Vandaag 45 jaar geleden, op 4 september 1971 dus, wordt het tweede album van de Britse progressieve rockband Wishbone Ash uitgebracht, onder de titel Pilgrimage. MCA is het label waarop dit in het VK en Europa gebeurde en Decca in Noord-Amerika en Australië. Pilgrimage is de opvolger van het debuutalbum Wishbone Ash uit 1970.

De eerste langspeler van de band bevatte voornamelijk bluesrockachtige muziek, maar op Pilgrimage liet de band horen van meer markten thuis te zijn, want hierop is ook akoestische en folkachtige muziek te beluisteren, naast een jazz-achtige song en een vierstemmig gezongen lied dat vergelijkbaar is met de close harmony-zang van Crosby, Stills, Nash & Young, Valediction getiteld.

De opnames voor het album werden in de maand mei van 1971 gemaakt in de De Lane Lea Studios in Londen, terwijl afsluiter Where Were You Tomorrow op 14 juni 1971 live werd opgenomen in Leicester (De Montfort Hall). Evenals bij de debuutplaat was Derek Lawrence de producer en Martin Birch als opnametechnicus.
Zes van de zeven songs op het 39:51 durende album werden geschreven door de vier bandleden, Andy Powell en Ted Turner op gitaar en zang, Martin Turner op basgitaar en zang en drummer Steve Upton. Alleen de opener Vas Dis is geschreven door de Amerikaanse jazz-organist “Brother” Jack McDuff.

Kant A opent dus met het instrumentale Vas Dis, dat wordt gevolgd door The Pilgrim, Jail Bait en Alone. Kant B telt drie songs: Lullaby, Valediction en afsluiter Where Were You Tomorrow, de langste track van het album (10:23). Op alle songs is het handelsmerk van Wishbone Ash, het ‘dubbelloops’ melodieuze gitaarwerk van Andy en Ted, duidelijk van de partij. Oorspronkelijk werd Alone gezongen door Martin Turner, maar uiteindelijk werd besloten om de instrumentale versie op het album te zetten. De gezongen versie werd later uitgebracht op de cd-box Distillation (1997).

Het hoesontwerp is gemaakt door het, vooral in de jaren zeventig en tachtig wereldberoemde, kunstenaarscollectief Hipgnosis, die bijvoorbeeld ook klassieke hoezen ontwierp voor Led Zeppelin, Pink Floyd, Bad Company, Black Sabbath, Deep Purple, Dire Straits, ELO, Emerson Lake & Palmer en The Who, om er maar een paar te noemen.

Het album kwam oorspronkelijk uit op vinyl met klaphoes, 8-track en ‘reel to reel’ tape (beide erg populair in de States) en daarna ook op muziekcassette en vanaf 1991 ook op cd en in 2010 ook op SHM-cd. Op sommige cd-versies stond een extra track, een live-opname van Jail Bait, opgenomen in Memphis in 1972 (van het live-album Live In Memphis).

Pilgrimage was niet zo’n succes als het debuutalbum, de doorbraak van de band kwam met opvolger Argus (1972). Negen weken stond de plaat in de Britse albumlijst, met nummer veertien als hoogste positie. In Nederland wist, voor zover bekend, geen enkel album van Wishbone Ash een notering in de vaderlandse albumlijst te behalen.

Wishbone Ash treedt nog steeds regelmatig op, ook al is alleen Andy Powell als origineel lid overgebleven. Na verschillende rechtszaken is hij de enige die de bandnaam mag gebruiken. Martin Turner heeft ook jarenlang als Martin Turner’s Wishbone Ash getoerd, maar onder die naam mag dat nu niet meer. Dus treedt hij nu op onder eigen naam, al staat op de posters wellicht een verwijzing naar de beroemde band.