Op 19 februari 1971 wordt de derde langspeelplaat van de Britse progressieve rockband Yes uitgebracht, op het Atlantic Records-label, onder de titel The Yes Album. Het is de opvolger van Time And A Word uit 1970 en het eerste album met gitarist Steve Howe (als opvolger van Peter Banks). Tevens is de lp de laatste in de jaren ‘70 met toetsenist Tony Kaye (die eind jaren ’80 terugkeerde). Het album bevat enkele klassieke Yes-songs, zoals Yours Is No Disgrace, Starship Trooper en I’ve Seen All Good People.

De opnames werden in de herfst van 1970 gemaakt in de Advision Studios, West End, Londen; alleen de akoestische Steve Howe-compositie The Clap werd live opgenomen in het Lyceum Theatre, West End, Londen op 17 juli 1970. De productiecredits zijn voor Yes en Eddie Offord. The Yes Album was de eerste langspeler van de band zonder coverversies en het was tevens de plaat waarop de band zijn eigen geluid liet horen. Kenmerkend voor dit geluid is de hoge stem van zanger en oprichter (in 1968) Jon Anderson, de ook vrij hoge close harmony-zang en het typerende basgeluid van medeoprichter Chris Squire.

Halverwege 1970 trokken de bandleden zich terug op een boerderij in South Molton, Devon, Engeland om daar de eerder geschreven songs af te maken en enkele nieuwe songs te schrijven. Naast de hiervoor genoemde close harmony-zang, het melodieuze basgeluid en het Hammondorgel van Tony Kaye, zijn op dit album ook andere muziekstijlen te horen, zoals jazzy piano, funk en akoestisch gitaarwerk. Alle bandleden kwamen met frisse ideeën aanzetten en verschillende songs werden in de loop van de tijd steeds langer. Steve Howe speelde gevarieerde gitaarpartijen op meerdere gitaarmodellen, zoals het instrumentale op een Portugese akoestische gitaar gespeelde en live opgenomen The Clap.

De line-up van de band op deze plaat is: Jon Anderson (zang, percussie), Chris Squire (basgitaar, zang), Steve Howe (gitaar, zang), Tony Kaye (piano, Moog synthesizer, mellotron, Hammond B-3 orgel) en Bill Bruford (drums, percussie). Als extra muzikant doet Colin Goldring mee, die fluit (‘recorders’) speelt op Your Move, het eerste deel van I’ve Seen All Good People.

The Yes Album telt zes tracks, op iedere plaatkant drie. Kant 1 opent met Yours Is No Disgrace, geschreven door Jon Anderson, Chris Squire, Steve Howe, Tony Kaye, Bill Bruford (9:41). Hierna volgt de live opgenomen akoestische gitaarsong The Clap, geschreven door Steve Howe (3:17). De afsluiter van de eerste kant is het uit drie delen bestaande Starship Trooper (a. Life Seeker, b. Disillusion en c. Würm), geschreven door Anderson, Howe en Squire (9:29). Kant 2 opent met het uit twee delen bestaande I’ve Seen All Good People (a. Your Move en b. All Good People), geschreven door Anderson en Squire (6:56). Hierna A Venture (3:21), geschreven door Jon Anderson. Het album wordt afgesloten met het 8:58 durende Perpetual Change, geschreven door Anderson en Squire. De totale speelduur is 41:44.

Het album kreeg lovende kritieken en werd de commerciële doorbraak voor de band. Was dit niet gebeurd, dan was vrijwel zeker het contract met Atlantic verbroken door de maatschappij, want de voorgaande twee albums waren niet echt succesvol te noemen. In Groot Brittannië werd nummer vier op de albumlijst bereikt en in de Verenigde Staten 40, wat een platina-onderscheiding opleverde voor de verkoop van minimaal 1 miljoen exemplaren. In Nederland was nummer 15 op de albumlijst de hoogste positie.

Het album kwam in 1988 voor het eerst op cd uit. In 1994 kwam de eerste remaster uit, terwijl de tweede remaster (op Rhino) in 2003 met bonustracks uitkwam. In 2010 kwam Mobile Fidelity Sound Lab met een nieuwe remaster, vanaf de originele studiotapes. In 2013 bracht Rhino het album opnieuw uit als onderdeel van The Studio Albums 1969–1987 serie. In 2014 kwam een prachtige blu-ray release uit, geremixt door Steven Wilson. Daarop diverse versies, zoals de originele stereoversie, verschillende surround-versies, waaronder het volledig instrumentale album, alle songs in een liveversie en demo- en singleversies, en tenslotte de gedigitaliseerde vinylversie van het originele album (je hoort de naald op de plaat zakken). Voor de liefhebbers is dit echt een aanrader!