Vandaag viert Bob Dylan zijn 76ste verjaardag. De zingende dichter is ‘still alive and kicking’: met Pasen stond hij nog drie avonden in AFAS Live. Tijdens deze tour-aflevering verscheen Triplicate, het derde en driedelige deel in Dylans versie van The Great American Songbook. In de maanden juni en juli trekt de bard nog door de Verenigde Staten.

Twintig jaar geleden was dat wel anders. Dochter Maria Himmelman had een verjaardagsfeestje georganiseerd voor de 56ste verjaardag van de troubadour. Tijdens het eten voelde Dylan zich niet goed: pijn in zijn borst. “De pijn verlamde me en mijn hersenen sloegen op tilt. Ik was zo ziek dat ik niets meer wist,” zei hij later. De dokter van het universitair medisch centrum in Los Angeles raadde de zanger aan om naar het ziekenhuis te gaan.

Aldaar werd de diagnose geconstateerd: histoplasmosis, een infectie van het vlies om het hart. De schimmelinfectie is ernstig, want Dylan liep er al een tijdje mee rond. In dezelfde tijd was hij al bezig met het opnemen van een nieuwe plaat met zelfgeschreven materiaal. Als producer was Daniel Lanois weer aangetrokken. Het resultaat was Time Out Of Mind, een somber album met teksten over de sterfelijkheid.

Wie in de teksten van Dylan duikt, ziet dat hij al meer met de eindigheid van het leven bezig is geweest. We willen de verjaardagspret niet drukken, maar voor deze gelegenheid toch een lijstje met ‘slechts’ vijf Dylaneske nummers over de dood.

5. Death Is Not The End

In 1988 verscheen Dylans album Down In The Groove, een plaat met covers en een tweetal eigen songs. Death Is Not The End is daar één van. Een decennium later kwam Freek de Jonge met een geheel eigen Nederlandstalige bewerking. Waar de domineeszoon een jolige bewerking heeft gemaakt, is Dylan uiterst serieus.

4. Let Me Die In My Footsteps

Toen Dylan in zijn beginjaren voornamelijk teksten schreef voor M. Witmark & Sons, een muziekteksten-uitgeverij, was Let Me Die In My Footsteps daar één van die teksten voor. Het betreft een tekst waarbij Dylan zich afzet tegen de angst voor ‘de bom’, waar hij onder de grond voor moet schuilen. Nee, hij wil liever eerder in zijn eigen voetstappen sterven, voordat hij onder de grond wordt gestopt.

3. Po’ Boy

Typisch Dylan om een wat vrolijk deuntje te gebruiken om een trieste tekst te zingen. Let op het couplet over Othello en Desdemona – het is een zwanenzang van Othello, wanneer hij aan Desdemona vraagt hoe het ook alweer zat met die vergiftigde wijn. Het is vast niet zonder reden dat Dylan juist deze scene uit Shakespeare’s toneelstuk gebruikt in zijn eigen tekst.

2. Knockin’ On Heaven’s Door

Knockin’ On Heavens Door is afkomstig van Dylans eerste plaat met filmmuziek: Pat Garrett & Billy The Kid. Deze song begeleidt een scene waarin een van de personages in de film sterft en de hemelpoort ziet opengaan. Eric Clapton had er een grote hit mee, voor Guns N’ Roses was het een hoogtepunt op het Freddie Mercury Tribute Concert.

1. Not Dark Yet

Not Dark Yet is misschien wel het mooiste wat op Time Out Of Mind staat. Een tekst over een man in de herfst van zijn leven. Het is nog niet donker, maar dat wordt het al wel. De tekst lag al klaar voordat Dylan zijn histoplasmose-infectie kreeg. Zou de dichter profetische kwaliteiten hebben? Misschien wel, maar deze voorspelling kwam niet uit. Hij kende na deze hartkwaal een levendige, literaire en muzikale ‘wederopstanding’. Het werd weliswaar schemer, maar donker is het nog lang niet.