Fragile is het vierde studioalbum van de symfonische progrockband Yes. De plaat verscheen op 26 november 1971 en is de eerste met Rick Wakeman op keyboards en Roger Dean als hoesontwerper. Tony Kaye, de oorspronkelijke toetsenist, was na een ruzie met Steve Howe in augustus uit de band gezet en Wakeman (ex-Strawbs) zorgde op Fragile voor een nieuw geluid. De bandbezetting bestaande uit Anderson, Howe, Squire, Wakeman en Bruford wordt door veel Yes afficianado’s gezien als de ultieme en beste line-up ooit.

Fragile is een apart album, want het bevat negen tracks waarvan vier bandtracks en vijf solonummers gecomponeerd door elk bandlid. Cans And Brahms, een stuk uit de vierde symfonie in E-mineur van Brahms, wordt uitgevoerd door Wakeman en dat wordt gevolgd door de solotrack van zanger Jon Anderson: We Have Heaven. Five Per Cent Of Nothing, de solosong van drummer Bill Bruford, duurt slechts 35 seconden en is eigenlijk geen echte song, maar meer een ‘wild’ intro van Long Distance Runaround. The Fish (Schindleria Praematurus) is bassist Chris Squire’s solotrack, gevolgd door het zeer bekende akoestische gitaarnummer van Steve Howe, Mood For A Day.

De overige vier ‘echte’ Yessongs op Fragile zijn echter de beste en meest interessante. Het album opent met het waarschijnlijk bekendste Yes-nummer aller tijden, het grijsgedraaide en uitgemolken Roundabout. Het is gecomponeerd door Anderson en Howe en een verkorte (3:27) versie van Roundabout werd ook als single uitgebracht. Met redelijk succes, want het nummer piekte op 13 in Amerika en op plek 23 in ons eigen kikkerlandje. Roundabout is waarschijnlijk het meest gespeelde nummer van Yes en een hele goede live-versie is te vinden op het weergaloze album Yessongs.

South Side Of The Sky, gecomponeerd door Anderson en Squire, klokt meer dan 8 minuten en is ontstaan tijdens de oefensessies in de Advision studio’s in Londen. Het mooie nummer wordt gedragen door de meesterlijke gitaarriff van Howe en de prachtige pianomelodieën van Wakeman.

Long Distance Runaround, een solocompositie van Anderson, herbergt zeer interessant gitaarwerk van Howe, maar het zijn vooral de ‘magische’ teksten van Anderson die Long Distance apart maken. Wederom is op Yessongs een zeer goede, sprankelende versie van dit nummer te horen.

Fragile eindigt met het beste nummer van dit album, namelijk Heart Of The Sunrise. Dit lied, geschreven door Anderson, Squire en Bruford, tevens het langste nummer op de lp, is een zeer populaire Yes-song en andere versies zijn te vinden op Classic Yes, In A Word en natuurlijk Yessongs. Heart Of The Sunrise wordt gedomineerd door de vette, heavy basgitaarriff van Squire en de prachtige overgang van de harde passages naar de zachtere passages. Heart Of The Sunrise gaat over de eenzaamheid in grote steden.

Fragile werd door de muzikale pers zeer goed ontvangen en commercieel gezien bezorgde de plaat Yes een echte doorbraak. Het album piekte op 4 in Amerika en op 7 in Engeland.
De prachtige hoes van Roger Dean, een verscheurde wereld die de basis van het albumconcept vormt, was ook mede debet aan het succes van Fragile.