75. The Doors – L.A. Woman (1971)

Het zesde en laatste album dat The Doors met Jim Morrison maakte, bleek het sterkste van de band sinds het debuut en dat maakt het overlijden van de excentrieke frontman natuurlijk alleen maar tragischer. Maar L.A. Woman is een zeer waardig afscheid, alleen al vanwege het tijdloze, mysterieuze Riders On The Storm. Daarnaast werden de titelsong, Love Her Madly en The WASP uiteraard ook grote fanfavorieten. De band was ten tijde van de opnames al gestopt met optreden, maar drie decennia later voerden Robby Krieger en Ray Manzarek alsnog nummers van L.A. Woman uit – ditmaal met The Cult-frontman Ian Astbury. [DG]

crm100 - 75

74. Santana – Abraxas (1970)

Een wervelend optreden op Woodstock bezorgde Santana in 1969 de verdiende doorbraak. Het in dezelfde maand uitgebrachte debuutalbum klom omhoog naar de top vijf van de Amerikaanse albumlijst en werd een jaar later gevolgd door een nog groter succes. Abraxas was het eerste nummer 1-album van de latinrockers en bracht de hits Black Magic Woman en Oye Como Va voort, alsook de beroemde gitaarinstrumental Samba Pa Ti en de prachtige rocksong Hope You’re Feeling Better. Het succes bleef aanhouden, want het derde album kwam in 1971 ook al op nummer 1. [DG]

crm100 - 74

73. Aerosmith – Toys In The Attic (1975)

De mannen van Aerosmith waren in de jaren tachtig en negentig op hun commerciële hoogtepunt, maar veel fans zijn het er vast mee eens als we zeggen dat de band nooit meer betere platen maakte dan in de seventies. Met het debuut had de band in 1973 al een veelbelovende start gemaakt, maar het was de derde lp Toys In The Attic die de definitieve doorbraak bezorgde. Logisch ook, want de plaat staat vol met krakers, inclusief de hits Sweet Emotion en Walk This Way (al kwam die tweede pas dankzij een re-release in de hitlijst). Het hoge niveau werd nog even vastgehouden met opvolger Rocks (1976). [DG]

crm100 - 73

72. Bruce Springsteen – Darkness On The Edge Of Town (1978)

Fans van Bruce Springsteen moesten na Born To Run bijna drie jaar wachten op de opvolger. Toen de plaat eindelijk verscheen – op 2 juni 1978 – bleek Darkness On The Edge Of Town het wachten meer dan waard. Daar ging wel het nodige juridische gerommel aan vooraf: manager Mike Appel werd aangeklaagd omdat hij Springsteen zijn artistieke vrijheid ontnam en grotendeels de rechten op de songs in zijn bezit had. Een voortslepende rechtszaak volgde, maar het lukte The Boss om controle te krijgen over zijn eigen werk. Hij was productiever dan ooit en kon wel vier platen vullen met de vele songs die hij had geschreven (een aantal daarvan verscheen in 2010 op de dubbel-cd The Promise). Darkness On The Edge Of Town werd een donkerder album dan de voorganger, inclusief het snijdende Adam Raised A Cain, live-favorieten Badlands en The Promised Land, en het bloedmooie Racing In The Street. [DG]

crm100 - 72

71. Neil Young – Tonight’s The Night (1975)

Al twee jaar eerder opgenomen, maar pas in 1975 verschenen, dit hartverscheurende album van Neil Young. De muziek was, net als die van de twee andere titels uit de ‘Ditch Trilogy’ (Time Fades Away en On The Beach), nogal somber en daardoor mijlenver verwijderd van het uitermate succesvolle Harvest (1972), maar inmiddels rekenen we Tonight’s The Night tot ’s mans beste werk. Na de dood van Crazy Horse-gitarist Danny Whitten overleed ook roadie Bruce Berry, waarna Young met vrienden als Jack Nitzsche en Nils Lofgren verdrietig stemmende songs als Tonight’s The Night, Mellow My Mind en Tired Eyes opnam. De uitvoeringen zijn verre van vlekkeloos, maar dat maakt een plaat als deze juist zo goed. Later in 1975 verscheen ook nog eens het uitstekende Zuma. [DG]

crm100 - 71

70. The Band – The Band (1969)

De opvolger van Music From Big Pink (met de beroemde door Bob Dylan getekende hoes) bevatte twaalf geweldige songs van Robbie Robertson – soms geschreven in combinatie met andere Bandleden. Deze titelloze tweede plaat verkocht in Amerika een stuk beter dan de voorganger, en onder meer The Night They Drove Old Dixie Down (later een hit voor Joan Baez) en Up On Cripple Creek werden livefavorieten. Geen van de latere Band-albums is zo goed als de eerste twee, hoewel Northern Lights-Southern Cross (1975) nogal onderschat wordt. [DG]

crm100 - 70

69. John Lennon – Imagine (1971)

De meeste muziekliefhebbers zullen het met ons eens zijn dat de eerste twee échte soloplaten van John Lennon (de experimentele lp’s die hij in de jaren zestig met Yoko maakte dus niet meegerekend) ook veruit de beste van de ex-Beatle zijn. Welke van die twee de betere is, daar zijn de meningen dan weer over verdeeld, maar met Imagine maakte hij een meesterlijke opvolger van John Lennon/Plastic Ono Band, met onvergetelijke nummers als Jealous Guy (later ook een grote hit voor Roxy Music), het protestlied Gimme Some Truth en natuurlijk de titelsong. Die laatste was vorig jaar veel op de radio te horen na de aanslagen in Parijs. [DG]

crm100 - 69

68. Golden Earring – Moontan (1973)

Een commercieel en artistiek hoogtepunt voor Golden Earring, en dat is natuurlijk voor een belangrijk deel te danken aan de hit Radar Love, het nummer dat de band internationale onsterfelijkheid bezorgde en zowel hier als in de Verenigde Staten nog altijd een ultiem ‘snelwegnummer’ is. Radar Love bereikte de dertiende plek van de Amerikaanse hitlijst Billboard Hot 100; de verkoopcijfers van het album leverden de band daar bovendien een gouden plaat op. Maar Moontan heeft meer te bieden dan dat ene nummer. Andere hoogtepunten op de plaat zijn het ijzersterke progstuk Vanilla Queen en het rockende Just Like Vince Taylor, dat ook een ware Earring-klassieker werd. [SS]

crm100 - 68

67. Lynyrd Skynyrd – Pronounced ‘Lĕh-‘nérd ‘Skin-‘nérd (1973)

Het eerste album van Lynyrd Skynyrd geldt nog altijd als een mijlpaal van de southern rock. Onder productie van Al Kooper (ex-Blood, Sweat & Tears) – die de band ontdekte – ontstond een droomdebuut. De unieke Skynyrd-sound, gekenmerkt door de sterke zang van Ronnie Van Zant en de gecombineerde talenten van maar liefst drie gitaristen (Allen Collins, Gary Rossington en Ed King), werd direct steengoed neergezet in fanfavorieten als Gimme Three Steps, Tuesday’s Gone, Simple Man en natuurlijk het briljante Free Bird. Samen met opvolger Second Helping het beste studiowerk van de band. [DG]

crm100 - 67

66. Supertramp – Crime Of The Century (1974)

De twee eerste albums van Supertramp – het onderschatte self-titled debuut en het maar matige Indelibly Stamped – deden helemaal niets, maar gelukkig kreeg de Britse band nog een kans. Het net iets toegankelijkere Crime Of The Century werd namelijk niet alleen een commercieel succes maar ook misschien wel de beste (studio)plaat die Supertramp ooit maakte. Met tijdloos werk als School, Hide In Your Shell en Dreamer is het volstrekt logisch dat de band juist dankzij deze plaat een definitieve doorbraak beleefde. [DG]

crm100 - 66

65. Metallica – Ride The Lightning (1984)

Metallica was in de jaren tachtig in absolute topvorm. Ride The Lightning bevestigt alles wat het debuut Kill ‘Em All al liet horen en doet daar nog eens even een schepje of dertig bovenop. Zowel commercieel als artistiek wist het album zijn voorganger dan ook te overtreffen. Opmerkelijk: Dave Mustaine wordt nog steeds genoemd als co-schrijver van twee nummers, hoewel hij al voor de opnames van Kill ‘Em All uit de band was gezet. [AM]

crm100 - 65

64. Led Zeppelin – Led Zeppelin III (1970)

De derde plaat van Led Zeppelin wordt vaak gezien als de minste van de eerste vier, maar geldt natuurlijk nog steeds als een ware klassieker. Op Led Zeppelin III kwamen de folkinvloeden van de band nog meer bovendrijven, vooral in songs als Tangerine en Gallows Pole op de tweede plaatkant. Als de lp dan ook nog de classics Immigrant Song en Since I’ve Been Loving You bevat, heb je een plaat die eigenlijk even essentieel is als de twee voorgangers (en opvolgers). [DG]

crm100 - 64

63. David Bowie – Hunky Dory (1971)

Een van de beste albums die de begin dit jaar overleden David Bowie ons heeft nagelaten. Hunky Dory bereikte echter pas echt een groot publiek nadat de zanger met Ziggy Stardust een superster werd. Zo kwam de single Life On Mars? niet eerder dan in 1973 hoog in de Britse hitlijsten te staan. Verder bevat Bowies vierde plaat een aantal van zijn meest tijdloze songs, zoals Changes, Oh! You Pretty Things en het aandoenlijke Kooks, dat hij schreef voor zijn pasgeboren zoon Duncan Jones. [DG]

crm100 - 63

62. Genesis – The Lamb Lies Down On Broadway (1974)

Het maken van het zesde studioalbum van Genesis was niet echt een pretje, en achteraf is het dan ook niet verwonderlijk dat Peter Gabriel tijdens de opvolgende tour zijn afscheid aankondigde. Om verschillende redenen was hij tijdens het componeren en repeteren van de plaat afwezig, waardoor hij niet meeschreef aan de meeste muziek. Wel wilde hij per se alle teksten schrijven, en kwam met een concept over Rael die zijn broer John moet redden en daarbij van alles tegenkomt. Wij zijn blij dat Gabriel pas na dit album vertrok en niet tijdens het maken ervan, want The Lamb Lies Down On Broadway is samen met voorganger Selling England By The Pound het beste en meest imposante dat Genesis ooit maakte. [SS]

crm100 - 62

61. The Who – Quadrophenia (1973)

Nadat de nieuwe rockopera Lifehouse op niets uitliep en ‘slechts’ resulteerde in een gewoon studioalbum van The Who, werd in 1973 met Quadrophenia een ambitieus project gerealiseerd dat minstens net zo indrukwekkend was als Tommy. De hoofdpersoon was deze keer ene Jimmy die aan schizofrenie leidt, waarbij zijn verschillende persoonlijkheden naar verluidt symbool zouden staan voor de bandleden van The Who. Commercieel gezien een wellicht wat ondergewaardeerd album, maar wie zich ook maar een klein beetje in The Who heeft verdiept, weet dat Quadrophenia essentieel is. [SS]

crm100 - 61

60. Bob Dylan – Blood On The Tracks (1975)

Bob Dylan heeft in zijn lange carrière een heleboel comebacks gemaakt, maar het album Blood On The Tracks was een ware terugkeer naar het hoge niveau dat in de jaren zestig standaard was geworden voor de zanger. De huwelijksproblemen van Dylan en Sara Lownds zouden een grote invloed hebben gehad op de aangrijpende songs, al ontkende de artiest dat zelf. Shelter From The Storm, Tangled Up In Blue, het bijtende Idiot Wind… het zijn hoe dan ook stuk voor stuk meesterlijke nummers. Dylan zei ooit eens over Blood On The Tracks: “Heel veel mensen vertellen me dat ze genieten van die plaat. Voor mij is dat lastig te begrijpen. Ik bedoel, zijn er echt mensen die genieten van dit soort pijn?” [DG]

CRM 100 - 60

59. The Kinks – The Kinks Are The Village Green Preservation Society (1968)

Het meesterwerk van The Kinks, volledig ontsproten uit het brein van Ray Davies. De vijftien songs op The Village Green Preservation Society zijn allemaal subliem, met name Village Green, Do You Remember Walter? en People Take Pictures Of Each Other. Het conceptalbum wordt op diverse heruitgaven ook nog eens aangevuld met (onder meer) de heerlijke single Days. Een van de beste albums van de jaren zestig. God Save The Kinks! [DG]

CRM 100 - 59

58. Yes – Fragile (1971)

Met het vertrek van toetsenist Tony Kaye en de komst van Rick Wakeman werd de klassieke, populairste Yes-lineup geboren, verder nog steeds bestaande uit Jon Anderson, Steve Howe, Bill Bruford en Chris Squire. Elk bandlid kreeg de ruimte om (individueel) te schitteren op het vierde album Fragile. Zo worden klassiekers als Roundabout – met die waanzinnige baslijn! –  en Heart Of The Sunrise afgewisseld met het akoestische gitaarstuk Mood For A Day van Howe en de Brahms-bewerking Cans And Brahms door Wakeman. En dan te bedenken dat de band een jaar later met een minstens zo goede plaat kwam: Close To The Edge. [DG]

CRM 100 - 58

57. Iron Maiden – Powerslave (1984)

Het succes van Iron Maiden was in de jaren ‘80 vrij consequent te noemen, en Powerslave veranderde daar niks aan. Ook voor het eerst consequent: de bandbezetting was hetzelfde als op voorganger Piece Of Mind (1983), terwijl er daarvoor bij elke plaat wel een wisseling had plaatsgevonden. Het album zou gepromoot worden met de lange World Slavery Tour, waarvan in 1985 de briljante registratie Live After Death verscheen. [AM]

CRM 100 - 57

56. Deep Purple – Deep Purple In Rock (1970)

Deep Purple heeft nooit zo rauw en heavy geklonken als op Deep Purple In Rock, het eerste studioalbum van de populairste line-up: Mark II. Vanaf het overrompelende kabaal waarmee Speed King opent, smelten de talenten van het vijftal op zelden geëvenaarde wijze samen. Natuurlijk is er het epos Child In Time dat jaarlijks terecht hoog eindigt in de Top 2000 van Radio 2, maar ook Bloodsucker (later opnieuw opgenomen voor het album Abandon), Into The Fire en Flight Of The Rat zijn essentiële hardrockkrakers. [DG]

CRM 100 - 56

55. George Harrison – All Things Must Pass (1970)

Met nummers als While My Guitar Gently Weeps en Here Comes The Sun bewees George Harrison al als liedschrijver niet heel veel onder te doen voor zijn collega’s Lennon en McCartney, maar wie had verwacht dat de ‘stille Beatle’ na het uiteenvallen van de band met zo’n subliem soloalbum zou komen? All Things Must Pass is met afstand Harrisons beste werk, briljant geproduceerd en met veel van ’s mans bekendste nummers (My Sweet Lord, What Is Life). De derde van de drie lp’s in deze set, met een aantal instrumentale allstarjams, haalt de kwaliteit misschien wat naar beneden, maar die kun je dan ook het beste zien als een vermakelijke extra. [DG]

CRM 100 - 55

54. Neil Young & Crazy Horse – Everybody Knows This Is Nowhere (1969)

Na een niet helemaal geslaagd titelloos solodebuut revancheerde Neil Young zich met het magistrale Everybody Knows This Is Nowhere, waarop hij voor het eerst door Crazy Horse werd begeleid. Hoewel in commercieel opzicht niet zo succesvol als de volgende twee soloplaten After The Gold Rush (1970) en Harvest (1972), bevatte de lp drie van Youngs meest onvergetelijke songs: Cinnamon Girl, Down By The River en Cowgirl In The Sand. Nadat hij zich aansloot bij Crosby, Stills & Nash volgde de definitieve doorbraak voor een van de grootste talenten van de twintigste eeuw. [DG]

CRM 100 - 54

53. The Rolling Stones – Beggars Banquet (1968)

Na het niet al te goed ontvangen psychedelische album Their Satanic Majesties Request (1967) keerden de Stones terug naar hun roots. Eerst met de single Jumpin’ Jack Flash, vervolgens met het album Beggars Banquet. Met die lp ging de beste periode uit de geschiedenis van de band van start. Naast de klassiekers Sympathy For The Devil en Street Fighting Man laten ook de bluesy en countrygetinte songs als Jigsaw Puzzle, Dear Doctor en Factory Girl de Stones op hun best horen. [DG]

CRM 100 - 53

52. The Jimi Hendrix Experience – Axis: Bold As Love (1967)

De drie studioalbums van The Jimi Hendrix Experience zijn allemaal klassiekers, al lijkt Axis: Bold As Love net wat minder bejubeld te worden dan de voorganger Are You Experienced? (uit hetzelfde jaar) en de opvolger Electric Ladyland. Wellicht omdat er net iets minder ‘hits’ te vinden zijn op deze tweede lp. Naast het vaak gecoverde Little Wing bevat de titelsong een van zijn beste solo’s, en horen we hier misschien nog wel meer dan op zijn andere albums hoe goed Hendrix als liedschrijver was. [DG]

CRM 100 - 52

51. Cream – Disraeli Gears (1967)

Minder bluesy dan het debuut Fresh Cream (1966) en ook een stuk consistenter. Disraeli Gears wordt vaak gezien als het beste album uit het korte bestaan van het powertrio Cream. Sunshine Of Your Love en Strange Brew werden rockklassiekers, terwijl psychedelische invloeden interessante composities als Tales Of Brave Ulysses opleverden. Ginger Baker, Jack Bruce en Eric Clapton werden hier bijgestaan door producer Felix Pappalardi, die later zelf deel uitmaakte van een band die het ‘Amerikaanse Cream’ genoemd werd: Mountain. [DG]

CRM 100 - 51

Pages: 1 2 3 4