In 2008 werd Bob Dylan benaderd door regisseur Oliver Dahan: of de zanger een liedje wilde schrijven voor de komende film My Own Love Song. De track moest een ballad worden die de hoofdrolspeler aan het einde van de roadmovie moest gaan zingen. Het was het begin van wat uiteindelijk tot het album Together Through Life zou leiden.

Dylan was  gecharmeerd van Dahans vorige film La Vie En Rose, en accepteerde het verzoek van de Franse filmregisseur en -schrijver. Het enige lastige was dat Dylan het nummer zou gaan schrijven terwijl de film tegelijkertijd werd opgenomen. Veel inspiratie had hij niet, waardoor hij weer contact opnam met Robert Hunter. Met hem schreef Dylan eind jaren tachtig ook al een aantal nummers. Geen hoogstaand materiaal, hoewel de co-productie Silvio uit 1989 de grootste hit van Dylan was uit dat decennium.

De mannen schreven binnen mum van tijd twaalf nummers. Genoeg materiaal dus voor een nieuw album, wat Dylan gemakshalve maar gelijk opnam ( in de herfst stond weer een tournee gepland) met zijn begeleidingsband, aangevuld met accordeonist David Hidalgo van Los Lobos. Vlakbij Dylans huis in Santa Monica lag de privéstudio van Jackson Browne, waar Jakob Dylan al eens een cd opnam. Vader Bob repeteerde hier al eens, en nam hier uiteindelijk ook zijn nieuwe album op. Met zichzelf alias Jack Frost als producer.

Omdat de film van Dahan in het zuiden van de Verenigde Staten speelde, nam Dylan de blues als uitgangspunt voor het nieuwe album. De opnames duurden zo’n twee weken. Met slechts één microfoon. Lang niet alles wat de artiest schreef, is uiteindelijk op de plaat gekomen. Veel instrumentale muziek kwam in de film van Dahan terecht.

Maandag 27 april 2009 verscheen Together Through Life, vrijwel gelijktijdig met het afronden van een Europese tournee. Net als voorganger Modern Times (2006) schoot dit album de hitlijsten in. Helaas kon My Own Love Song niet profiteren van Dylans succes; al na een week werd de film uit de bioscopen gehaald.

We hebben gelukkig Dylans nummers nog.