Op 30 januari 1947 werd Stephen Peter Marriott, bij de muziekliefhebbers bekend als Steve Marriott, de zanger-gitarist en frontman van Small Faces en Humble Pie, geboren in Manor Park, Essex, Engeland.

Steve Marriott (30 januari 1947 – 20 april 1991) was een Engelse muzikant en songwriter en was de frontman van twee populaire mod- en rock & roll-bands en was daarmee gedurende minstens twee decennia een van de bekendste en populairste Britse muzikanten. Marriott had een krachtige en vrij hoge zangstem, die je niet zo snel zou verwachten bij iemand van zijn statuur. Want evenals de andere leden van Small Faces was ook hij klein van stuk. Hij zong regelmatig met een Cockney accent, zoals in de grote hit Lazy Sunday. Daarnaast had hij een agressieve manier van gitaarspelen die hij tussen 1965 en 1969 in Small Faces en tussen 1969 en 1975 en 1980-1981 in Humble Pie liet horen en zien.

In 1977 kwam Small Faces kortstondig weer bij elkaar, maar zonder succes. Daarna ging hij met een eigen band solo op pad, al was ook dit niet heel succesvol. Steve Marriott werd in 2012 postuum in de Rock And Roll Hall Of Fame opgenomen, als lid van Small Faces.

Small Faces was heel populair en had diverse grote hits: Sha-La-La-La-Lee, All Or Nothing, Itchycoo Park, Tin Soldier en uiteraard Lazy Sunday. Veel van hun songs werden geschreven door Steve Marriott en bassist Ronnie Lane. Hun bekendste langspeelplaat was de in een ronde hoes gestoken Ogdens’ Nut Gone Flake, als ware het een ronde sigarendoos. Lane vertelde ooit in een interview dat de mannen dachten dat dit een mooie naam zou zijn voor een merk legale marihuana.

Nadat Marriott de band verliet begon hij samen met de van The Herd bekende gitarist Peter Frampton de bluesy rockband Humble Pie. Daarin op bas en zang Greg Ridley van Spooky Tooth en op drums Jerry Shirley. De band bracht verschillende singles en langspeelplaten uit, waarvan Natural Born Bugie (gezongen door alle drie de zangers) een bescheiden hit werd. Nadat ook deze band was gesplit, trok hij zich eerst terug uit de muziekwereld omdat hij gedesillusioneerd was door deze industrie en wilde hij niets meer te maken hebben met de grote platenmaatschappijen. Daarna ging hij toch weer, op bescheiden schaal, muziekmaken en trad vooral op in pubs en kleine clubs in Londen en omgeving.

Op 20 april 1991 overleed Steve Marriott bij een brand in zijn huis, die waarschijnlijk ontstond door een brandende sigaret. Hij stierf in zijn 16e eeuwse huis in Arkesden, Essex.