Master Of Reality is na het debuut en Paranoid het derde studioalbum van de Britse metalband Black Sabbath. De plaat wordt beschouwd als het fundament voor de doom-metal, stonerrock en sludge metal zoals we die tegenwoordig kennen.

De band, toen bestaande uit Ozzy Osbourne, Tony Iommi, Geezer Butler en Bill Ward, bracht voor dit album veel tijd door in de studio en het resultaat was er dan ook naar, want Master Of Reality was zeer succesvol, verkocht meer dan twee miljoen exemplaren en behaalde in Amerika de top tien van de hitlijst.

Master Of Reality betekende tevens het einde van een tijdperk, want na de eerste drie Sabbath-albums veranderde er toch wel wat in de band en zijn muziek. Ozzy Osbourne zei destijds dan ook dat Master Of Reality de laatste echte Black Sabbath-plaat was.

Voor de uitstekende en zeer bekende Sabbath-songs Children Of The Grave, Lord Of This World en Into The Void stemde gitarist Iommi zijn gitaar drie semi-tonen lager om een zwaarder en logger geluid te creëren. Children Of The Grave, dat ook als single werd uitgebracht, heeft een gerichte boodschap, want de tekst van het nummer beschrijft een gevecht van de toenmalige generatie tegen het nieuwe nucleaire (‘Must the world live in the shadow of atomic fear?’) tijdperk. Ook Into The Void bevat geen echt vrolijke tekst, want het handelt over een wereld die kapot gaat aan oorlog voeren.

After Forever en Sweet Leaf zijn de twee andere zeer bekende Sabbath-nummers die trouwens zeer regelmatig op de setlist van de band te vinden waren. Sweet Leaf is natuurlijk ook vooral bekend vanwege het intro waarin je Iommi hoort hoesten nadat hij van Ozzy een grote joint had gekregen. Het nummer zou je misschien dan ook kunnen beschouwen als een ode aan het gebruik van marihuana. After Forever, met een nogal Yardbirds-achtig arrangement, is qua tekst zeer religieus, want Ozzy zingt o.a.: ‘God is the only way to love’. Maar mijn favoriete zin uit After Forever is toch wel: ‘Would you like to see the Pope on the end of a rope?’ De track werd als single uitgebracht maar was niet echt succesvol.

Master Of Reality kent verder nog de nummers Embryo (een kort nietszeggend instrumentaaltje van slechts 28 seconden), Orchid (een ander korte instrumentale song) en Solitude, waarop Iommi laat horen wat voor instrumenten hij allemaal beheerst – te weten: gitaar, fluit en piano.

Master Of Reality piekte op nummer 5 in Groot-Brittannië en op nummer 8 in Amerika, maar ondanks het commerciële succes waren de meeste muziekcritici niet echt te spreken over het album. Men vond Master Of Reality maar saai, monotoon en totaal niet vernieuwend. Het is echter een essentieel album voor heavy metal-fans en een van mijn favoriete Black Sabbath-albums met Ozzy als zanger.

In 2009 verscheen een luxe editie van Master Of Reality, geremasterd door Andy Pearce. Deze uitgave bevatte Weevil Woman, Spanish Sid en meerdere, alternatieve studioversies van songs van het originele album als bonustracks.