Op 19 december 1944 werd de Britse bluesrockzanger-gitarist Alvin Lee geboren in Nottingham, Engeland, als Graham Anthony Barnes. Hij overleed op 6 maart 2013 in Marbella, Spanje, aan complicaties na een operatie korte tijd eerder.

Alvin Lee werd wereldberoemd als de voorman van het bluesrockkwartet Ten Years After, dankzij het optreden op het Woodstock Festival in 1969. En dan met name door de klassieker I’m Goin’ Home die in de film over het festival en op de soundtrack driedubbel-lp terecht kwam.

Op zijn dertiende leerde hij gitaarspelen en hij werd in 1962 beroepsmuzikant, toen hij ging optreden met de band The Jaybirds, met Lee als leadzanger en gitarist. Met deze groep, waarvan onder meer bassist Leo Lyons lid was, speelde hij in 1962 in de Star-Club in Hamburg, waar tot voor kort The Beatles lange tijd optrad. The Jaybirds werd daar vrij populair, maar internationaal succes kwam er pas nadat de groep in 1966 in Londen actief werd. Daar werd de bandnaam veranderd in Jaybird en later in Ten Years After. De groep werd ‘resident’ in de bekende Marquee Club, m.a.w. de band speelde daar veel en kreeg mede daardoor in 1967 een platencontract bij het Deram label. De andere muzikanten waren de eerder genoemde Leo Lyons, toetsenist Chick Churchill en drummer Ric Lee (geen familie).

De eerste langspeelplaat uit 1967, Ten Years After getiteld, zorgde ervoor dat de groep ook in Amerika werd opgemerkt. De band werd in 1968 door de bekende Amerikaanse concertpromotor Bill Graham geboekt voor een tournee. Ten Years After toerde in zeven jaar tijd maar liefst 28 keer in de States. Het hoogtepunt was het optreden op het legendarische Woodstock Festival in 1969, dat ervoor zorgde dat Lee en zijn bandleden grote rocksterren werden: in de jaren erna speelde de band op festivals, in stadions en andere grote zalen over de hele wereld.

In totaal bracht de groep met succes zo’n tien albums uit, waaronder enkele live-platen, zoals de klassieke dubbel-lp Recorded Live uit 1973 en studioalbums als Stonedhenge, Ssssh, Cricklewood Green, Watt en A Space In Time. In het begin van de jaren zeventig maakte de groep zijn platen voor Columbia Records. Omdat dit label probeerde de groep in de richting van de pop te duwen, was dat een van de redenen dat Lee na de plaat Rock & Roll Music To The World in 1972 de band verliet en solo verder ging.

Alvin Lee 2

In 1973 nam hij samen met de Amerikaanse van oorsprong gospelzanger-gitarist Mylon LeFevre en met medewerking van enkele beroemde gaststerren, zoals George Harrison, Mick Fleetwood, Ronnie Wood en Steve Winwood, het album On The Road To Freedom op, in de studio van Harrison. Ook speelde hij dat jaar mee op het album The Session… Recorded In London With Great Artists van Jerry Lee Lewis, waarop verder bekende muzikanten als Rory Gallagher, Peter Frampton en Albert Lee (geen familie) meewerkten.

Een jaar later bracht hij met zijn groep Alvin Lee & Company een dubbele live-plaat uit, In Flight, en later nam hij met deze muzikanten nog twee albums op. Eind jaren zeventig richtte hij de band Ten Years Later op, waarmee hij enkele platen maakte en uitgebreid toerde in Europa (zoals tijdens een van de legendarische Rockpalast-nachten, tegenwoordig op cd/dvd verkrijgbaar) en Amerika.

In de tachtiger jaren werkte hij samen met Steve Gould en toerde hij met ex-Rolling Stone Mick Taylor. In de jaren erna maakte hij nog verschillende platen, onder meer met medewerking van George Harrison. In 1988 nam hij met de overige Ten Years After-leden een nieuw studioalbum op, About Time getiteld. De band ging weer flink toeren en speelde in ons land op kleinschalige festivals zoals in het Drentse Nieuw-Schoonebeek en in zalen als Paradiso.

In 2002 verliet Lee opnieuw de band en werd opgevolgd door gitarist-zanger Joe Cooch, die in 2014 werd vervangen door Marcus Bonfanti. Leo Lyons werd eerder dit jaar vervangen door Colin Hodgkinson en deze formatie van Ten Years After toert nog steeds en bracht kortgeleden een nieuw live-album uit: The Name Remains The Same.

Alvin Lee ging weer verder met zijn solocarrière, toerde veel en maakte regelmatig albums. In totaal maakte hij ruim twintig langspeelplaten. In 2004 kwam In Tennessee uit, opgenomen met de voormalige Elvis-begeleiders Scotty Moore en D. J. Fontana. Lee’s laatste album, Still On The Road To Freedom, werd in september 2012 uitgebracht. Enkele maanden daarvoor, op 28 mei 2012, speelde hij zijn laatste concert op het jaarlijkse Ribs & Blues-festival in Raalte. Dat optreden werd gelukkig opgenomen en werd in september 2013 postuum op cd uitgebracht, want Alvin Lee overleed op 6 maart 2013 aan de gevolgen van complicaties na een operatie.

Tekst en foto’s: Harry Pater