Op 9 augustus 1986 vond in het Engelse Knebworth Park, net buiten het dorpje Knebworth, in de buurt van de stad Stevenage in graafschap Hertfordshire (zo’n 50 kilometer ten noorden van Londen) het allerlaatste concert plaats van Queen in de originele bezetting. Dus met zanger Freddie Mercury, bassist John Deacon, drummer Roger Taylor en gitarist Brian May, die versterking kregen van toetsenist/gitarist Spike Edney.

Het concert was de afsluiting van de uitgebreide Europese Magic Tour, die op 7 juni in Stockholm was begonnen en de band was op 11, 12 en 19 juni in de Groenoordhallen in Leiden te zien. Gezien de grote belangstelling voor kaarten had Mojo Concerts met gemak de Rotterdamse Kuip kunnen boeken, maar men durfde dat toch niet aan, ondanks dat Queen sinds het legendarische optreden op Live Aid op 13 juli 1985 zo’n beetje de grootste band ter wereld was geworden. Achteraf gezien had Mojo een stadionoptreden graag gewild, maar helaas was dit de allerlaatste tournee van de band.

De tournee bracht de band naar Frankrijk (2 optredens), België, West-Duitsland (5 optredens), Zwitserland (2 optredens), Ierland, Groot Brittannië (5 optredens), Oostenrijk, Hongarije en Spanje (2 optredens). Vrijwel alle optredens waren in de openlucht, vooral in voetbalstadions. Het concert in Hongarije was in het Népstadion in Boedapest, wat het eerste optreden van Queen in het land was en dat werd gefilmd en later werd uitgebracht als videoband, dvd en blu-ray, eerst onder de titel Live in Budapest en later als Hungarian Rhapsody. Queen bracht tijdens de Magic Tour verschillende bands mee als voorprogramma. Zo was in Leiden eerst Bow Wow Wow te zien (die van het podium afgekogeld werden door het publiek) en daarna INXS. Verder waren er support optredens van o.m. The Alarm, Level 42, Marillion, Gary Moore en The Bangles.

Organisator Harvey Goldsmith (die ook Live Aid had georganiseerd) gaf het Knebworth concert als titel ‘A Night Of Summer Music’ mee. Zo’n 120.000 mensen bezochten het concert, waarvoor ze in de voorverkoop 14,50 pond en aan de kassa 16 pond moesten neerleggen, een koopje zouden we nu zeggen!

Support acts
Voordat het optreden van Queen begon waren er drie voorprogramma’s te zien: zanger Beloius Some (die in 1986 een Britse hit had met de song Imagination), de Schotse rockband Big Country en de sinds Live Aid ook weer erg populaire Britse boogierockers Status Quo, die per helikopter arriveerden vanuit Denemarken en na het optreden meteen weer moesten vertrekken om naar Zwitserland te vliegen voor de volgende show. Quo had, na het definitieve vertrek van bassist Alan Lancaster (die naar Australië was verhuisd) en drummer John Coghlan, een nieuwe bezetting: naast Francis Rossi en Rick Parfitt bestond de band uit toetsenist Andy Bown, bassist Jeff ‘Rhino’ Edwards en drummer Jeff Rich.

Beloius Some was volgens verschillende berichten aan de line-up toegevoegd omdat Freddie hem nogal leuk vond. Het Queen-publiek was echter niet zo gecharmeerd van hem, wat resulteerde in een regen van plastic flessen en dergelijke. Toen alle flessen gegooid waren begon men hem met graszoden te bekogelen; zijn optreden duurde dan ook niet erg lang. Het optreden van Big Country werd een stuk beter ontvangen, de Keltische rocksound van Stuart Adamson en zijn mannen ging er goed in. Status Quo maakte met zijn greatest hits-show het publiek lekker los voor het hoofdmenu van de dag: Queen.

Het concert
De setlist van Queen was vrijwel identiek aan die van de andere optredens tijdens de Magic Tour, wat ongetwijfeld ook te maken had met de lichtshow en de inmiddels bewezen kwaliteit van deze songvolgorde. Dus werd begonnen met One Vision, gevolgd door Tie Your Mother Down, In The Lap Of The Gods… Revisited, Seven Seas Of Rhye, Tear It Up en A Kind Of Magic, waarna Freddie zoals gebruikelijk improviseerde met zangpartijen en daarbij het publiek betrok (luidkeels meezingen en hem herhalen dus). Hierna volgden Under Pressure, Another One Bites The Dust, Who Wants To Live Forever en I Want To Break Free, waarna een beetje werd geïmproviseerd door Brian, die daarna verder ging met zijn gebruikelijke lange gitaarsolo met Brighton Rock als hoofdthema, maar waarin hij ook een gedeelte uit Get Down, Make Love verwerkte, gevolgd door Now I’m Here. Toen was het tijd voor het echte meezinggedeelte, door Freddie en Brian, beide op een barkruk, met uiteraard Love Of My Life en Is This the World We Created…?, die allebei door alle 120.000 bezoekers werden meegezongen, zoals dat in juli 1985 ook op Live Aid gebeurde.

Daarna kwamen John en Roger (met een klein drumstelletje) terug op het podium en speelden ze wat rock & roll-klassiekers in een medley: (You’re So Square) Baby I Don’t Care, Hello Mary Lou en Tutti Frutti (resp. van Elvis Presley, Ricky Nelson en Little Richard). Hierna werd Bohemian Rhapsody gespeeld, gevolgd door Hammer To Fall en Crazy Little Thing Called Love. Het eigenlijke concert was hiermee afgelopen, maar natuurlijk wilde het dolenthousiaste publiek méér en dus kwam er een toegift in de vorm van Radio Ga Ga (met zo’n 240.000 klappende handen), We Will Rock You, Friends Will Be Friends en als afsluiter natuurlijk We Are The Champions, waarna zoals altijd (vanaf tape) God Save the Queen te horen was, waarbij de band buigend afscheid nam van het publiek. In totaal duurde het concert 114 minuten.

Hoewel het hele concert werd gefilmd, is het tot nu toe nog niet officieel uitgebracht op dvd of blu-ray. Een groot deel van het concert werd later uitgezonden op een van de Britse commerciële tv-zenders en was nog later ook bij ons te zien, als je kabelaanbieder de juiste zender in het pakket had of als je zelf een satellietontvanger had. Ondergetekende bezit een bootleg-dvd van het concert; deze opname komt van de toenmalige Engelstalige satellietzender Super Channel. MTV was toen nog niet in Europa te zien en in ons land moesten we het in die tijd (eind jaren tachtig) verder doen met Britse satellietzenders als Sky Channel (waar Linda de Mol haar eerste programma kreeg) en Music Box. Pas in 1989 werd in ons land de wet gewijzigd, waardoor de eerste Nederlandstalige satelliet-tv-zender kon gaan uitzenden, het toenmalige RTL Véronique (tegenwoordig RTL). We moeten het dus nog altijd doen zonder de officiële release van de Knebworth opnamen, andere concerten van de Magic Tour zijn wel uitgebracht. Naast de dubbel-lp en cd Live Magic (op de cd zijn sommige songs wat ingekort) verschenen Live At Wembley en Live In Budapest op videotape en (later) dvd en blu-ray.

Dit was dus het allerlaatste Queen concert met Freddie Mercury als frontman. Hij trad later nog eens op met operadiva Montserrat Caballé, waarmee hij het album Barcelona had opgenomen, in de stad Barcelona zelf, al is het niet 100% duidelijk of dit wel echt live gezongen werd (leek wel playback, zoals wij dat noemen). Roger Taylor ging met zijn ‘hobbyband’ The Cross toeren, o.m. in ons land, terwijl Brian May met zijn eigen band ging optreden, met onder meer drummer Cozy Powell en bassist Neil Murray in de gelederen. Na het overlijden van Freddie Mercury op 24 november 1991 besloten de drie overgebleven Queen leden een eerbetoon in de vorm van een groot concert te organiseren, dat op Tweede Paasdag 20 april 1992 in het (inmiddels) oude Wembley Stadion in Londen werd gehouden. Naast diverse muzikale gasten was dit de laatste keer dat de drie achtergebleven muzikanten samen op een podium stonden. John Deacon trok zich daarna helemaal terug uit de muziekwereld en het openbare leven. Brian May en Roger Taylor pakten enkele jaren later onder de naam Queen+ Paul Rodgers (en tegenwoordig + Adam Lambert) de draad weer op.