Na de succesvolle Wings Over The World-tournee in 1975 en 1976 plande Paul McCartney voor zijn band een nieuw album in 1977. In dat jaar begonnen de opnames voor de plaat die uiteindelijk London Town zou gaan heten, het zesde werkstuk van Wings en McCartney’s achtste album na The Beatles. Grappig detail is dat de lp maar gedeeltelijk in de Abbey Road Studios is opgenomen en voor het grootste gedeelte op een jachtschip in de wateren van Virgin Island.

Het idee om op een jachtschip ver van Londen vandaan op te nemen ontstond toen de plannen voor een volgende tournee in de ijskast werden gezet, nadat Linda McCartney in verwachting raakte van hun derde kind: James. Hij werd op 12 september geboren toen de opnames voor het album klaar waren. De plaat had als werktitel Water Wings, maar werd uiteindelijk toch genoemd naar één van de nieuwe tracks voor het album. Vlak na de opnames stapten twee bandleden op: drummer Joe English vertrok vanwege heimwee, en gitarist Jimmy McColluck verliet Wings om zich aan te sluiten bij Small Faces (hij zou uiteindelijk niet oud worden; op 27 september 1979 overleed hij op slechts 26-jarige leeftijd aan een overdosis morfine en een alcoholvergiftiging). Voor het eerst sinds Band On The Run was Wings met Paul, Linda en Denny Laine weer een trio.

Vier maanden voordat het album verscheen, kwam er eerst een single uit die tijdens dezelfde opnamesessies was opgenomen: Mull Of Kintyre en de b-kant Girl’s School. In deze periode waarin punk, new wave en disco de hoofdmoot voerden werd de single een onverwachts groot succes. In Groot-Brittannië verbrak McCartney zijn eigen record: het versloeg She Loves You van The Beatles als bestverkochte single in Engeland. Uiteindelijk werd dit record in 1984 weer verbroken door Do They Know It’s Christmas van Band Aid.

Het album is onterecht vrij ondergewaardeerd, terwijl het vrij veelzijdig is. Aan de ene kant ging Wings redelijk met z’n tijd mee met typische jaren ’70 rocksongs als Café On The Leftbank, het door synthesizers gedragen With A Little Luck en I’ve Had Enough, en het R&B-achtige Girlfriend. Weliswaar één van de minder sterke songs van het album, maar een jaar later bleek het voor Michael Jackson perfect te zijn voor diens album Off The Wall. Opvallend is dat het album veel folkinvloeden heeft met songs als Children Children, het luchtige Famous Groupies, Deliver Your Children en Don’t Let It Bring You Down. I’m Carrying is een typische akoestische McCartney-ballad in de stijl van klassiekers als Blackbird en Mother Nature’s Son. Ook gaat McCartney terug naar zijn roots in het jaren ’50 rockabilly achtige Name And Adress. Het album werd afgesloten met het spannende Morse Moose And The Grey Goose.

Het album was een redelijk succes met hitsingles With A Little Luck (nummer 1 in de Verenigde Staten) en I’ve Had Enough. De laatstgenoemde had als b-kant Deliver Your Children, dat merkwaardig genoeg alleen in Nederland een hitnotering heeft gehad. Toch was het succes minder groot als de voorgaande albums van Wings. Helaas is het album 40 jaar later nog steeds (voor McCartney’s begrippen) vrij ondergewaardeerd. Ook door McCartney zelf, want hij heeft er bijna nooit een nummer van gespeeld tijdens zijn concerten. Enkel I’ve Had Enough werd in 1979 door Wings live gespeeld. Terwijl het 40 jaar na dato nog altijd vrij fris klinkt. Een mooie reissue met bonusmateriaal (wat McCartney de afgelopen jaren met andere albums heeft gedaan) zou ook niet verkeerd zijn. Wie weet dit jaar, want 2018 duurt nog even.