuba.

Covers
Paint It Black kent naast de Stonesversie heel veel coverversies van andere bands en artiesten uit diverse muziekgenres. Een selectie: Eric Burdon & War, Chris Farlowe (geproduceerd door Mick Jagger), The Animals, Blondie, Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich, Deep Purple, Duran Duran, Judas Priest, Led Zeppelin, Metallica, R.E.M., Rush, W.A.S.P., The Feelies, Flamin’ Groovies, The Tea Party, The Residents, Anvil, Hayseed Dixie, U2 en onze eigen Within Temptation.