Op 4 januari 1967 wordt de debuut-lp van de Amerikaanse rockband The Doors uitgebracht op het Elektra-label. De plaat werd zowel in mono als in stereo uitgebracht, vooral omdat de meeste platenspelers nog gewoon met monogeluid waren uitgerust. Het album werd een megasucces, met meer dan 20 miljoen verkochte exemplaren, mede ook door het succes van de hitsingle Light My Fire.

Het album werd uiteraard op vinyl uitgebracht én als 4-track cassette en 8-track cassette, twee systemen die in de VS populair waren (vooral voor in de auto). Deze cassettes vormen de voorloper van de later wereldwijd zeer populaire muziekcassettes, die door het Nederlandse Philips werden ontwikkeld; deze werden zo succesvol omdat het Eindhovense bedrijf géén vergoeding (royalty’s) vroeg voor het gebruik van het patent, zodat in principe ieder bedrijf de cassettes kon gaan produceren.

De opnames voor het album werden in zeven dagen gemaakt, tussen 24 en 31 augustus 1966 in de Sunset Sound Recorders-studio in Hollywood, California, Verenigde Staten. Voor de productie tekende Paul A. Rothchild, die uiteindelijk de eerste vijf Doors-albums produceerde (alleen L.A. Woman niet). Hij werkte verder aan albums en singles voor uiteenlopende artiesten en bands als The Paul Butterfield Blues Band, John Sebastian, Joni Mitchell, Neil Young, The Lovin’ Spoonful, Tim Buckley, Love en Janis Joplin.

The Doors werd in 1965 in Los Angeles opgericht door zanger Jim Morrison, toetsenist Ray Manzarek, gitarist Robby Krieger en drummer John Densmore. De bandnaam werd ontleend aan het boek The Doors Of Perception van Aldous Huxley. De band trad veelvuldig op in clubs als The London Fog en het bekendere (en grotere) Whisky A Go Go, waar ze in augustus 1966 werden gespot door de baas van Elektra Records, Jac Holzman, die de band een platencontract aanbood.

Het album
The Doors bevat elf songs, waarvan er negen worden toegeschreven aan de band zelf. De overige twee zijn covers. Kant A opent met Break On Through (To The Other Side), dat wordt gevolgd door Soul Kitchen, The Crystal Ship, Twentieth Century Fox, de eerste cover Alabama Song (Whisky Bar) (geschreven door Bertolt Brecht en Kurt Weill) en afsluiter Light My Fire. Kant B opent met Back Door Man (geschreven door blueslegendes Willie Dixon en Chester Burnett), gevolgd door I Looked At You, End Of The Night, Take It As It Comes en als afsluiter het lange (11:41) en imponerende The End. De totale speelduur van het album is lang voor 1967: maar liefst 44:48, bijna drie kwartier dus. Hoewel hij niet op de hoes genoemd wordt, schijnt bassist Larry Knechtel op Twentieth Century Fox, Light My Fire, I Looked At You en Take It As It Comes gespeeld te hebben. De andere baspartijen werden naderhand door Robby Krieger ingespeeld.

In 1986 kwam het album op cd uit in Japan en een jaar later in Europa op het Duchesse-label. In 1988 bracht Elektra in de VS en Europa een geremasterde cd versie uit. In 2006 werd de 40th Anniversary Edition uitgebracht op cd en op SACD (super audio cd) en audio-dvd (beide in 5.1 surround sound), met drie bonustracks, twee video’s en andere extra’s. Dit gebeurde overigens met alle albums van The Doors; deze werden in de vorm van een boxset (cd plus dvd-audio) uitgebracht. In 2011 kwam het album opnieuw in mono op 180g vinyl uit en iets later ook in stereo.

Singles
Van The Doors werden twee singles uitgebracht. Als eerste verscheen in augustus 1966 de debuutsingle Break On Through (To the Other Side) met als B-kant End Of The Night, die niet veel deed. Nummer 125 was de hoogste notering in de Amerikaanse Billboard-singleslijst. In mei 1967 werd de single Light My Fire met als flipside The Crystal Ship uitgebracht. De singleversie was flink ingekort tot 2:52, terwijl de albumversie 7:06 duurt. Het werd een grote hit in de States, met maar liefst drie weken achter elkaar op nummer één van de Billboard-singleshitlijst. In Canada was nummer twee het resultaat en in ons land was nummer 25 de hoogste notering in de Veronica Top 40. In het VK was nummer 49 de hoogste positie, terwijl in Ierland nummer één werd bereikt.

Succes
Het album kreeg vooral lovende kritieken van de muziekpers. Zoals eerder gemeld was het debuutalbum van The Doors meteen een groot succes en zijn er inmiddels wereldwijd ruim 20 miljoen exemplaren van verkocht. In de Amerikaanse Billboard 200 albumlijst werd nummer twee bereikt, terwijl nummer vijftien de hoogste positie op de Canadese albumlijst was. In Nederland was er nog geen albumlijst in 1967. In andere Europese landen wel, zo werden er in West-Duitsland 500.000 exemplaren (platina) verkocht, in Frankrijk 900.000 (3x platina), in Italië, Spanje en Zwitserland 50.000 (goud) en in het Verenigd Koninkrijk 600.000 (2x platina). In de VS werden er 5.000.000 verkocht, goed voor 5x platina.

Het album The Doors wordt nog altijd geprezen als een van de beste albums aller tijden. Het toonaangevende Amerikaanse blad Rolling Stone zette het op nummer 42 op de lijst van 500 essentiële albums en de plaat staat ook in The Rolling Stone Hall Of Fame. Volgens datzelfde blad staat The Doors op nummer één van de lijst van beste albums van 1967.