Halverwege februari 1969 vertrekt Bob Dylan naar Nashville, Tennessee. In iets meer dan een week tijd neemt hij een nieuw album op: Nashville Skyline. Helemaal onvoorspelbaar is deze countryplaat niet – in zekere zin is het een logisch vervolg op John Wesley Harding uit 1967. Maar de honingzoete stem en de tekstloze hoes bevestigen de zanger in zijn rol als onvoorspelbaar.

Na een mysterieus motorongeluk in 1966 trok Bob Dylan zich terug uit het openbare leven. Geen interviews en geen optredens meer. De zanger had eindelijk tijd voor zijn gezin. En tijd om zich te richten op het maken van muziek met zijn vrienden van The Band. Zo’n anderhalf jaar na het ongeluk verschijnt John Wesley Harding, een album vol met oudtestamentische wijsheden op countryfolk-muziek. Vervolgens verdwijnt Dylan weer naar de achtergrond, waar hij te maken krijgt met een writersblock.

Half februari 1969 gaat hij met bijna hetzelfde team van ‘Harding’ naar Nashville, met vier liedjes. Onder begeleiding van producer Bob Johnston gaat de opnameperiode van start. Meest opvallend is, naast de muzieksoort, Dylans eigen stem: honingzoet. Naar verluidt zou dit ook de stem zijn die de woordvoerder van zijn generatie had toen hij nog in Minnesota woonde.

Gedurende de opnamesessies schrijft Dylan de rest van de lp. ‘s Avonds worden die nummers op tape gezet, overdag is de opnameruimte gehuurd door Johnny Cash. Nu Dylan en Cash elkaar ontmoeten in de spreekwoordelijke wandelgangen, besluiten ze om ook samen het een en ander op te nemen. Een van die gezamenlijke opnames is Girl From The North Country. Een aantal kale versies van de Nashville-liedjes verscheen vorig jaar op Another Self Portrait, deel tien van Dylans fameuze Bootleg Series.

De ontvangst van Nashville Skyline, zonder naam of titel op de hoes, was wisselend. De countrykenners vonden het album geen country, Dylan-fans vonden het album een provocatie doordat het de conservatieve country vertegenwoordigde. Maar de plaat baande wel de weg voor countryrock van onder meer Kris Kristofferson, Crosby, Stills & Nash en The Byrds.

I Threw It All Away was overigens de eerste Dylan-single in de Nederlandse hitparade. Waarvan akte.