Op 15 maart 1993 werd het album Coverdale/Page van Whitesnake-zanger David Coverdale en Led Zeppelin-gitarist Jimmy Page uitgebracht op het Geffen-label in de Verenigde Staten. Op 27 maart lag de plaat in ons land in de winkels, hier op het EMI-label.

Na de succesvolle wereldtournee van Whitesnake, ter promotie van het album Slip Of The Tongue, besloot David Coverdale in 1990 om die band tijdelijk op non-actief te zetten, omdat hij met Jimmy Page wilde werken. Page had sinds het uiteenvallen van Led Zeppelin, door het overlijden van John Bonham, enkele soloalbums gemaakt en aan verschillende projecten meegewerkt, zoals de helaas kortstondige band The Firm (met voormalig Free- en Bad Company-zanger Paul Rodgers). Coverdale en Page werden samengebracht door de legendarische Amerikaanse A&R-man John Kalodner, mede omdat beide mannen onder contract stonden bij Geffen, waar Kalodner werkzaam was. Page had er wel oren naar en dus gingen de mannen aan het werk om nieuw materiaal te schrijven en op te nemen.

Gedurende 1991 en 1992 werden opnames gemaakt in de volgende studio’s: Little Mountain Studios in Vancouver, British Columbia, Canada, Criteria Studios in Miami, Florida, VS, Abbey Road Studios in Londen en Highbrow Productions in Hook City, Nevada, VS. Begin 1992 werden de opnames afgerond; waarom het nog een jaar duurde voordat het album werd uitgebracht, hebben we niet kunnen achterhalen. De plaat werd geproduceerd door Coverdale en Page, in samenwerking met de Canadese producer Mike Fraser (die ook de mix verzorgde), hij had al naam gemaakt met zijn werk voor onder meer Bryan Adams, Aerosmith, Bad English en vooral AC/DC (Thunderstruck bijvoorbeeld). Fraser is niet alleen een ervaren producer, hij heeft ook heel veel albums als opnametechnicus gemaakt. Voor de opnames van Coverdale/Page werkten, in de verschillende studio’s, diverse technici mee: Michael McIntyre, Keith Rose, Delwyn Brooks en Chris Brown. George Marino verzorgde de mastering.

De muzikanten op het album: David Coverdale zang, akoestische gitaar, Jimmy Page elektrische gitaren, akoestische gitaar, basgitaar, mondharmonica en dulcimer, Denny Carmassi op drums en  percussie, Jorge Casas op basgitaar en gitaar, Lester Mendez op keyboards en percussie. Ook werkten de volgende sessiemuzikanten mee aan de opnamen: Ricky Phillips op basgitaar en gitaar, Tommy Funderburk en John Sambataro op backing vocals en John Harris op mondharmonica.

Coverdale/Page bevat elf tracks, door beide mannen samen geschreven en gecomponeerd. Het album opent met Shake My Tree, gevolgd door Waiting On You, Take Me For A Little While, Pride And Joy, Over Now, Feeling Hot, Easy Does It, Take A Look At Yourself, Don’t Leave Me This Way, Absolution Blues en afsluiter Whisper A Prayer For The Dying. De totale speelduur is ruim een uur.

Het hoesontwerp, een verkeersbord met twee straten die tot één straat samengaan, dat symboliseert dat twee verschillende (muzikale) werelden samengaan, werd gemaakt door de vooral van Rush bekende ontwerper Hugh Syme.

Het album kreeg, met name in de hardrockpers, lovende kritieken en werd een verkoopsucces: in het Verenigd Koninkrijk was nummer vier op de albumlijst het gevolg en in de Verenigde Staten nummer vijf op de Billboard 200 albumlijst. Ook in Canada was nummer vijf de hoogste notering en in Nederland was nummer 37 op de albumlijst van de Stichting Nederlandse Top 40 de topnotering.

Zowel in de VS als in Canada kregen Coverdale en Page een platina onderscheiding voor de verkoop van respectievelijk ruim een miljoen en ruim honderdduizend exemplaren. In Japan werden ruim 150.000 exemplaren verkocht en in het VK ruim 60.000.

De eerste single Pride & Joy bereikte de nummer één positie op de Amerikaanse Billboard Hot Mainstream Rock Tracks-lijst en nummer 50 in Canada. De tweede single Shake My Tree bereikte de derde plaats in de VS en nummer 81 in Canada. De derde single Take Me For A Little While kwam in de VS tot nummer vijftien, in Canada tot nummer 77 en tot nummer 29 op de Britse hitlijst.

In de zomer van 1993 werd een Amerikaanse tournee gepland, maar omdat de kaartverkoop heel erg tegenviel werd deze afgelast. Er volgden wel enkele succesvolle optredens in Japan, met naast Coverdale en Page op drums, percussie Denny Carmassi, Guy Pratt (basgitaar, backing vocals) en Brett Tuggle (keyboards, piano, akoestische gitaar, backing vocals). Hierna was het project alweer voorbij, want een opvolger kwam er niet, omdat Jimmy Page weer ging samenwerken met Robert Plant (die het project “David Cover-version” noemde), wat uitmondde in het beroemde MTV Unplugged concert “Unled-ded”. Coverdale ging vervolgens weer verder met een vernieuwde versie van Whitesnake.