Heel de westerse wereld zat 45 jaar geleden aan de buis gekluisterd om de Apollo 11 de eerste maanlanding met een bemanning aan boord te zien maken. Het was het jaar van three days of peace and love op het legendarische Woodstock festival. Het jaar waarin John Lennon en Yoko Ono een week lang uit protest hun bed niet uit kwamen in het Amsterdamse Hilton hotel. Kortom: 1969 was zonder meer historisch te noemen. Maar het was ook een tijd van platen die velen voor altijd bij zullen blijven en een onuitwisbare indruk hebben achtergelaten op de muziek. Hierbij de top vijf meest invloedrijke rockalbums uit het laatste jaar van de sixties: 

5. Crosby, Stills & Nash – Crosby, Stills & Nash

Het debuutalbum van de Amerikaanse folkrockband Crosby Stills & Nash werd goed ontvangen door het publiek en zou uiteindelijk drie keer de platinastatus krijgen. Een van de drie zangers van de band, Graham Nash, vertelde in een interview met Rolling Stone Magazine dat hij al van tevoren wist dat het album een hit ging worden. “We hadden iets aangeboord dat op dat moment niet populair was,” volgens Nash. “Het ging allemaal om Led Zeppelin, Jimi Hendrix, dat soort spul. En dan komt daar ineens een klein akoestisch album.”
De nummers op het album waren melodisch en gingen in tegen de op blues gebaseerde rock met gillende gitaarsolo’s die op dat moment heerste. De muziek op Crosby, Stills & Nash was subtiel, harmonieus en reflecteerde op sociale problemen in de maatschappij. Zoals het nummer Long Time Gone, waarin de band reageerde op de moorden op politicus Robert F. Kennedy, Martin Luther King en president John F Kennedy. Ook een van hun bekendste nummers, Wooden Ships, prijkt op de hoes van dit succesvolle eerste album.

4. Led Zeppelin – Led Zeppelin

Hoewel er over gediscussieerd kan worden, worden de leden van Led Zeppelin door velen beschouwd als dé vaders van de hardrock. Het vreedzame flowerpowergevoel ebde langzaam weg door de dood van iconen als Jimi Hendrix en Janis Joplin, en de uitzichtloosheid van de Vietnamoorlog. Dit maakte plaats voor een donkerder, rauwer geluid in de muziek. Led Zeppelin speelde hier met het debuutalbum Led Zeppelin perfect op in met stevige nummers als Good Times Bad Times en Communication Breakdown.
Het album werd ook sterk beïnvloed door de blues: I Can’t Quit You Baby – een Willie Dixon cover – is bij uitstek een bluesnummer.
Led Zeppelin zette met hun debuutalbum de toon voor alle toekomstige hardrock. In de Classic Albums-documentaire reeks verklapt Jon Lord van Deep Purple: “We wisten niet goed wat ons geluid moest worden, totdat we Led Zeppelin hoorden spelen.”

3. The Beatles – Abbey Road

Tot op de dag van vandaag is Abbey Road het best verkochte album van The Beatles. De iconische album-art is ontelbare keren geïmiteerd en geparodieerd door verschillende artiesten. Abbey Road is vernoemd naar de Londense studio waar The Beatles veel van hun nummers hebben opgenomen. De vier leden van de band zijn lopend over een zebrapad afgebeeld, wat door veel toeristen en Beatles-fans – tot ergernis van Londense automobilisten – wordt geïmiteerd op het pad waar het kiekje oorspronkelijk genomen is.
De titel lijkt een laatste bedankje aan de legendarische studio; het werd The Beatles’ laatst opgenomen album voordat ze ieder hun eigen weg gingen. Een jaar later brachten ze Let It Be uit, maar dit album was al eerder opgenomen.

2. The Who – Tommy

Met drie lauw ontvangen singles achter de rug wist de Britse rockgroep The Who in 1969 dat ze iets drastisch anders moesten doen om zichzelf opnieuw te definiëren. De band besloot voor het eerst een album als een kunstwerk te benaderen en de rockopera Tommy zag het levenslicht. Er waren al eerder rockopera’s verschenen, maar Tommy was het eerste album dat nadrukkelijk met deze term bestempeld werd. Volgens de geluidstechnicus van de band, Bob Pridden, was The Who onherroepelijk uit elkaar gevallen als de rockopera niet gemaakt was geworden.
Elk nummer op het album kon als een afzonderlijk hoofdstuk in een verhaal beschouwd worden. Tommy, een doof, blind en stom jongetje, vormde de spil van de bizarre vertelling. Pete Townshend had het idee om een verhaal te vertellen over een jongen die opgroeide in erg ongelukkige omstandigheden maar hierdoor uiteindelijk een soort spiritueel leider zou worden. Hij werd voor dit verhaal geïnspireerd door de Indiase spirituele meester Meher Baba.
Het album transformeerde de leden van het gimmick-gedreven bandje in serieuze rockkunstenaars. Tommy werd ongelofelijk goed ontvangen, vormde de inspiratie voor volgende rockopera’s en definieerde de rest van de carrière van de band. Later zou de band zijn nalatenschap aanvullen met nog een tweede rockopera: Quadrophenia.

1. Led Zeppelin – Led Zeppelin II

Het laatste jaar van de sixties was hét jaar van de mannen van Led Zeppelin. Slechts enkele maanden na hun indrukwekkende debuutalbum, verscheen de – mogelijk nog betere – opvolger: Led Zeppelin II. De iconische, rauwe gitaarriff van Whole Lotta Love, het eerste nummer op het album, is voor velen over heel de wereld onmiddellijk herkenbaar. Rolling Stone Magazine heeft het nummer op de eerste plek geplaatst bij hun top 40 beste Led Zeppelin songs aller tijden. Rolling Stone beschrijft het als ‘Led Zeppelin’s definiërende lied – obsceen, bruut en absoluut geweldig.’
Ramble On, track zeven op het album, werd behalve een van hun bekendste nummers, ook een voorbode voor het lichtere, folk-achtige geluid dat Led Zeppelin in hun daaropvolgende werken op het publiek los ging laten. Twee jaar na Led Zeppelin II verscheen de grijsgedraaide powerballad Stairway To Heaven.
Tussen het uitbrengen van het debuutalbum en Led Zeppelin II, voltooide de band vier tours door Amerika en Groot-Brittannië. Hierdoor werd vrijwel al het materiaal voor het album onderweg en tussen shows opgenomen. Dit zorgde voor een simpeler geluid dat zich tevens geweldig leende voor live-shows, schrijft Britse journalist Chris Jones op de website van de BBC.
Amerikaanse muziekcriticus en senior redacteur van Allmusic, Stephen Erlewine, over het album: “Led Zeppelin II was de blauwdruk voor alle heavy metal bands die daarop volgden. Terwijl Led Zeppelin II minder eclectisch was dan het debuut van de groep, was het wel meer invloedrijk. Bijna elk van de honderden Zeppelin-navolgers gebruikte deze plaat, met zijn gebrek aan dynamiek en zijn stompende riffs, als voorbeeld.”