Vele pop- en rocksterren maakten op 13 juli 1985 hun opwachting tijdens het succesvolle benefietevenement Live Aid. In Londen (Wembley Stadium) en Philadelphia (JFK Stadium) gaf een aantal van hen fantastische shows weg, maar er waren ook artiesten bij die er met de pet naar gooiden. Wij zetten de tien beste en de vijf slechtste Live Aid-optredens van classic rockers op een rij:

De tien beste optredens:

10. Status Quo

Status Quo als opener van één van de grootste muziekevenementen die de wereld tot dan toe gezien had: toen Live Aid in 1985 georganiseerd werd zal dat ongetwijfeld tot de nodige gefronste wenkbrauwen hebben geleid. De Britse boogierockers hadden namelijk al een tijdje geen noemenswaardige hit meer gehad. Maar alle mogelijke twijfels verdwijnen meteen bij het zien en horen van opener Rockin’ All Over The World: The Quo is hier om er een feestje van te maken en dat lukt de heren uitzonderlijk goed.  Ook voor de band zelf zou dit een belangrijk optreden blijken: het was de laatste met bassist Alan Lancaster en drummer Pete Kircher. [SS]

9. Bryan Ferry

De voormalige Roxy Music-voorman Bryan Ferry had een maand voor zijn Live Aid-optreden het succesvolle soloalbum Boys And Girls uitgebracht, inclusief de romantische hitsingle Slave To Love. De zanger was prima in vorm tijdens de versies van onder meer die hitsingle en de Lennon-klassieker Jealous Guy, maar Ferry had ook een fantastische band bij zich. Zo herkennen we Marcus Miller op bas en de enige echte David Gilmour op gitaar. [DG]

8. Tom Petty & The Heartbreakers

Voor ondergetekende was de dvd van Live Aid zijn eerste kennismaking met Tom Petty, en dat was even schrikken. Met zijn enorme bakkebaarden, foeilelijke outfit en bijzonder zonnebrilletje zag de man er op 13 juli 1985 niet op zijn best uit. Gelukkig gaat het in de muziek (meestal) niet om het uiterlijk, en muzikaal zit het met Petty en The Heartbreakers uiteraard wel goed. Met name de vertolking van het op het laatste moment nog aan zijn set toegevoegde American Girl mag er wezen, al werd dat optreden vooral legendarisch omdat Petty halverwege zijn middelvinger naar iemand opstak.  [SS]

7. Eric Clapton

Phil Collins vloog na zijn Live Aid-optreden in Wembley naar Philadelphia om ook daar op te treden. Naast twee uitvoeringen van eigen nummers drumde hij mee tijdens de set van Eric Clapton (en later die van Led Zeppelin, voor de gelegenheid opnieuw bijeengekomen). Clapton speelde drie van zijn grote klassiekers: White Room, She’s Waiting en een zinderende versie van het tijdloze Layla. [DG]

6. Neil Young

De Canadese rocker Neil Young speelde tweemaal tijdens Live Aid ’85. Met zijn kameraden van CSNY (waarvan Young niet wilde dat hij gefilmd werd) en eerder met een eigen mini-set van vijf nummers. Powderfinger kwam bij de uitgave van de concertregistratie niet op de dvd. Een prachtige uitvoering, waarbij Young minder onvoorspelbaar klinkt dan gebruikelijk. Oh ja, aan het einde van het lied kijkt de zanger als ‘a genius’ in de camera: dit is gelukt! [FT]

5. David Bowie

Namen David Bowie’s platen halverwege de jaren tachtig sterk in kwaliteit af, op het podium stond The Thin White Duke nog altijd zijn mannetje. Zo ook op Live Aid, waar de superster met een zeskoppige band (met o.a. Thomas Dolby op toetsen) vier van zijn grote hits vertolkte, waaronder een meeslepende versie van het toepasselijke Heroes. Na zijn optreden kondigde Bowie een aangrijpend, beroemd geworden filmpje over de hongersnood in Ethiopië, ondersteund door de hit Drive van The Cars. [DG]

4. Dire Straits

Mark Knopfler en de zijnen waren in 1985 op het hoogtepunt van hun roem, dankzij de release van het megasucces Brothers In Arms eerder dat jaar. Live was Dire Straits altijd goed en ook op Live Aid stelde de band niet teleur. De setlist bestond uit slechts twee songs: Money For Nothing (met als gastzanger Sting, die uiteraard ook in de studioversie te horen was) en een voortreffelijke, elf minuten durende bewerking van Sultans Of Swing. [DG]

3. The Who

Voor het eerst sinds de breuk in 1982 speelden Roger Daltrey, Pete Townshend en John Entwistle (en drummer Kenney Jones) weer samen op die mooie dag in 1985. Het optreden verliep niet helemaal soepel, maar dat lag niet aan de band zelf, maar aan een technische storing (waardoor de mensen die Live Aid thuis op de televisie volgden een groot deel van het optreden misten). Gelukkig zijn de uitstekende versies van Won’t Get Fooled Again en het overrompelende Love Reign O’er Me gewoon te vinden in de Live Aid dvd-set. [DG]

2. U2

Live Aid wist muzikale carrières te herstellen, te breken, en te maken. Dat laatste gebeurde vooral met U2, een band die destijds nog niet de status van nu had en waar opeens een grote groep mensen mee kennis kon maken. Hoewel hun set van Sunday Bloody Sunday en Bad zeker kon overtuigen, was het toch vooral dat ene moment waar de mensen voor vielen: Bono die zag hoe een 15-jarig meisje vooraan haast werd platgedrukt tegen de hekken, en haar vervolgens ‘redde’. Daardoor moest de band lange tijd doorjammen, waardoor de geplande afsluiter Pride kwam te vervallen. De band baalde. Onnodig, bleek later, want de wereld had een glimp opgevangen van de menselijkheid van Bono, waardoor U2 korte tijd later definitief de supersterrenstatus bereikte. [SS]

1. Queen

In 2005 werd het optreden van Queen op Live Aid uitgeroepen tot het beste optreden ooit. En niet geheel ten onrechte. In ruim twintig minuten tijd leverde Freddie Mercury en zijn vrienden een explosie van hits, als een jukebox. Voor Queen kwam Live Aid op het juiste moment, na het debacle rond de plaat Hot Space. Mercury, in het wit gekleed, voerde een show op als nooit tevoren. Zowel het publiek in het Wembley Stadion als de cameraman wond de gesnorde zanger om zijn vinger. Queen was terug, en de wereld heeft het geweten. [FT]

De vijf slechtste Live Aid-optredens van classic rockers:

5.  The Beach Boys

Echt slecht was de set van The Beach Boys in Philadelphia zeker niet, maar het optreden kwam wel wat rommelig over. De zo geprezen samenzang tussen de bandleden hadden we wel eens beter gehoord, wat sommigen vooral wijten aan de vocale prestatie van Mike Love. Geen bijzonder gedenkwaardig optreden dus, maar de band gooide er ook niet zo met de pet naar als sommige anderen die dag… [DG]

4. Black Sabbath

Voor het eerst in 7 jaar kwam in 1985 de originele lineup van Black Sabbath eenmalig weer bij elkaar voor een optreden op Live Aid. Maar in vergelijking met andere reünies van de band en Ozzy, zoals die in 1997 en uiteraard de huidige, was het optreden in JFK Stadium om te huilen. Ozzy ziet er bijzonder slecht (en doorgesnoven) uit en Tony Iommi bekende later dat hij die ochtend (Sabbath speelde rond 10 uur in de morgen) een enorme kater had. Als je dan ook nog aangekondigd wordt door Chevy Chase, dan is er geen redden meer aan. [SS]

3. Crosby, Stills, Nash & Young

Neil Young wordt liever niet herinnerd aan het langverwachte reünieoptreden met Crosby, Stills & Nash. Eerder op de dag had CSN al een rammelend optreden gegeven, maar de magie uit de late jaren zestig en vroege jaren zeventig werd op zijn zachtst gezegd niet herleefd tijdens de twee songs die het trio met Young akoestisch uitvoerde. De folkrockers hadden van tevoren geoefend in de trailer, en volgens Crosby klonken de vier toen goed. Helaas was op het podium de samenzang in Young’s Only Love Can Break Your Heart en Stills’ Daylight Again niet al te best. Gelukkig duurde de CSNY-set slechts zes minuten. [DG]

2. Led Zeppelin

Het had zo mooi kunnen zijn. Sterker nog: het had zo mooi móeten zijn: een reünie van Jimmy Page, Robert Plant en John Paul Jones tijdens Live Aid. Het liep anders. Led Zeppelin leverde een uiterst rommelige en slecht uitgevoerde set af. Jimmy Page gaf later Phil Collins (die dag één van de plaatsvervangers van de overleden John Bonham) hiervan de schuld: “Hij had niet geoefend. Dat kan in een popband, maar niet in Led Zeppelin”. Maar er was meer dan alleen een slordige Genesis-drummer verantwoordelijk voor dit fiasco. De gitaar van Page was vals, Plant zong schor en zo kunnen we nog wel even doorgaan. De band zag zelf ook in dat dit helemaal verkeerd was gegaan, en gaf geen toestemming om het optreden toe te voegen aan de in 2004 verschenen DVD-uitgave van Live Aid. [SS]

1. Bob Dylan (met Keith Richards & Ron Wood)

Het optreden van Bob Dylan op Live Aid was niet ’s mans beste optreden. Lichtelijk dronken stond Dylan op het podium, geflankeerd door minstens net zulke dronken Stones-gitaristen Keith Richards en Ronnie Wood. De mannen spelen drie nummers, die ze nauwelijks gerepeteerd hebben. In een onbewaakt ogenblik stelt de ‘stem van de Burgerrechtenbeweging’ voor om een deel van de opbrengst niet naar Ethiopië te sturen, maar daarmee de schulden af te betalen van de Amerikaanse boeren.  Hopelijk dat met het opkomen van de kater, dit deel van Dylan’s leven uit zijn geheugen verdwenen is. [FT]