50. Alice Cooper – Billion Dollar Babies (1973)

Het zesde album van Alice Cooper betekende het commerciële hoogtepunt voor de band. De lp bereikte zelfs de nummer 1-positie in Nederland! Logisch ook, want Billion Dollar Babies geldt als een mijlpaal in de (hard)rockgeschiedenis, met veel van Coopers bekendste songs – waaronder Elected, No More Mr. Nice Guy, Hello Hooray en de titeltrack (een bizar duet met sixties-ster Donovan). Geniaal is ook I Love The Dead, met een typisch macabere Alice Cooper-tekst: ‘I love the dead before they’re cold/Their burning flesh for me to hold/Cadaver eyes upon me see nothing’. [DG]

CRM 100 - 50

49. David Bowie – Low (1977)

Na een tijdje in Zwitserland te hebben gewoond, belandde David Bowie in 1976 in Berlijn en raakte hij meer dan geïnteresseerd in de muziekscene daar, met de krautrock voorop. Hij begon te werken met Brian Eno en Iggy Pop (met die laatste deelde hij bovendien een appartement en werkte hij mee aan nummers voor diens albums The Idiot en Lust For Life). Het resulteerde in de albums Low, “Heroes” en Lodger, de zogenaamde Berlijn-trilogie. Allemaal ijzersterk, vernieuwend en invloedrijk, waarbij Low bij ons op de redactie toch net een streepje voor heeft. [SS]

CRM 100 - 49

48. Jethro Tull – Aqualung (1971)

Alleen al vanwege die briljante titelsong, met het fabuleuze gitaarspel van de immer onderschatte Martin Barre, verdient deze plaat een plek in dit lijstje. Door de lengte (ruim zes minuten) werd dat nummer geen single, maar elke classic rock-fanaat kent Aqualung van buiten. De gelijknamige langspeler werd vaak gezien als een conceptalbum, maar Anderson zelf was het daar niet mee eens. Opvolger Thick As A Brick schreef hij vervolgens als een parodie op conceptalbums. Ondanks het commerciële succes en de goede ontvangst van die opvolger blijft Aqualung de ultieme Jethro Tull-plaat. [DG]

CRM 100 - 48

47. The Beatles – Rubber Soul (1965)

Het eerste Beatles-album met uitsluitend zelfgeschreven songs sinds A Hard Day’s Night (1964) was meer dan de voorgangers het werk van een volwassen band. Elke plaat van de Fab Four was op zijn eigen manier invloedrijk en is inmiddels klassiek geworden, maar veel muziekliefhebbers noemen Rubber Soul het eerste meesterwerk van John, Paul, George en Ringo. Hoewel lang niet alle songs op single verschenen, is bijna elk nummer bekend: van de opzwepende opener Drive My Car en het met sitarklanken verfraaide Norwegian Wood tot een van Harrisons betere composities (If I Needed Someone) en Lennons Run For Your Life. [DG]

CRM 100 - 47

46. Pink Floyd – Animals (1977)

Animals is op een bepaalde manier misschien wel het meest zwartgallige albumconcept dat Roger Waters ooit bedacht. Geïnspireerd op George Orwells boek Animal Farm wordt de mensheid in drie soorten verdeeld: Dogs, Pigs en Sheep. Allen krijgen hun eigen nummer op de plaat en geen van drieën komt er bijzonder goed vanaf. Hoewel Animals het eerste Pink Floyd-album was waarop Waters niet alleen tekstueel, maar ook muzikaal de touwtjes stevig in handen had, biedt het 17 minuten durende Dogs ook compositorische input van David Gilmour en bovendien een aantal geweldige solo’s. [SS]

CRM 100 - 46

45. Dire Straits – Brothers In Arms (1985)

Een van de bestverkochte albums aller tijden, uit een tijd waarin commercieel succes nog daadwerkelijk weggelegd kon zijn voor goede muziek. Brothers In Arms kwam op nummer 1 in zowel Amerika als Engeland, terwijl ook in Nederland bijna elk nummer bekend is. Maar liefst vijf singles haalden de (Britse) hitlijsten: So Far Away, Money For Nothing (met Sting als gastzanger en co-auteur), Brothers In Arms, Walk Of Life en Your Latest Trick. Daarnaast behoort een niet-single als het ontroerende Why Worry tot het beste wat Dire Straits ooit opnam. Een plaat die meer dan dertig jaar na de release nog altijd fantastisch klinkt. [DG]

CRM 100 - 45

44. Bob Dylan – Highway 61 Revisited (1965)

Het eerste volledig elektrische album van Bob Dylan komt uit in 1965, de meest creatieve en productieve tijd uit zijn immense loopbaan. In hetzelfde jaar verscheen al het half-versterkte album Bringing It All Back Home, maar met Highway 61 Revisited is de bard helder in zijn nieuwe muzikale koers: rock zal het zijn. Met op deze plaat de all-time-hit Like A Rolling Stone, maar ook met schitterende songs als Ballad Of A Thin Man, Desolation Row en Queen Jane Approximately. [FT]

CRM 100 - 44

43. Led Zeppelin – Physical Graffiti (1975)

Het zesde en laatste echt geweldige Led Zeppelin-album was een dubbelaar, de eerste release van de band op het eigen label Swan Song (dat ook platen van o.a. Bad Company en The Pretty Things uitbracht). Gestoken in een prachtige platenhoes is vooral de eerste lp van Physical Graffiti briljant, met onder meer In My Time Of Dying, Trampled Under Foot en natuurlijk het epische Kashmir. Net zoals Black Sabbath was Led Zeppelin later in de jaren zeventig wat minder op dreef, maar ook Presence (1976) en In Through The Out Door (1979) verdienen het om gehoord te worden. [DG]

CRM 100 - 43

42. Creedence Clearwater Revival – Cosmo’s Factory (1970)

Het vierde album van Creedence Clearwater Revival (Willy And The Poor Boys) was nog niet uit of de band rond John Fogerty begon met de opnamesessies voor langspeler nummer vijf. De albumtitel verwijst naar de oefenruimte, waar vrijwel dagelijks werd gerepeteerd en waar het vol van rook was – reden voor drummer Doug ‘Cosmo’ Clifford om te spreken over ‘the factory’. Binnen een jaar kreeg dit album de gouden status (500.000 verkochte exemplaren); twee decennia later was het aantal verkochte schijfjes ruim vier miljoen. [FT]

CRM 100 - 42

41. Derek & The Dominos – Layla And Other Assorted Love Songs (1970)

Eric Clapton heeft in zijn lange carrière bij verschillende bands en als solist nooit een beter album gemaakt dan deze dubbelaar van de kort bestaande formatie Derek & The Dominos. Ook Duane Allman draagt met zijn doeltreffende gitaarspel bij aan het artistieke succes. De titeltrack klinkt nog steeds fantastisch, emotioneel geladen songs als Bell Bottom Blues, Why Does Love Got To Be So Sad? en I Looked Away zijn eveneens enkele van Claptons beste prestaties, en de lange solo in Little Wing is van onvoorstelbare schoonheid. Niet te missen. [DG]

CRM 100 - 41

40. Guns N’ Roses – Appetite For Destruction (1987)

Het eerste studioalbum van Guns N’ Roses vormt een blauwdruk voor de Amerikaanse hardrockband. De groep zelf heeft inmiddels meer bandwisselingen doorstaan (destruction?) dan dat ‘ie albums voortbracht. Gelijk al op dit debuut zijn de bekende muzikale elementen van GN’R te horen: heavy metal, hardrock, bluesrock en punk. Op de zogenoemde G(uns)-kant gaat het tekstueel over misdaad, drugs, paranoia, drank en de verleidingen van de grote stad, met als grote hit Paradise City. De andere kant, R(oses), vertelt over liefde of seks, met als bekendste nummer Sweet Child O’ Mine. [FT]

CRM 100 - 40

39. Black Sabbath – Black Sabbath (1970)

Hoewel de invloed van eerdere bands als Blue Cheer, Iron Butterfly en Steppenwolf ook zeker niet onderschat mag worden, wordt Black Sabbath’s debuutalbum vaak gezien als de eerste echte heavy metal-lp. Met loodzware riffs en duistere teksten is de plaat ook ruim veertig jaar na de release nog overdonderend. Het rauwe debuut, uitgebracht op vrijdag de dertiende in 1970, werd opgenomen in slechts drie dagen en bevat latere live-favorieten als N.I.B. en de huiveringwekkende titeltrack. [DG]

CRM 100 - 39

38. John Lennon – John Lennon/Plastic Ono Band (1970)

Dit eerste post-Beatles-soloalbum van John Lennon heeft met Mother wellicht een van de meest hartverscheurende openingsnummers aller tijden. Wat volgt is eigenlijk niet veel minder intens, met onder meer Working Class Hero en God (The Dream Is Over), waarin hij de beroemde regels ‘I don’t believe in Beatles/I just believe in me’ zingt. De opnames vonden plaats nadat Lennon in therapie was gegaan bij psycholoog Arthur Janov, die de zanger zijn frustraties van zich af leerde schreeuwen – zoals dus in dat bijna pijnlijke Mother. John Lennon/Plastic Ono Band werd een meesterwerk dat het ook commercieel heel goed deed, met een nummer 1-positie in Nederland. [DG]

CRM 100 - 38

37. Neil Young – After The Gold Rush (1970)

Na het immens succesvolle Deja Vu van Crosby, Stills, Nash & Young brachten alle leden sterke én succesvolle soloplaten uit. Maar waar zijn drie collega’s nog moesten debuteren, had Neil Young al twee eerdere solo-lp’s op zijn naam staan. Voor de opnames van After The Gold Rush, dat hier en daar nog enigszins in de CSNY-sfeer blijft, schakelde de zanger en gitarist de hulp in van o.a. Crazy Horse, Nils Lofgren en Stephen Stills. Songs als Only Love Can Break Your Heart, Southern Man en het titellied behoren tot Youngs bekendste werk, maar opvolger Harvest (1972) zorgde er pas écht voor dat niemand hem nog zag als ‘Neil Young van CSNY’. [DG]

CRM 100 - 37

36. Rush – Moving Pictures (1981)

Na het ook al zo geniale 2112 (nummer 83 in deze lijst) kon Rush lange tijd vrijwel niets verkeerd doen. Het Canadese powertrio maakte het ene meesterlijke album na het andere, met als grootste commerciële en – volgens veel fans – artistieke hoogtepunt Moving Pictures. De meeste songs, waaronder klassiekers Tom Sawyer, Red Barchetta en Limelight, behoren tot de meest toegankelijke van de band, terwijl de virtuositeit van de drie muzikanten toch alle ruimte krijgt. Met name in het instrumentale YYZ, waarin drummer Neil Peart toch wel de show steelt. [DG]

CRM 100 - 36

35. Van Halen – Van Halen (1978)

Weinig platen uit de jaren zeventig klinken in de 21ste eeuw nog zo fris als dit hardrockmeesterwerk van Van Halen. Het debuut was zo waanzinnig goed dat de band in de jaren erna moeite had de kwaliteit te evenaren. Hits als Runnin’ With The Devil, Ain’t Talkin’ ‘Bout Love en de Kinks-cover You Really Got Me worden afgewisseld met minstens zo sterke tracks die niet als single verschenen, zoals Little Dreamer en Jamie’s Cryin’. En natuurlijk is er de nog altijd verbazingwekkende instrumental Eruption, met het vernieuwende gitaarwerk van Edward Van Halen. [AM]

CRM 100 - 35

34. The Who – Tommy (1969)

Geen enkel album was belangrijker voor het doorbreken van de rockopera als een op zichzelf staand genre, dan Tommy. En dat hoewel het verhaal over de blinde en doofstomme titelpersoon vrij losjes in elkaar zit: veel connecties tussen de opvolgende nummers zijn pas later bekend geworden, nadat bedenker Pete Townshend uitleg gaf of via andere vertolkingen van het concept, zoals de speelfilm uit 1975. Dat neemt niet weg dat Tommy, dankzij tracks als Pinball Wizard en Go To The Mirror! een album is dat ondanks het typische jaren 70-concept uitzonderlijk tijdloos is gebleven. [SS]

CRM 100 - 34

33. The Rolling Stones – Let It Bleed (1969)

De vier studioalbums die de Stones tussen 1968 en 1972 uitbrachten, zijn stuk voor stuk fantastisch. Let It Bleed was de tweede lp in die reeks en de eerste waarop Brian Jones’ vervanger Mick Taylor te horen was. De zeldzaam consistente plaat heeft natuurlijk meer te bieden dan alleen ‘hits’ als Gimme Shelter, You Can’t Always Get What You Want en Midnight Rambler. Luister ook naar onwijs goede albumtracks als Monkey Man en het door Keith Richards gezongen You Got The Silver! [DG]

CRM 100 - 33

32. Genesis – Selling England By The Pound (1973)

Een album dat doorgaans in één adem genoemd wordt met Close To The Edge van Yes en In The Court Of The Crimson King van King Crimson als het gaat om de grootste meesterwerken binnen de progressieve rock. En terecht. De single I Know What I Like (In Your Wardrobe) bezorgde Genesis het allereerste hitje (althans, in Engeland), maar het zijn vooral de langere stukken die werkelijk prachtig in elkaar zitten: Dancing With The Moonlit Knight, The Cinema Show, The Battle Of Epping Forest en natuurlijk Firth Of Fifth, met de onvergetelijke gitaarsolo van Steve Hackett. Een bijna vlekkeloze plaat die – anders dan sommige andere klassiekers in het genre – tegelijkertijd complex en toegankelijk is. [DG]

CRM 100 - 32

31. King Crimson – In The Court Of The Crimson King (1969)

Niet alleen is het debuutalbum van King Crimson gestoken in een van de meest iconische hoezen uit de popgeschiedenis, inhoudelijk is In The Court Of The Crimson King natuurlijk ook meesterlijk. Op deze tijdloze progplaat brengt de band rond Robert Fripp enerzijds hels kabaal in het overdonderende 21st Century Schizoid Man en anderzijds hemelse tonen in het epos The Court Of The Crimson King. Het beste debuut dat ooit uitgebracht is in de prog, zonder twijfel. [DG]

CRM 100 - 31

30. Led Zeppelin – Led Zeppelin (1969)

In weinig tijd en voor weinig geld in elkaar gezet, maar ongelooflijk goed en invloedrijk, was het debuut van Led Zeppelin. De lp klinkt in tegenstelling tot veel andere albums uit de jaren zestig nog steeds erg fris: vergelijk bijvoorbeeld alleen al de (overigens ook prima) versie van You Shook Me die The Jeff Beck Group een jaar eerder uitbracht met die van Led Zep. En dan te bedenken dat de band hetzelfde jaar nog met een minstens zo goede opvolger kwam! [DG]

CRM 100 - 30

29. Deep Purple – Machine Head (1972)

Er is waarschijnlijk geen hardrockfanaat die dit meesterwerk niet in de kast heeft staan. De zeven tracks op Machine Head zijn allemaal klassiekers, waaronder de eeuwige livefavorieten Smoke On The Water, Highway Star, Lazy en Space Truckin’. Even grandioos zijn de albumtracks Pictures Of Home en Maybe I’m Leo, en de heerlijke b-kant When A Blind Man Cries (te vinden op meerdere heruitgaven van Machine Head). Het scheelt eigenlijk haast niets met Deep Purple In Rock, maar als je maar één studioalbum van de band in huis haalt, is dit de meest logische keuze. [DG]

CRM 100 - 29

28. The Jimi Hendrix Experience – Are You Experienced? (1967)

Het debuutalbum van The Jimi Hendrix Experience is een logische, haast verplichte keuze voor deze lijst, maar bedoelen we hier de Amerikaanse of Britse versie van Are You Experienced? De tracklists verschillen nogal, maar kwalitatief ontlopen ze elkaar niet veel, aangezien alle tracks sterk zijn. Toch zullen velen de Amerikaanse versie prefereren, want daarop staan de hits Purple Haze, Hey Joe en The Wind Cries Mary. Gelukkig werden alle tracks van beide edities netjes verzameld op latere cd-edities. [AM]

CRM 100 - 28

27. Neil Young – Harvest (1972)

Er zijn weinig albums die niet alleen gelden als een standaardwerk in iemand oeuvre, maar ook in de popmuziek in het algemeen. Harvest van Neil Young is zo’n plaat. Deze klassieker uit 1972 is al weer het vierde studioalbum van de eigenzinnige Canadees, met prachtige songs als Heart Of Gold (hoor je de stemmen van James Taylor en Linda Ronstadt op de achtergrond?), A Man Needs A Maid, The Needle And The Damage Done en het titelnummer. En voor de maten uit de supergroep Crosby, Stills & Nash is ook ruimte, onder meer in het nummer Alabama. Harvest was het bestverkochte album in de Verenigde Staten in 1972. [FT]

CRM 100 - 27

26. Yes – Close To The Edge (1972)

Close To The Edge is een van de essentiële albums binnen de progressieve rock en volgens veel fans het meesterwerk van Yes. De lp bevat slechts drie tracks, waarvan de titelsong bijna negentien minuten duurt en een hele plaatkant in beslag neemt. Ook de andere twee composities, And You And I en Siberian Khatru, zijn van een verbijsterende schoonheid en subliem uitgevoerd door de misschien wel allerbeste line-up die de band ooit heeft gehad. Nog voor de release vertrok drummer Bill Bruford om zich aan te sluiten bij King Crimson. Met Alan White als zijn vervanger kwam vervolgens het controversiële Yes-dubbelalbum Tales From Topographic Oceans tot stand. [DG]

CRM 100 - 26

Pages: 1 2 3 4