Vandaag 50 jaar geleden, op 6 december 1968 dus, werd het zevende Britse en negende Amerikaanse album van The Rolling Stones uitgebracht. Beggars Banquet verscheen respectievelijk op het Decca-label en London Records (op 7 december). Op dit album staan grote hits als Sympathy For The Devil en Street Fighting Man. Tien dingen die je waarschijnlijk niet wist over deze langspeler:

10. Op 5 december 1968 werd in de Londense Elizabeth Rooms een banket onder de titel Beggars Banquet gehouden om het gelijknamige album ten doop te houden.

9. Volgens Keith Richards werd de albumtitel bedacht door antiekhandelaar Christopher Gibbs.

8. De basisopname van Street Fighting Man werd gemaakt op een vroege versie van een Philips-muziekcassette, in de Olympic Studio. Hierop bespeelt Keith Richards een akoestische Gibson Hummingbird-gitaar en Charlie Watts een simpel oefendrumstel.

7. Beggars Banquet kreeg vooral lovende recensies in de internationale muziekpers. In het Verenigd Koninkrijk werd nummer drie op de albumlijst bereikt, evenals voorganger Their Satanic Majesties Request. Nummer drie was ook de hoogste notering in Australië en Canada. In Noorwegen was nummer twee de top en in West Duitsland nummer vijf. In de Verenigde Staten was nummer vijf de hoogste positie op de Billboard 200. In Nederland was er in 1968 nog geen albumlijst.

6. Jimmy Miller werd voor het eerst als producer van de Stones aangetrokken, na Beggars Banquet produceerde hij nog vier albums voor de band, met Goats Head Soup (1973) als laatste.

5. Aan de opnames werkten, naast The Rolling Stones, verschillende sessiemuzikanten mee: Nicky Hopkins (piano), Rocky Dijon (conga’s), Ric Grech (viool) en Dave Mason (shehnai en mellotron). Voor de backing vocals waren producer Jimmy Miller en het Watts Street Gospel Choir verantwoordelijk.

4. Het hoesontwerp laat een soortement chique uitnodiging voor een banket zien; dit ontwerp werd door platenmaatschappij Decca verkozen boven het door de band gewenste ontwerp. Dit betreft een foto van een met graffiti volgekalkte muur achter een smerige toiletpot. Dit ontwerp werd later wel gebruikt voor veel van de cd-versies van het album. Door de controverse tussen de Stones en de platenmaatschappij werd de oorspronkelijke releasedatum met maanden vertraagd.

3. Op 10 en 12 december 1968 werden opnames gemaakt voor de film The Rolling Stones Rock And Roll Circus, die vooral bedoeld was om promotie te maken voor Beggars Banquet. Aan deze film werkten naast de Stones ook diverse muzikale gasten mee, zoals The Who, John Lennon, Jethro Tull, Eric Clapton en Marianne Faithfull. Helaas duurde het tot 1996 voor we de film konden zien, want de opnames werden in de kluis gelegd en kwamen er pas na 28 jaar weer uit.

2. Het album telt tien songs, die in eerste instantie allemaal door Mick Jagger en Keith Richards geschreven werden, maar alras bleek dat Prodigal Son een bewerking was van deze door de Amerikaanse countrybluesmuzikant Robert Wilkins geschreven song en was er een rechtszaak voor nodig om zijn naam als tekstschrijver en componist te vermelden.

1. Beggars Banquet was het laatste Rolling Stones-album dat gitarist Brian Jones in zijn leven nog heeft gehoord, want hij overleed op 3 juli 1969 en opvolger Let It Bleed, waarop hij op twee songs te horen is, kwam pas op 5 december 1969 uit. Hij was toen al lang opgevolgd door Mick Taylor. De bijdrage van Brian op Beggars Banquet is zeer bescheiden te noemen, want hij is voornamelijk te horen op instrumenten als de sitar, tanpura, mondharmonica en mellotron en op enkele songs (No Expectations en Jigsaw Puzzle) slidegitaar en op een andere (Parachute Woman) akoestische gitaar. Brian was hoogst zelden aanwezig tijdens de opnamesessies die tussen 17 maart en 25 juli 1968 werden gehouden in de Olympic Studios in Londen en Sunset Sound in Los Angeles. Hij was er vooral ontevreden over dat de overige bandleden veel minder wilden experimenteren dan op voorganger Their Satanic Majesties Request.